ደግነት: የመጀመሪያው ስጦታ

በነገር ውስጥ ጥልቅ የሆነ ደግነት አለ; በየቦታው ይመራል፣ ብዙ ጊዜ ባልጠበቅናቸው ቦታዎች። ዓለም ጨካኝ እና አሉታዊ ሊሆን ይችላል ነገር ግን ለጋስ እና ታጋሽ ከሆንን ደግነት ራሱን መግለጥ የማይቀር ነው። በሰው ነፍስ ውስጥ ጥልቅ የሆነ ነገር በደግነት መኖር ላይ የተመሰረተ ይመስላል; በደመ ነፍስ ውስጥ የሆነ ነገር ይጠብቀናል፣ እና አንዴ ከተገነዘብን እራሳችንን ማመን እና መክፈት እንችላለን። እዚህ ኮናማራ ውስጥ, ተራሮች terse እና ጨለማ ናቸው; ለራሳቸው በመተው ከባቢ አየር ይፈጥራሉ። ይሁን እንጂ በሁሉም ቦታ ዙሪያ እና መካከል ሀይቆች አሉ. የእነዚህ ሐይቆች ገጽ ላይ ስውር የቀለም ስርጭትን ለመፍጠር በዙሪያው ያሉትን የብርሃን ልዩነቶች ይወስዳል። ስለዚህ የእነርሱ መገኘት መላውን መልክዓ ምድራዊ አቀማመጥ በሙቀት እና በምናብ ስሜት ብቁ ያደርገዋል። አንድ የመጨረሻ ደግነት እንደሚቆጣጠረው ካልተሰማን እውነተኛ ድልድይ ማድረግ የማንችለው ዓለም በሁሉም አቅጣጫ የውጭ ሰዎች እንደሚጋፈጡ ይሰማን ነበር።

"ደግነት የሚለው ቃል የዋህነት ድምፅ አለው ይህም የርኅራኄ መልካምነት መኖሩን የሚያስተጋባ ይመስላል። አንድ ሰው ቸርነት ሲያደርግልህ ተረድተሃል እና ታያለህ። ወደ አንተ የሚመራ ፍርድ ወይም ጭካኔ የተሞላበት አመለካከት የለም። ደግነት የጸጋ ዓይኖች አሉት፤ ትንሽ አእምሮ የለውም ወይም ተወዳዳሪ አይደለም፤ ለራሱ ምንም ነገር አይፈልግም። ደግነት ከራስህ ጥልቀት ጋር ይመታል፣ ምንም እንኳን ለተጋላጭነት አይገለጽም ፣ ምንም እንኳን ለራስህ የተጋለጠ ነገር አይደለም ። ይልቁንም የክብር እና የመተሳሰብ አጋጣሚ ሆኖአል።

"ጨለማው ቢኖርም ፣ የሰው ልጅ ተስፋ በደመ ነፍስ ላይ የተመሠረተ ነው ፣ በእውነታው ጥልቅ ደረጃ ላይ አንዳንድ የጠበቀ ደግነት ይገዛል። ይህ የበረከት ልብ ነው። በበረከት ማመን እዚህ መገኘታችን፣ በዓለም ውስጥ መገኘታችን ራሱ የመጀመሪያው ስጦታ፣ ዋነኛው በረከት ነው ብሎ ማመን ነው። ልክ እንደ አዲስ የተወለደ ሕፃን መልክ አንድ ጊዜ ከደረስን በኋላ ወደ ቀደመው ሁሉ ርስት እንገባለን፤ ወደ ዓለም ወራሾች እንሆናለን፤ መወለድ መመረጥና መወለድ ማለት ነው።

"ጅማሬ ብዙውን ጊዜ ለሚከተለው ነገር ሁሉ ፍንጭ ይይዛል። ከጅማሬአችን ተፈጥሮ አንጻር ልባችን በውበት፣ ለትርጉም፣ ሥርዓት፣ ፈጠራ፣ ርኅራኄ እና ፍቅር ናፍቆት መያዙ ምንም አያስደንቅም። ወደ ዓለም የምንቀርበው በዚህ የናፍቆት ዝርዝር ውስጥ ነው እናም ዓለም በሆነ መንገድ ምላሽ እንደሚሰጥ እና ፍላጎታችንን እንደሚያረጋግጥ እንጠብቃለን። ናፍቆታችን የፍላጎቱን ፍጻሜ እንዲያሟላ ማስገደድ እንደማይችል ያውቃል። በረከት ሕያው የሆነበት ደረጃ።