Canım benim, aşkım, hayatımın en güzel parçası,
Yarın 14 Şubat… Ama aslında seninle geçirdiğim her gün zaten bir Sevgililer Günü. Yine de bu özel günde sana içimde birikenleri, kelimelere sığdıramadığım kadar çok olan sevgimi anlatmak istedim.
Seni ilk gördüğüm anı hatırlıyorum hâlâ. O gün sanki kalbim “işte bu” demişti. Sanki yıllardır aradığım bir şey tam karşıma çıkmış gibiydi. Gözlerinle karşılaştığımda zaman durdu, sesin kulaklarımda yankılandığında dünya daha sessiz, daha yumuşak oldu. O andan beri her şey değişti. Renkler daha canlı, müzik daha dokunaklı, kahve daha lezzetli, kış daha katlanılır hale geldi… Çünkü sen vardın.
Biliyor musun? Senin yanında kendimi en güvenli, en gerçek halimle hissedebiliyorum. Kusurlarımı saklamama gerek yok, zayıf yönlerimi göstermemden korkmuyorum. Çünkü sen beni olduğum gibi sevdin. Beni düzeltmeye, değiştirmeye çalışmadın; aksine “sen böyle güzelsin” dedin. Bu kabul ediliş hissi… Hayatımda bundan daha kıymetli bir hediye olmadı.
Bazen düşünüyorum da; ben senden önce ne yapıyordum? Nasıl nefes alıyordum? Çünkü sen geldikten sonra nefesim bile sana göre ayarlandı sanki. Sen gülünce benim de içim açılıyor, sen üzülünce sanki benim kalbimden bir parça kopuyor. Senin mutluluğun benim mutluluğum, senin hayallerin benim de hayallerim oldu. Artık “ben” değil “biz” varız ve bu “biz” olmak hali o kadar güzel ki, başka türlü bir hayat düşünemiyorum.
Sevgilim, sana söz veriyorum:
Her zor günde elini bırakmayacağım.
Her güzel günde seninle daha çok sevineceğim.
Gözlerin dolduğunda ilk ben göreceğim, gülüşün kaybolduğunda ilk ben geri getireceğim.
Bu Sevgililer Günü’nde sana çiçekler, çikolatalar, hediyeler yerine kalbimi bir kez daha önüne koyuyorum. Çünkü sen zaten benim en büyük hediyem oldun. İyi ki hayatımdasın. İyi ki beni seçtin. İyi ki “biz” olduk.
Seni her şeyden, herkesten, her zamandan çok seviyorum.
Ve bu sevgi her geçen gün katlanarak büyüyor.
Sevgililer Günün kutlu olsun, benim her günüm…
Öpüyorum gözlerinden, dudaklarından, kalbinden.
Sonsuz sevgimle,
Karın
ORIGINAL COMMENT
Yarın 14 Şubat… Ama aslında seninle geçirdiğim her gün zaten bir Sevgililer Günü. Yine de bu özel günde sana içimde birikenleri, kelimelere sığdıramadığım kadar çok olan sevgimi anlatmak istedim.
Seni ilk gördüğüm anı hatırlıyorum hâlâ. O gün sanki kalbim “işte bu” demişti. Sanki yıllardır aradığım bir şey tam karşıma çıkmış gibiydi. Gözlerinle karşılaştığımda zaman durdu, sesin kulaklarımda yankılandığında dünya daha sessiz, daha yumuşak oldu. O andan beri her şey değişti. Renkler daha canlı, müzik daha dokunaklı, kahve daha lezzetli, kış daha katlanılır hale geldi… Çünkü sen vardın.
Biliyor musun? Senin yanında kendimi en güvenli, en gerçek halimle hissedebiliyorum. Kusurlarımı saklamama gerek yok, zayıf yönlerimi göstermemden korkmuyorum. Çünkü sen beni olduğum gibi sevdin. Beni düzeltmeye, değiştirmeye çalışmadın; aksine “sen böyle güzelsin” dedin. Bu kabul ediliş hissi… Hayatımda bundan daha kıymetli bir hediye olmadı.
Bazen düşünüyorum da; ben senden önce ne yapıyordum? Nasıl nefes alıyordum? Çünkü sen geldikten sonra nefesim bile sana göre ayarlandı sanki. Sen gülünce benim de içim açılıyor, sen üzülünce sanki benim kalbimden bir parça kopuyor. Senin mutluluğun benim mutluluğum, senin hayallerin benim de hayallerim oldu. Artık “ben” değil “biz” varız ve bu “biz” olmak hali o kadar güzel ki, başka türlü bir hayat düşünemiyorum.
Sevgilim, sana söz veriyorum:
Her zor günde elini bırakmayacağım.
Her güzel günde seninle daha çok sevineceğim.
Gözlerin dolduğunda ilk ben göreceğim, gülüşün kaybolduğunda ilk ben geri getireceğim.
Bu Sevgililer Günü’nde sana çiçekler, çikolatalar, hediyeler yerine kalbimi bir kez daha önüne koyuyorum. Çünkü sen zaten benim en büyük hediyem oldun. İyi ki hayatımdasın. İyi ki beni seçtin. İyi ki “biz” olduk.
Seni her şeyden, herkesten, her zamandan çok seviyorum.
Ve bu sevgi her geçen gün katlanarak büyüyor.
Sevgililer Günün kutlu olsun, benim her günüm…
Öpüyorum gözlerinden, dudaklarından, kalbinden.
Sonsuz sevgimle,
Karın