Meer dan de fuchsia-trechters die uitbreken
van de sierappelboom, meer dan die van de buurman
bijna obscene vertoning van kersentakken die duwen
hun suikerspinkleurige bloesems tot aan de leisteen
lucht van lenteregens, het is het groen worden van de bomen
Dat raakt me echt. Als al die schok van wit
en toffee, de snuisterijen en snuisterijen van de wereld, vertrekken
het trottoir bezaaid met de confetti van de nasleep,
de bladeren komen. Geduldig, moeizaam, een groene huid
groeiend over wat de winter ons ook heeft aangedaan, een terugkeer
naar het vreemde idee van continu leven ondanks
de puinhoop van ons, de pijn, de leegte. Goed dan,
Ik neem het, lijkt de boom te zeggen, een nieuw glad blad
ontvouwt zich als een vuist in een open handpalm, ik neem het allemaal.
van de sierappelboom, meer dan die van de buurman
bijna obscene vertoning van kersentakken die duwen
hun suikerspinkleurige bloesems tot aan de leisteen
lucht van lenteregens, het is het groen worden van de bomen
Dat raakt me echt. Als al die schok van wit
en toffee, de snuisterijen en snuisterijen van de wereld, vertrekken
het trottoir bezaaid met de confetti van de nasleep,
de bladeren komen. Geduldig, moeizaam, een groene huid
groeiend over wat de winter ons ook heeft aangedaan, een terugkeer
naar het vreemde idee van continu leven ondanks
de puinhoop van ons, de pijn, de leegte. Goed dan,
Ik neem het, lijkt de boom te zeggen, een nieuw glad blad
ontvouwt zich als een vuist in een open handpalm, ik neem het allemaal.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
9 PAST RESPONSES
to the strange idea of continuous living despite
the mess of us, the hurt, the empty.” 🙏🏽❤️
seeing spiraling blossoms
opening again