Een Verhaal Voor Mensen Die De Wereld Willen Veranderen

Enkele gedachten over hoe verandering tot stand komt:

Net als de meesten van ons ben ik een gepassioneerde change agent. Wie zou immers een derde van zijn leven besteden aan het vergaren van al die kennis en vaardigheden als het niet was om een ​​verschil te maken? Het is dan ook verbazingwekkend hoe lang het heeft geduurd voordat ik de kracht van een simpel verhaal om verandering teweeg te brengen, heb onderkend.

Ik ben altijd een verhalenverteller geweest. In het verleden werd deze neiging door mijn medische collega's op zijn zachtst gezegd dubieus gevonden. In de geneeskunde wordt een verhaal vaak afgedaan als "anekdotisch bewijs", een soort tweederangsgegevens die veel minder relevant zijn voor het werk van een arts dan de uitkomst van een goed opgezet wetenschappelijk onderzoek. "Heb je maar één voorbeeld?" vroegen mijn collega's me wanneer ik hun een verhaal vertelde. "Wat je beschrijft is maar één persoon overkomen? Hoe belangrijk is dat?" Maar in de loop der tijd heb ik geleerd dat een verhaal over slechts één persoon alles kan veranderen. Pasen is maar één persoon overkomen.

Een van de meest bekwame sociale activisten die ik ken, is een genie in verandering. Ze kan een kamer binnenstappen vol mensen die al jaren tegengestelde standpunten innemen en hen binnen een paar uur in staat stellen om als collega's samen te werken. Ik vroeg haar hoe ze dat voor elkaar krijgt. "Simpel," zei ze. "Je verandert gewoon het verhaal dat ze over zichzelf en elkaar vertellen."

Een nieuw verhaal is een plek van grotere vrijheid en mogelijkheden. Dit geldt zowel voor de verhalen die we als organisatie, instelling of natie met elkaar delen, als voor de verhalen die we over onszelf meedragen.

We hebben allemaal verhalen over onszelf die ons kleineren, verhalen die we soms jarenlang geloven en die niet waar zijn. Vaak beroven deze verhalen ons van onze kracht en ons potentieel. Toen ik 15 was, vertelde de dokter die me vertelde dat ik de ziekte van Crohn had, me ook een verhaal. "Rachel," zei hij, "je hebt een ongeneeslijke ziekte. Je kunt niet verwachten dat je een volwaardig leven zult leiden." Maar mijn verhaal is heel anders.

Als schrijver heb ik geleerd om niet te haasten om een ​​lege pagina met woorden te vullen. Ik heb het geduld geleerd om voor een lege pagina te zitten en te wachten. Een lege pagina is een plek van openbaring. Ik heb geleerd erop te vertrouwen dat er in de loop van de tijd iets zal gebeuren dat nog nooit eerder is gezien. Een diagnose is ook zo. Een plek van ontdekking. Een ontmoeting met het onbekende. De wijsheid kan liggen in het benoemen van alleen het ziekteproces; en vervolgens mensen begeleiden terwijl ze hun verhaal en de mogelijkheden ervan schrijven.

Als veranderaars versterken of verzwakken onze verhalen ons ook. Onze veranderaarsrol is slechts zo goed als onze persoonlijke kosmologie, ons verhaal over de aard van de wereld. Hoe dichter onze persoonlijke kosmologie bij de aard van de werkelijkheid komt, hoe effectiever we zijn in het maken van een verschil. Ik kom uit een medische familie, dus toen ik jong was, leek het me vanzelfsprekend dat de wereld gebroken was en dat mensen ook gebroken waren. Verandering was simpelweg een functie van het verwerven van de kennis, de techniek, de wetenschap om dingen te repareren. Ik zie de dingen niet meer op die manier. Een van de oudste Wijsheidsverhalen over verandering, een verhaal uit de 14e eeuw, biedt een ietwat ander perspectief. Dit verhaal vertelt ons dat de wereld in het Begin heel was, maar dat er op een bepaald moment in de geschiedenis van de dingen een groot ongeluk plaatsvond dat de heelheid van de wereld verstrooide in een oneindig aantal kleine vonkjes van heelheid. Deze vonkjes vielen in alle gebeurtenissen, alle organisaties en alle mensen, waar ze tot op de dag van vandaag diep verborgen blijven. Het verhaal vervolgt met te zeggen dat de hele mensheid een reactie is op dit ongeluk. We zijn geboren omdat we de verborgen vonk van heelheid in alle gebeurtenissen, alle organisaties en alle mensen kunnen ontdekken en ontsluiten... we kunnen die optillen, versterken en weer zichtbaar maken... en door dat te doen kunnen we de wereld helen tot haar oorspronkelijke heelheid. Het herstellen van de heelheid van de wereld is dus niet alleen een functie van onze expertise, het is ook een onderdeel van ons geboorterecht als mens. We hebben de kracht om de heelheid van de dingen te bevorderen, precies zoals we zijn, met ons luisteren, ons geloof, onze aanmoediging en onze liefde.

Dus misschien gaat verandering minder over het herstellen van een gebroken wereld, maar meer over het blootleggen van verborgen heelheid in alle gebeurtenissen, alle organisaties en alle mensen, en het herinneren van onze persoonlijke kracht om een ​​verschil te maken. Dit oude verhaal heeft mijn werk als arts en ook als docent enorm veranderd. Het heeft me nieuwe ogen gegeven. Iedereen en alles draagt ​​een kiem van een grotere heelheid in zich, een droom van mogelijkheden. Misschien kan wat ik ooit als "kapot" of "ontbrekend" zag, net zo goed gezien worden als de groeiende rand van de dingen... een plek om gewaardeerd en gekoesterd te worden in onze patiënten, onze studenten en in onszelf.

Zegeningen,

Rachel