የዚህ ዩኒቨርስ ያልተጋበዘ እንግዳ

ታሺ እና መነኩሴ የ2016 የኤሚ ሽልማትን ለአጭር አጭር ዘጋቢ ፊልም አሸንፈዋል። በዚህ ታሪክ ውስጥ ላለው ርህራሄ ክብር ፣ፊልም ሰሪዎች ፊልሙን እዚህ ለማየት ሙሉ ለሙሉ በማቅረብ ላይ ናቸው።

ሎብሳንግ ፑንትሶክ ከቅዱስነታቸው ዳላይ ላማ ጋር የሰለጠኑ እና በምዕራቡ ዓለም ቡድሂዝምን እና ማሰላሰልን በማስተማር ያሳለፉ የቀድሞ የቲቤት መነኩሴ ናቸው። እ.ኤ.አ. በ2006 ወላጅ አልባ ለሆኑ እና ድሆች ላሉ ህፃናት በሂማሊያ ግርጌ ኮረብታ ላይ ማህበረሰብን አቋቁሞ ወደ ትውልድ አገሩ ህንድ ተመለሰ።

ጃምሴ ጋትሳል የህፃናት ማህበረሰብ -"ጃምሴ ጋታል" በቲቤት ውስጥ "የፍቅር እና የርህራሄ የአትክልት ስፍራ" ማለት ነው - የ2014 ታሺ እና መነኩሴ ፊልም የተቀናበረበት ትዕይንት ነው።

ማህበረሰቡ በመጀመሪያ በ34 ህጻናት የጀመረ ሲሆን ባለፉት አስርት አመታት ውስጥ 85 ህጻናትን በአራት የቤት እናቶች እና በ13 መምህራን የሚንከባከቡ ልጆችን ማፍራት ችሏል። ጃምሴ ጋታል 200 ህጻናት በመጨረሻ እዚያ መኖር እንዲችሉ መስፋፋቱን እንደሚቀጥል ተስፋ አድርጓል።

በሚቀጥለው ቃለ መጠይቅ የፊልሙ አስተባባሪ የሆነው አንድሪው ሂንተን ከሎብሳንግ ፑንትሶክ ጋር ስለ ተጨነቀው የልጅነት ህይወቱ እና ችግረኛ ለሆኑ ህጻናት የተሻለ ህይወት እንዲሰጥ ያነሳሳው ምን እንደሆነ ተናግሯል።

ማን እንደሆንክ እና እንዴት ወደ አለም እንደመጣህ በመንገር መጀመር ትችላለህ?
ስሜ ሎብሳንግ ፑንቶክ እባላለሁ። የተወለድኩት በሩቅ ህንድ ሂማላያስ ውስጥ በአሩናቻል ፕራዴሽ ግዛት ነው።

እናቴ ስታረግዝ ያላገባች እና ገና ወጣት ስለነበረች በመንደሩ ውስጥ ውርደት ነበር። እሷ በድብቅ የወለደችው በቤተሰባችን ሽንት ቤት ውስጥ ሲሆን የሰውን ብክነት ለመሸፈን ጥቅም ላይ በሚውለው የደረቀ ቅጠል ሸፍና አስቀምጣኝ ነበር። አክስቴ እና አያቶቼ አንድ ነገር የሚያለቅሱትን ሰምተው ፍየል ወደ ማሳቸው ገብታ እህላቸውን እየበላች መስሏቸው። አክስቴ ለመፈተሽ ወጣች፣ አንድ ነገር ከደረቁ ቅጠሎች ስር ሲንቀሳቀስ አየች፣ ህፃን አገኘች፣ እና እኔ ነበርኩ። አንድ ዓይነት አረንጓዴ-ሐምራዊ ለውጬ ነበር - ልሞት ቀርቤ ነበር።

በተለምዶ፣ አዲስ ልጅ ሲወልዱ፣ ቤተሰብ፣ ጓደኞች እና ጎረቤቶች ያከብራሉ። ልደቴ ግን የሚከበርበት ነገር አልነበረም። በቤተሰቤ ላይ ብዙ ስቃይ እና እፍረት አመጣሁ። ለዛም ነው በወጣትነቴ ሁሌም “የዚህ አጽናፈ ሰማይ ያልተጋበዘ እንግዳ” ተብዬ የምጠራው።

ልጅነትህ እንዴት ነበር?
ሰዎች በእውነት አልወደዱኝም። የሰዎችን መስኮት በመስበር እና የጸሎት ባንዲራዎቻቸውን በማጥፋት ችግር ፈጠርኩኝ። በተለይ አንድ ሰው “አትቀየርም፣ አይሻልህም” ብሎ ሲነግረኝ አስታውሳለሁ። ያ ለምን በአእምሮዬ ውስጥ እንደተቀረቀረ አላውቅም። ዛሬም ቦታውን አይቼ ይሰማኛል። ሕይወቴን ብጨርስ ይሻላል ብዬ ጥቂት ጊዜ አስታውሳለሁ። እንደ እድል ሆኖ፣ ተወዳጅ ባልሆንኩ ጊዜም የሚወዱኝ አያቶቼ ነበሩኝ። እኔ በህይወት ያለሁት በደግነታቸው ምክንያት እንደሆነ ይሰማኛል።

በሆነ መንገድ በውስጤ የሆነ ነገር አዩ፣ ግን ከጥቂት ጊዜ በኋላ የምለውጠው አንድ መንገድ ብቻ እንዳለ ወሰኑ፣ ይህም ወደ ገዳሙ በመሄድ ነው።

አያቴ ጠንካራ ሰው ነበር ግን ልቡ ለስላሳ ነው። እሱ ገላጭ አልነበረም፣ ግን ፍቅር ሲኖር፣ ሊሰማዎት ይችላል። አያቶቼ ብዙ አልነበራቸውም ነገር ግን ወደ ደቡብ ህንድ [ገዳሙ] ከመሄዴ አንድ ቀን በፊት አያቴ ከሱሪ ጥንድ ጆንያ ሰፍፎ በስሜ ያጠራቀመው ብዙ ገንዘብ አስቀመጠ። "ይህን ሁልጊዜ አቆይ" አለ. "በእርግጥ ካልፈለግክ በቀር በፍጹም አትጠቀምበት።"

ምን ያህል እንደሚወደኝ እና እንደሚያምነኝ መረዳት የቻልኩት በኋላ ነበር።

ስለዚህ በ7 ዓመታችሁ ወደ ገዳሙ ከቤት ወጡ። እዚያ ምን ተፈጠረ?
ገዳሙ በጣም ጥብቅ የጊዜ ሰሌዳ እና በጣም ጥብቅ ዲሲፕሊን ነበረው. በልጅነቴ ይከብደኝ ነበር፣ ነገር ግን እንደ ወጣት መነኩሴ አእምሮዬ ታጭቶ ነበር እናም ለማሰብ ጊዜ አላገኘሁም። በገዳሙ ውስጥ የምናደርጋቸውን መርሃ ግብሮች፣ ፖሊሲዎች፣ ተግሣጽ፣ ተግባራት እና ነገሮች መከተል ነበረብኝ።

ለመሻሻል ትንሽ ጊዜ ወስዶብኛል። ስለ ሁሉም ነገር መጥፎ አመለካከት ነበረኝ፣ ግን የሆነ ጊዜ ላይ አዎንታዊ ማሰብ ጀመርኩ፣ በራስ መተማመኔ ማደግ እና የተሻለ ሰው መሆን እንደምችል ማመን ጀመርኩ።

ከመምህሬ ከተቀበልኳቸው ትምህርቶች አንዱ፡ እርስዎ በዚህ አጽናፈ ሰማይ ውስጥ ካለው ትልቅ ቤተሰብ ውስጥ በጣም ትንሽ እና ትንሽ ክፍል ነዎት። እርስዎ በቢሊዮኖች በሚቆጠሩ የሰው ልጆች እና ሌሎች ስሜታዊ ፍጡራን መካከል አንድ ሰው ብቻ ነዎት - ፍጥረታት፣ እንስሳት፣ ትኋኖች እና ወፎች። ይህ በራሴ ፈተናዎች እና ችግሮች ውስጥ ከሌሎች ስሜት ጋር እንድገናኝ ረድቶኛል። እና ያንን ሳደርግ፣ በተፈጥሮ፣ ትኩረቱ ይቀየራል። ከማጉረምረም ይልቅ “ለቤተሰቤ፣ ለትልቅ ቤተሰቤ፣ ከችግራቸው ለመገላገል እንዴት ማዋጣት እችላለሁ?” ብለህ ራስህን ትጠይቃለህ።

ዛሬ የራሴን ፈተናዎች ከትናንሾቹ ልጆች ጋር ለመካፈል እሞክራለሁ፣ ምክንያቱም አብዛኛዎቹ እኔ ያጋጠሙኝን ተመሳሳይ ፈተናዎች ውስጥ ናቸው። አሉታዊ መሆን እንደሌለበት እንዲያምኑ አበረታታቸዋለሁ። ያደረኩትን የልጅነት ጊዜ ማግኘቴ በረከት እንደሆነ አይቻለሁ።

እና ተሞክሮዎን ወደ አዎንታዊ ነገር ለመለወጥ የፈለጉት መቼ ነበር?
ይህንን የህፃናት ማህበረሰብ የመፍጠር ዘር ከልጅነቴ ጀምሮ በውስጤ የነበረ ይመስለኛል።

በገዳሙ እያደግኩ ሳለሁ መምህሬ ሁል ጊዜ ከሚያስተምሯቸው መልእክቶች አንዱ በህይወታችሁ ውስጥ ትርጉም ያለው ነገር ማድረግ ነው። እንድንጸልይ ያበረታታናል ከዚያም ለራስህ እና ለሌሎች ጠቃሚ የሆነ ነገር እንድናደርግ ያነሳሳናል።

ወደ መንደሬ ስመለስ ሁሉም ልጆች ተመሳሳይ ችግሮች ሲያጋጥሟቸው አያለሁ - አንድ ነገር ለማድረግ ለእኔ ግልጽ መልእክት ነበር። በዚህ የስራ መስክ ልምድ የለኝም፣ ዛሬ የማደርገውን ለመስራት በቂ እውቀት የለኝም። እኔ ግን በአስቸጋሪ ሁኔታ ውስጥ ስላደግኩበት ከራሴ ልምድ ነው የምናገረው።

ዛሬ ያለኝ በሌሎች ደግነት ነው። እና አሁን የእኔ ትልቁ ሀላፊነት ያንን ደግነት መመለስ ነው። አንድ ልጅ የቱንም ያህል ከባድ ቢሆን በእነሱ ላይ እምነት ወይም በራስ መተማመን እንደማልጠፋ እራሴን አስታውሳለሁ።

የሕጻናት ማህበረሰብ ስም ትርጉም ምንድን ነው?
ጃምሴ ጋትሳል ማለት “የፍቅር እና የርህራሄ ገነት” ማለት ነው። እዚህ የምንሰራውን በትክክል ያንፀባርቃል። እነዚህ ልጆች ቤተሰብ፣ ፍቅር እና የአባልነት ስሜት ያስፈልጋቸዋል።

ለዚህም ነው የህጻናት ማህበረሰብ ብዬ ልጠራው የወሰንኩት - ቤተሰባቸው፣ ማህበረሰባቸው እና ህይወታቸው ነው። በጃምሴ ጋትሳል ወላጅ አልባ አይደሉም። እዚህ ወላጆች አሏቸው፣ ብዙ እናቶች አሏቸው፣ ብዙ አባቶች አሏቸው እና ለእነሱ የሚያስቡ ብዙ ወንድሞች እና እህቶች አሏቸው። እና ተገቢውን እንክብካቤ፣ ፍቅር እና ድጋፍ እያገኙ ነው።

እና ለምን እዚህ ማህበረሰቡን ጀመርክ?
ይህ ክልል (የአሩናቻል ፕራዴሽ የታዋንግ አውራጃ) አሁንም በትምህርት፣ በሕክምና፣ በማህበራዊ እና በኢኮኖሚ በጣም የተጎዱ አካባቢዎች አንዱ ነው። ይህንን ማህበረሰብ በ2006 ስንጀምር በጣም ሩቅ ስለነበር ብዙ ጊዜ ወደ ጁራሲክ ፓርክ የሚወስደው መንገድ ነው እንላለን። እዚህ መንዳት ከትንሽ ከተማ ስድስት ወይም ሰባት ኪሎ ሜትር ብቻ ይርቃል ነገር ግን ጥቅጥቅ ባለው ጫካ ውስጥ ነበር፣ ቀን ቀንም ብቻዎን ለመራመድ ያስፈራሉ።

ስለዚህ ህብረተሰቡ ራሱ እንደ ወላጅ አልባ ህጻን ትንሽ እንደጀመረ ይሰማኛል። ሰዎች ጥሩ ስራ ይሰራል ብለው የሚያምኑት ተፈላጊ ቦታ ወይም ቦታ አልነበረም።

ልጆቹ እነማን ናቸው እና ከየት መጡ?
ብዙ ልጆቻችን ትምህርት ለመማር የመጀመሪያው ትውልድ ናቸው። መንደሮችን ስንጎበኝ በቤተሰብ ውስጥ በጣም ብልህ የሆነውን ልጅ አንፈልግም - ይልቁንስ አስቸጋሪዎቹ ልጆች እነማን ናቸው? ማንም የማይፈልጋቸው ልጆች እነማን ናቸው?

የእኛ ስራ ማንም ሰው ሊንከባከበው የማይችለውን እና ማንም የማይፈልገውን ልጆች መቀበል እና ይህ ልጅ ወደ አስደናቂው ሰው እንዲለወጥ መርዳት ነው።

እና ፍቅር እና ርህራሄን ብቻ በመጠቀም ያንን ታደርጋለህ?
በማህበረሰቡ ውስጥ ያለ እያንዳንዱ ልጅ ወደ መንደራቸው በጣም አስቸጋሪ የልጅነት ጊዜ ነበረው። ሰዎች “የእኔ ጥሩነት፣ ዶክተሮች ያስፈልጉሃል፣ እነዚህን ልጆች ለመርዳት እዚያ የሥነ ልቦና ባለሙያዎች፣ የሥነ አእምሮ ሐኪሞች ያስፈልጉሃል” ይላሉ። ነገር ግን በታሪካችን በስምንት አመታት ውስጥ ለልጆቻችን ምንም አይነት መድሃኒት አልሰጠንም.

በመጀመሪያ፣ በጃምሴ ጋትሳል ቀላል ሕይወት ይመስለኛል። ልጁን እንቀበላለን - ምንም ሳንፈርድ እንቅፋለን, ጥሩው, መጥፎው, ምንም ነገር. በመቀጠል ለእነሱ ቦታ ለመፍጠር እና ለእነሱ ድጋፍ ለመስጠት በእውነት እንሞክራለን.

ከዚያም ለእያንዳንዱ እና ለእያንዳንዱ ልጅ የምንሰጠው የፍቅር ኃይል, የእንክብካቤ ወይም የርህራሄ ኃይል አለ. እና እዚህ ለእያንዳንዱ ልጅ ዋናው ፈውስ ይሆናል. እና ያ እንደሚሰራ በፅኑ አምናለሁ። አዎ, ጊዜ ይወስዳል, ግን በመጨረሻ ልጆቹ ይለወጣሉ.

በማህበረሰቡ ውስጥ ልጆቻችን ለሚያደርጉት ነገር ሁሉ ተጠያቂዎች ናቸው፣ ይህም የልጆቹን ሃላፊነት እና ንቁ ተሳታፊ መሆን እንደሚችሉ ያስተምራል።

እኔ እንደማስበው ልጆቻችን ተገብሮ ተጠቃሚዎች አለመሆናቸው - ልጆቻችን በህብረተሰቡ ውስጥ እያደረግነው ላለው ለውጥ እና ለውጥ ንቁ ወኪሎች ናቸው። እርስ በርሳቸው እየተደጋገፉ፣ እየተረዳዱ፣ ነገሮችን እየፈጠሩ ነው - ከማብሰል እስከ ግንባታ፣ ወደ ጽዳት፣ ታናናሽ ወንድሞችን በመርዳት፣ በመታጠብ፣ በመታጠብ፣ በልብስ ማጠቢያ -በማህበረሰቡ ውስጥ ያለን እያንዳንዱ እንቅስቃሴ ልጆቹ በንቃት ይሳተፋሉ።

ማህበረሰቡ አሁንም እያደገ ነው?
በጣም አስቸጋሪ ከሆኑት ስራዎቼ አንዱ አዲስ ልጆችን መቼ እና እንዴት መቀበል እንዳለብኝ ነው። በአሁኑ ጊዜ በማህበረሰቡ ውስጥ 85 ልጆች አሉን፣ ከ1,000 በላይ ለሌሎች ልጆች ጥያቄ አቅርበናል።

ብዙ ልጆችን እንድወስድ በየቀኑ ሰዎች ወደ እኔ ይመጣሉ። በጣም አስቸጋሪ ነው. ለአንድ ቤተሰብ አዎ ካልኩኝ ለ10 ሰዎች አይሆንም እያልኩ ነው። በአሁኑ ጊዜ አዲስ ልጆችን ለመውሰድ የሚያስችል በቂ መጠለያ ወይም ግብአት የለንም።

በመጨረሻም፣ የእርስዎ ልምምድ ምንድን ነው?
ዋናው ልምዴ ሁሌም የበለጠ ርህራሄን ለማፍለቅ፣ ራሴን ለማረጋጋት፣ ትኩረት ለመንገስ እና በትዕግስት እና በፅናት ለመለማመድ በስልጠና ላይ የተመሰረተ ነው።

የሰው ልጅ - ሃብታምም ሆነ ድሀ ፣ ምስራቅ ወይም ምዕራብ ፣ የተማረ ወይም ያልተማረ ፣ ወንድ ወይም ሴት - ሁሉም አንድ የሚያመሳስላቸው ነገር አለ ሁላችንም በህይወታችን ደስታን እና ደስታን እንፈልጋለን።

በህይወቴ ውስጥ ብዙ ደስታ እና ደስታ የሆነ ጠቃሚ እና ትርጉም ያለው ነገር በማድረግ የሆነ ነገር በማግኘቴ እድለኛ ሆኖ ይሰማኛል። እኔ የሚሰማኝ ይህ ነው። በጣም እድለኛ ነኝ። ተመልሼ ለመምጣት እና ይህን አይነት ስራ ለመቀጠል ብዙ ዳግም መወለድን እንድወስድ እጸልያለሁ። ይህን ለማድረግ ብዙ ደስታ እና ደስታ አለ.