Niets Minder Dan Een Nieuw Niveau Van Wereldwijd

Net als de meeste grote, meerlandenprogramma's heeft het Global Fund for AIDS, Tuberculosis and Malaria (GFATM) een Country Coordinating Mechanism, voornamelijk om de projectfinanciering en -coördinatie te stroomlijnen. Deze bureaucratische fora zijn meestal weinig inspirerend, fantasieloos, procedureel gedreven, tijdrovend en niet gericht op resultaten of doelen. Maar Nestor gebruikte dit als een kans om een ​​resultaatgericht partnerschap te creëren - door te onderhandelen, te verdiepen en hun mandaat te herformuleren om mensen met hiv of aids in Latijns-Amerika en het Caribisch gebied te dienen en daadwerkelijk te verzorgen via het transformationele leiderschapsprogramma. Resultaat: Vijfenzeventig belangrijke leiders, allemaal leden van hun respectievelijke Country Coordinating Mechanisms (CCM) van het GFATM uit Argentinië, Cuba, El Salvador, Honduras, Panama en de Dominicaanse Republiek, nemen deel; 98 procent van de 75 leiders merkt positieve veranderingen op in leiderschapsvaardigheden en verantwoordelijkheden; Er werd een regionale praktijkgemeenschap voor mensen met hiv/aids (PLWHA) en een andere met religieuze leiders opgericht. Binnen drie maanden werd meer dan de helft van alle individuele CCM-doelen (56%) die tijdens het programma waren gesteld, behaald – een record!

Het kennen en gebruiken van de technieken en tools voor het creëren van transformationele ruimtes binnen routinematige handelingen, veranderende processen en de manier waarop zaken worden gedaan of afgehandeld, is essentieel voor grootschalige verandering. Deze kansen doen zich regelmatig en frequent voor in elke organisatie en sector, in alle menselijke activiteiten, en blijven grotendeels onbenut. Het tempo van transformationele resultaten zou exponentieel toenemen als we het transformatieve potentieel van de talrijke routinematige activiteiten zouden kunnen benutten.

Spreek je uit en laat van je horen.

Josselyne en Chaske komen op voor de waterrechten van mensen in South Dakota. In minder dan een dag produceerden ze een openbare aankondiging (PSA) waarin ze de hulp inriepen van Chaskes beroemde vrienden om bewustzijn te creëren en steun te vragen voor degenen die al weken zonder stroom en water zitten. De PSA drong er bij mensen op aan om 'de macht naar de mensen te verplaatsen' en iedereen in staat te stellen duurzame, blijvende verandering te creëren in hun gemeenschappen en landen. In minder dan een maand werden er meer dan 13.000 brieven naar het Congres gestuurd als gevolg van de virale PSA-campagne. Josselyne en Chaske zeggen dat het Cheyenne River Sioux Water Infrastructure-project een springplank is om mensen in staat te stellen duurzame, blijvende verandering te creëren in hun gemeenschappen en landen door hen bewust te maken van de huidige problemen en omstandigheden; door hen bewust te maken van alternatieven die waardigheid, rechtvaardigheid, eenheid en verantwoording bevorderen; en door actie te ondernemen die de ontwikkeling van deze alternatieven ondersteunt. Jordon spreekt zich uit tegen geweld in ruwe en gevaarlijke situaties – op straat, op scholen en met bendes. Hij ontwikkelt vaardigheden bij jonge mannen, waardoor leiderschap en integriteit worden bevorderd. Hij zegt dat hij eraan werkt om jonge mannen te ontwikkelen die respectvol zijn, die karakter tonen en hun doel en identiteit als leiders onder hun leeftijdsgenoten nastreven.

Deze transformationele leiders hebben de moed om zich uit te spreken vóór acties die leiden tot duurzame en rechtvaardige verandering, en zich uit te spreken tegen acties die dat niet doen. Ze zijn niet reactief. Ze spreken vanuit een creatieve ruimte die voortkomt uit een plaats van waardering voor diversiteit, gelijkheid, onderlinge afhankelijkheid en waardigheid. Ze zeggen: "Het is niet oké voor mij, en ik zal er niet langer aan bijdragen door mijn stilzwijgen." Het is een brandend verlangen naar rechtvaardigheid voor alle wezens, een brandend verlangen dat voortkomt uit diepe wijsheid, uit dat non-duale zelf van alles zijn – van de mensheid zijn.

5. DEEL LEIDERSCHAP:

LEIDING GEVEN EN HET LEIDERSCHAP BIJ ANDEREN BEVORDEREN.

Wees een leider en ondersteun actief anderen bij het leiden.

Kobi en Michael leiden een uniek resultaatgericht learning-in-action-programma, ontworpen om OWS-veranderagenten te gronden, te begeleiden en te versterken, zodat ze systemische verandering kunnen bewerkstelligen en de wereld kunnen helpen een nieuw paradigma van duurzaamheid, integriteit en rechtvaardigheid te bereiken. Ze zien zichzelf als gedeelde leiders, waar geen hiërarchie bestaat. Wanneer mensen van buiten de OWS-beweging met 'hun leider' komen praten, antwoordt Kobi dat ze allemaal een leider zijn, dus je zou met mij of iemand anders kunnen praten! Ze zeggen dat gedeeld leiderschap, directe democratie en erkenning van alle stemmen enkele van de belangrijkste onderliggende kernwaarden van Occupy zijn. Deze waarden vormen het hart waaruit deze nieuwe wereld ontstaat. Ze dagen ons uit om op te staan ​​en het diepste in onszelf te betrekken als we samen succesvol door deze verandering willen navigeren. We worden allemaal opgeroepen om ons meest authentieke zelf te worden en onze daden en woorden te laten leiden door onze authentieke kern.

Michael en Kobi zeggen: "Het succes van onze beweging rust op de schouders van iedereen die betrokken is bij het werk om haar in stand te houden en vooruit te helpen. Wij zijn in wezen de vroedvrouwen van de nieuwe wereld. Om deze verantwoordelijkheid te aanvaarden, moeten we een wezenlijk nieuwe manier van denken en handelen aannemen. We moeten de ware dienende leiders van de nieuwe wereld worden, die onze kern hoog in het vaandel dragen, terwijl we ons oprecht en intelligent volledig inzetten voor het welzijn van het geheel, en er actief voor kiezen om alles te doen wat we kunnen om de wereld te verbeteren."

Leiderschap tonen en tegelijkertijd anderen actief ondersteunen om te leiden, is een opkomend concept. Dit gaat niet zomaar over het omwisselen van rollen; het is een manier van zijn en leiden. De gedeelde leiders werken niet in conventionele multidisciplinaire teams. Ze brengen ieders talenten naar voren, met processen die ervoor zorgen dat iedereen gehoord wordt en dat beslissingen niet door 'de weinige leiders' worden genomen. Ze zien zichzelf niet als sterren van de show, maar als dienaren van de mensheid. Ze surfen op de golf van verandering met wijze principes en modaliteiten. Ik blijf zitten met een diepgaande vraag voor mezelf en anderen die geen OWS-veranderagenten zijn. Wat kunnen we doen om deze geweldige geest proactief te ondersteunen, om te bewerkstelligen wat er moet gebeuren, en om onze rol te spelen?

Zoek naar potentiële leiders en creëer kansen voor hun manifestatie terwijl je leiding geeft.

Cedrita en Shannon erkennen dat de jeugd van vandaag, vooral jonge vrouwen, extreem kwetsbaar zijn voor en voortdurend worden gebombardeerd met boodschappen die voorschrijven wie de

Wat ze zouden moeten zijn en wat ware vrouwelijkheid definieert. Boodschappen vertellen hen wat ze moeten dragen, hoe ze hun haar moeten stylen, hoe ze ouderschap moeten uitoefenen, welk beroep ze moeten kiezen, wat sexy en cool is en hoe ze ideale relaties kunnen creëren. De nasleep van de crackepidemie, de invloed van een popcultuur die materieel gewin 'met alle mogelijke middelen' aanmoedigt, leidde tot aanzienlijke negatieve gevolgen. Met dit in gedachten moedigen ze jonge vrouwen van 14 tot 18 jaar aan om hun gaven en talenten te ontdekken, zelfvertrouwen te ontwikkelen en de vaardigheden te ontwikkelen die nodig zijn om hun positie als toekomstige leiders in hun werk, op school en in de maatschappij als geheel in te nemen.

Tegelijkertijd leiden Cedrita en Shannon verandering op hun werkplek en bouwen ze levendige, resultaatgerichte teams. Ze versterken hun leiderschap en dagen zichzelf uit om te doen wat ze bij jonge leiders promoten. Verschillende mensen in transformationeel werk zeggen: "Ik wil anderen in staat stellen om het verschil te maken." Naar mijn mening heeft, naast het in staat stellen van anderen, persoonlijke inzet voor resultaten – en het maakt niet uit welk maatschappelijk probleem of onderwerp het is – een enorme impact. Het zorgt ervoor dat we ons uitstrekken en verder groeien dan we kunnen. Dit creëert een nieuw veld met de resonantie en synergie die nodig zijn voor grootschalige verandering.

Maak verandering mogelijk door de capaciteiten van anderen te versterken via actieve ondersteuning in het publieke domein.

We zijn in Oekraïne en werken samen met dj's van discotheken, waar het delen van naalden en intraveneus drugsgebruik leidt tot de verspreiding van hiv/aids. Resultaten: de allereerste zorg en diensten voor stervenden; twintigduizend mensen komen samen voor een concert georganiseerd door vier jongeren. Voor het eerst staat een jongeman op om te verklaren dat hij hiv-positief is. Anderen volgen. Dj's in het transformatieve leiderschapsprogramma besluiten zelf en in hun dansclubs te stoppen met het gebruik van intraveneuze drugs.

We zijn in Cambodja. Een groep mensen in een stad creëert een radiopraatprogramma waarin filmsterren spreken over kwesties die verband houden met hiv/aids en luisteraars bellen met vragen. Deze worden beantwoord door de secretaris-generaal van de Nationale Aids Autoriteit. Het programma ontvangt honderden telefoontjes, wat wijst op een nieuwe bereidheid onder Cambodjanen om over hiv/aids te praten, niet alleen thuis, maar ook in openbare fora. Leiders die bereid zijn risico's te nemen om de normen die individueel en collectief gedrag hebben gestuurd, aan te vechten, komen tot de kern van problemen zoals gender, macht, stigma, traditionele gebruiken en andere factoren die percepties en acties voeden die een negatieve impact hebben op mensen met hiv/aids (PLWHA's). Schadelijke overtuigingen worden aan diggelen geslagen. Resultaat: PLWHA's kunnen samen met andere dorpelingen in tempels bidden en hoeven hun dorp niet langer te verlaten.

Wij creëren het nieuwe, opkomende narratief door elkaar te ondersteunen in het publieke domein en er actief voor te kiezen om solidair te zijn, wetende dat we de grenzen van het onbekende opzoeken.

6. LEIDERSCHAP VAN BINNENUIT: MEDEDOGENVOLLE MOED.

De meest urgente en duurzame reactie op de problemen van de wereld en het vermogen om nieuwe kansen te benutten, ligt in ons vermogen om oplossingen voor problemen die uitsluitend door technologie worden veroorzaakt, uit te breiden naar reacties die ook nieuwe patronen en systemen creëren die voortkomen uit onze wijsheid.

Leiders in dit tijdperk van wereldwijde overvloed en schijnbare schaarste moeten de factoren begrijpen en aanpakken die de enorme kloof tussen arm en rijk in stand houden. In een wereld van onderling verbonden bedreigingen en uitdagingen zijn veel verschillende competenties vereist. We zullen alleen impact hebben als we breken met de gebruikelijke gang van zaken en de actie in deze onderling afhankelijke wereld drastisch versnellen en opschalen.

Wat ontbreekt er vandaag dat morgen een significant verschil zou kunnen maken? Bent u bereid die leemte op te vullen? We vragen u, de lezer, om na te denken over de volgende vragen:

• Zie ik mezelf als een moedige, meelevende bijdrage aan het verlichten van lijden en het creëren van een bloeiende en rechtvaardige planeet? Wie ben ik, hoe denk ik en wat doe ik?

• Waardeer ik mijn innerlijke capaciteiten en wijsheid? Beschouw ik mezelf als een kritische strategische denker? Heb ik wat nodig is om mijn woord en daden waar te maken? Ben ik bereid deze aspecten in mezelf te ontwikkelen?

• Ben ik bereid te investeren in het leren van nieuwe architectonische vaardigheden en competenties om de wankelende wereld te transformeren? Een systeem levert immers wat het moet leveren! Ben ik bereid de onzichtbare patronen te 'zien' die één op de drie mensen in levensbedreigende situaties houden? Heb ik besloten dat het genoeg is en dat ik mezelf in de strijd zal gooien om nieuwe systemen te creëren?

• Ben ik bereid om de opkomende 'gedeelde leider' te zijn? Hoe en wanneer ga ik diepgaand reflecteren en mijn relatie met externe macht en geld onderzoeken?

• Kies ik er actief voor om alles te doen wat ik kan om de wereld te verbeteren? Zal ik me inzetten, niet alleen met mijn intentie, maar ook in daden?

• Ben ik bereid om afstand te doen van mijn manier van doen, zelfs als ik als succesvol of expert word beschouwd, om mezelf te vernieuwen door het ontstaan ​​van nieuwe patronen en methoden op het werk en in het leven?

• Zal ik degenen steunen die risico's nemen en zich in het publieke domein uitspreken om hun werk te promoten? Of ben ik bang? Waar ben ik bang voor om te verliezen: reputatie? gezicht? expertise? geld? maatschappelijke goedkeuring?

De aanhoudende armoede en het gebrek aan kansen om te leven en te floreren voor zovelen is een maatstaf voor onze reactie tot nu toe. Ons gevoel van schaarste, ongeacht hoeveel we hebben; onze definitie van 'succes' waarbij de maatstaf in feite geld of 'rijkdom' is, zonder enig gevoel van voldoende; onze retoriek van partnerschap te midden van systemen die zijn opgezet voor concurrentie, staat creatieve reacties in de weg.

Onze toekomst hangt af van de keuzes die we maken. Blijven we steeds hetzelfde doen in de hoop de situatie te veranderen, of kiezen we ervoor een andere realiteit te creëren?