
Foto door Glen Shackley
Als je de synchroniciteit en diverse plotwendingen in ogenschouw neemt, lijkt Luc Reynauds leven wel door het universum geregisseerd. Misschien begon het allemaal toen hij op zesjarige leeftijd aan zijn juf Rayma Hayes aankondigde dat hij de maan ging schilderen. "En de aarde dan, Luc?" antwoordde Rayma. "En al die andere planeten dan? En het universum dan?" Luc voelde een elektrische energiestoot door zijn lichaam gaan toen zijn juf een enorm stuk karton pakte en het over de vloer van het klaslokaal uitrolde. "Schilder het hele universum, Luc," zei Rayma. "Ik help je wel." De daaropvolgende weken schilderde Luc – samen met zijn vrienden – het universum. Het was een eerste, bedwelmende kennismaking met hoe het voelde om een grote droom te dromen, een gedeelde visie te koesteren en die samen met de gemeenschap in te kleuren.
Jaren later, in zijn kleine geboorteplaats Methow Valley, speelde Luc een piepklein rolletje in een theaterversie van "Grease". Toen de hoofdrolspeler Danny Zuko op een dag niet kwam opdagen bij de repetitie, grapte tiener Luc hardop dat hij wel kon invallen, aangezien hij uit een muzikale familie kwam en de rol al kende. De regisseurs geloofden hem op zijn woord en gaven hem de hoofdrol.
Die onbedoelde stap in de schijnwerpers wekte Lucs passie voor theater en filmmaken. Het leidde ertoe dat hij een paar jaar later besloot om te gaan acteren aan de Universiteit van Washington. Daar begon zijn pad naar zelfontdekking echt. Tijdens een acteerles liet de docent de studenten zich concentreren op hun ademhaling. Luc raakte gegrepen door de ervaring en begon actief de beoefening van meditatie te verkennen. Al die tijd lag zijn connectie met muziek onder de oppervlakte, wachtend als slapende zaden in de woestijn op zomerregens. De perfecte storm kwam in 2002, toen Luc tijdens een lifttrip een tweedehands gitaar kocht in San Francisco en zijn roeping ontdekte. Zijn liefde voor muziek kwam tot bloei. Hij wijdde zich aan het perfectioneren van zijn vakmanschap, maar het zou nog een paar jaar duren voordat hij ontdekte dat muziek niet alleen iets was waar hij van hield. Muziek kon een kracht van liefde zijn.
Luc werkte in 2005 op een bouwplaats toen hij beelden zag van de verwoesting die orkaan Katrina aanrichtte. Hij kon zich dat soort leed in zijn land, en zo dicht bij huis, niet voorstellen, dus ging hij naar zijn baas om verlof aan te vragen. Twee dagen later zat hij met het Rode Kruis in het vliegtuig naar New Orleans. Hij werd toegewezen aan een opvangcentrum in Baton Rouge. In een opwelling had hij zijn gitaar meegenomen. Vijf dagen na zijn vrijwilligerswerk sloop hij naar een rustig plekje achter het opvangcentrum voor een "muziekpauze". Daar stonden al twee oudere mannen stilletjes sigaretten te roken. Luc begon de akkoorden van Otis Reddings hit "Sitting on the Dock of the Bay" te tokkelen. Alsof hij een schakelaar had omgezet, begonnen de twee mannen met hun vingers te knippen op de maat van de muziek, terwijl hun stemmen aanzwollen van de tekst. "Ze hebben het nummer gewoon weggehaald," herinnert Luc zich in zijn TEDx Talk uit 2012. "Het was raar, want dit was het meest levendige dat ik iemand had gezien sinds ik daar was geweest... Ik weet nog dat ik de boodschap meteen begreep. Ik dacht: speel muziek. Kom uit jezelf en speel muziek. Dat helpt natuurlijk."
Luc begon gitaar te spelen voor de kinderen in het opvangcentrum. Uiteindelijk ontwikkelden ze hun eigen teksten en creëerden ze samen " Freedom Song ". Vervolgens toerden ze ermee door het opvangcentrum. Ze speelden voor geëvacueerden die recentelijk zoveel verloren hadden, maar wier geesten nog steeds konden worden opgetild en hun lasten verlicht door de ongrijpbare kracht van zang. Thuisgekomen kon Luc niet ophouden met praten over deze fenomenale kinderen en hun muziek. Het was zijn grootvader die hem vertelde dat hij terug moest – en ze moest opnemen. Al snel zat Luc op het vliegtuig terug naar Baton Rouge met vier doelen en geen plannen. De kinderen vinden. Een opnamestudio vinden die ze gratis konden gebruiken. De kinderen naar de studio brengen. Het nummer opnemen. [Dit alles midden in een rampgebied]. Vier dagen later, met een beetje hulp van het universum, een hoop aardige vreemden en zijn vriend en uiteindelijk bandlid Benjamin Swatez, had hij al het bovenstaande gedaan.
In 2010, na contact via een MySpace-account dat Luc zelden checkte, nam tweevoudig Grammy Award-winnaar Jason Mraz met toestemming van Luc Freedom Song opnieuw op en begon het te spelen voor publiek over de hele wereld. Dankzij de aandacht die Mraz trok, werd het nummer later geadopteerd als het anthem van "Free the Slaves", een organisatie die strijdt tegen moderne slavernij.
In 2007 richtte Luc zijn band Luc and the Lovingtons op, met de bedoeling muziek en dienstverlening te combineren. Luc and the Lovingtons is een world-soul-reggaeband die een multisensorische benadering hanteert en de kleuren van liefde vermengt met muzieknoten. Ze spelen absoluut op een andere leest. In 2014 creëerden ze een nieuw tourformat genaamd " The Goodness Tour Music and Art for People Facing Adversity ". Zoals de band het zelf verwoordde, wilden ze "muziek brengen waar het niet betaald kan worden, door gratis live muziek en kunst te brengen naar mensen die in extreme tegenspoed leven." De tournee biedt concerten aan mensen in nood en is te vinden in daklozenopvang, jeugdopvangcentra, ziekenhuizen, vluchtelingenkampen en meer.
Vorig jaar werkte de band samen met Voices of the Children aan " Welcome to My House ", een nummer en videoclip. De video werd opgenomen in een Syrisch vluchtelingenkamp in Jordanië en bevatte ook Syrische en Amerikaanse jongeren die in de Verenigde Staten dansten.
Luc and the Lovingtons werken momenteel aan hun derde studioalbum en bereiden zich voor op een internationale tournee ter promotie van vrede, vreugde en liefde. Terwijl ze het universum blijven beschilderen met de kleuren van muziek en gemeenschap, laten ze de wereld zien dat we, ongeacht wat er gebeurt of waar, nog steeds kunnen dromen en anderen kunnen helpen dromen, dat we nog steeds de geest kunnen wekken door te zingen en te harmoniseren over de grenzen heen. Het enige wat nodig is, is afstemmen op de regieaanwijzingen van het universum – en de leiding van ons diepste hart.
*****
Kom aanstaande zaterdag naar de Awakin Call, waarin we in gesprek gaan met deze aanstekelijke muzikant en verhalenverteller. Meld je hier aan!
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
2 PAST RESPONSES
Really lovely story. Just gorgeous and moving. Thank you.
Thank you Luc for sharing your gift of music and your heart and soul along with it in such loving service. <3 I hear you and feel your journey. 2005 I had left full-time work to become a full-time Cause -Focused Storyteller. 30 days later, after a trip to Belize and an invite from a young local to serve in impacting illiteracy there, I sold my home and most of my possessions to create a volunteer literacy project donating programs for students and teachers on storytelling and using their own indigenous legends in the schools to teach and connect. The universe provided so many amazing small connections that I was able to donate programs for 33,000 students and train 800 teachers. I received far far more than I gave through that experience and it has since led me to Colombia, Haiti, Iran, Ghana, Kenya, throughout Europe and this year to Nepal. I am forever grateful that I trusted the calling and listened to my heart. Thank you for listening to yours too. Oh and Jason Mraz is a lovely human too! :)
[Hide Full Comment]