Historia Dla ludzi, którzy chcą zmienić świat

Kilka przemyśleń na temat tego, jak zachodzi zmiana:

Jak większość z nas jestem zapalonym agentem zmian. W końcu, kto spędziłby jedną trzecią swojego życia na gromadzeniu całej tej wiedzy i umiejętności, gdyby nie nadzieja na dokonanie zmiany? Więc zaskakujące jest, jak długo zajęło mi rozpoznanie mocy prostej historii, która może dokonać zmiany.

Zawsze byłem opowiadaczem historii. W przeszłości moi koledzy lekarze uważali tę tendencję za, delikatnie mówiąc, wątpliwą. W medycynie opowieść jest często odrzucana jako „dowód anegdotyczny”, rodzaj danych drugiej kategorii, znacznie mniej istotnych dla pracy lekarza niż wynik dobrze zaprojektowanego badania naukowego. „Masz tylko jeden przykład?” – pytali mnie moi koledzy, gdy opowiadałem im historię. „To, co opisujesz, przydarzyło się tylko jednej osobie? Jak ważne to jest?” Ale z czasem nauczyłem się, że historia o jednej osobie może zmienić wszystko. Wielkanoc przydarzyła się tylko jednej osobie.

Jedna z najbardziej utalentowanych działaczek społecznych, jakie znam, jest geniuszem zmian, kobietą, która potrafi wejść do pokoju pełnego ludzi, którzy od lat zajmują przeciwne stanowiska i w ciągu kilku godzin umożliwić im współpracę jako kolegom. Zapytałam ją, jak jej się to udaje. „Proste” – powiedziała. „Po prostu zmieniasz historię, którą opowiadają o sobie i o sobie nawzajem”.

Nowa historia to miejsce większej wolności i możliwości. Dotyczy to zarówno historii, które mamy wspólne jako organizacja, instytucja lub naród, jak i historii, które nosimy w sobie.

Wszyscy mamy historie o sobie, które nas pomniejszają, historie, w które czasami wierzymy latami, a które nie są prawdziwe. Często te historie pozbawiają nas siły i potencjału. Kiedy miałam 15 lat, lekarz, który powiedział mi, że mam chorobę Leśniowskiego-Crohna, również opowiedział mi historię. „Rachel”, powiedział, „masz nieuleczalną chorobę. Nie możesz oczekiwać, że przeżyjesz pełne życie”. Ale moja historia była zupełnie inna.

Jako pisarz nauczyłem się nie spieszyć, aby zapełnić pustą stronę słowami. Nauczyłem się cierpliwości, aby usiąść przed pustą stroną i czekać. Pusta strona jest miejscem objawienia. Nauczyłem się ufać, że coś tam się wydarzy z czasem, czego nigdy wcześniej nie widziano. Diagnoza też jest taka. Miejsce odkrycia. Spotkanie z Nieznanym. Mądrość może leżeć w etykietowaniu tylko procesu chorobowego; a następnie towarzyszeniu ludziom, gdy piszą swoją historię i jej możliwości.

Jako agenci zmian nasze historie nas wzmacniają lub osłabiają. Nasza rola agenta zmian jest tak dobra, jak nasza osobista kosmologia, nasza historia o naturze świata. Im bardziej nasza osobista kosmologia zbliża się do natury rzeczywistości, tym skuteczniej możemy coś zmienić. Pochodzę z rodziny medycznej, więc gdy byłem młody, wydawało mi się oczywiste, że świat jest zepsuty, a ludzie również. Zmiana była po prostu funkcją zdobywania wiedzy, techniki, nauki, aby naprawić rzeczy. Już nie postrzegam rzeczy w ten sposób. Jedna z najstarszych opowieści mądrościowych o zmianie, opowieść z XIV wieku, oferuje nieco inny punkt widzenia. Ta historia mówi nam, że na Początku świat był całością, ale w pewnym momencie historii rzeczy wydarzył się wielki wypadek, który rozproszył całość świata na nieskończoną liczbę maleńkich iskierek całości. Te iskry wpadły we wszystkie wydarzenia, wszystkie organizacje i wszystkich ludzi, gdzie pozostają głęboko ukryte aż do dziś. Historia mówi dalej, że cała ludzkość jest odpowiedzią na ten wypadek. Narodziliśmy się, ponieważ potrafimy odkrywać i odkrywać ukrytą iskrę całości we wszystkich wydarzeniach, wszystkich organizacjach i wszystkich ludziach… możemy ją podnieść, wzmocnić i uczynić ponownie widoczną… i czyniąc tak, możemy uzdrowić świat z powrotem do jego pierwotnej całości. Tak więc przywrócenie całości świata nie jest tylko funkcją naszej wiedzy, jest również częścią naszego prawa od urodzenia jako istot ludzkich. Mamy moc, aby pogłębić całość rzeczy takimi, jakimi jesteśmy, dzięki naszemu słuchaniu, naszej wierze, naszemu wsparciu i naszej miłości.

Więc być może zmiana polega mniej na naprawianiu zepsutego świata, a bardziej na odkrywaniu ukrytej całości we wszystkich wydarzeniach, wszystkich organizacjach i wszystkich ludziach oraz na przypominaniu sobie naszej osobistej mocy, aby coś zmienić. Ta stara historia bardzo zmieniła sposób, w jaki jestem lekarzem, a także nauczycielem. Dała mi nowe spojrzenie. Każdy i wszystko ma w sobie ziarno większej całości, marzenie o możliwości. Być może to, co kiedyś uważałem za „zepsute” lub „brakujące”, można równie łatwo uznać za rosnącą krawędź rzeczy… miejsce, które należy cenić i pielęgnować u naszych pacjentów, naszych uczniów i w nas samych.

Błogosławieństwa,

Rachel