Goedemorgen Allema

Of u nu kiest, of uw broker, alles draait om hoe de markt als geheel presteert. En dus zouden de mensen die de markt bezitten, alle grote institutionele beleggers, wier gediversifieerde portefeuilles ervoor zorgen dat ze het grootste aandelenpakket in alles bezitten, zich, in hun eigen belang, moeten richten op de gezondheid van de markt, de gezondheid van het systeem zelf. Door hen te helpen hun rol als rentmeesters te zien, kunnen we bijdragen aan het behoud van het systeem, kunnen we de omstandigheden creëren waarin we vervolgens betere, evenwichtige beslissingen kunnen nemen in het belang van alle belanghebbenden.

Ten slotte weten we niet waar we naartoe gaan. Dit is allemaal nieuw. Dit heeft letterlijk nog nooit bestaan. En dus is er nog een principe dat je in alle wijsheidstradities tegenkomt: we moeten onzekerheid omarmen en ons nederig overgeven aan het feit dat we niet weten hoe we dit moeten doen.

Dit is een prachtig gedicht (op de dia). Ik zal het niet voorlezen, het is in het Spaans, maar het betekent in feite dat we de weg bouwen terwijl we reizen. Er is geen pad. We moeten het pad maken door te lopen. Dus terwijl we dit doen, kunnen we een beeld in gedachten houden dat ons een manier geeft om over een heilige economie na te denken: "economie met het hart in het midden". Deze prachtige graffitikunstwerk-weergave van een hart (op de dia) is afkomstig van een metrostation in Santiago, Chili.

Deze afbeelding helpt me om al die onzin over institutionele beleggers en fiduciaire plicht, en al die stomme statistieken, achter me te laten. Uiteindelijk zijn dat allemaal slechts manifestaties van de ongelijkheden die inherent zijn aan het huidige falende systeem en de zieke cultuur. De echte vraag is: hoe brengen we het hart in het centrum van een economie – een economie die al meer dan 200 jaar gebaseerd is op de onzichtbare hand (van de markten). Hoe veranderen we onze cultuur en systemen zodat ze niet de onzichtbare hand van de markten waarderen, maar het zichtbare hart?