Vader uit Tennessee had het gevoel dat hij de herder kon trainen om zijn 4-jarige zoon te helpen
Zoals bijna iedereen die ooit een hond of kat uit een asiel heeft geadopteerd, kan beamen, is er iets bijzonders aan een gered huisdier; het is alsof het dier voelt dat het een tweede kans op leven heeft gekregen. Dat geldt zeker voor Juno, een Mechelse herder die slechts enkele dagen voordat ze geëuthanaseerd zou worden, uit een asiel werd gered. Maar sinds ze bij haar familie in Alcoa, Tennessee, woont, heeft Juno de rol van redder op zich genomen voor de vierjarige Lucas Hembree.
Lucas lijdt aan het Sanfilippo-syndroom, een erfelijke stofwisselingsziekte die wordt veroorzaakt door de afwezigheid of het niet goed functioneren van een enzym dat nodig is om lange suikermoleculen af te breken. Naarmate de ziekte vordert, verliezen kinderen hun spraakvermogen, loopvermogen en eetvermogen. De ziekte veroorzaakt ook ernstige neurologische schade die leidt tot agressief gedrag, hyperactiviteit en epileptische aanvallen.
"Het meest rampzalige wat ouders horen als ze horen dat hun kind deze ziekte heeft, is dat er geen genezing of behandeling voor is", zegt de vader van Lucas, Chester.
Tenzij dat verandert, wordt verwacht dat Lucas niet ouder wordt dan 15 jaar en tegen zijn achtste mogelijk in een vegetatieve toestand verkeert. Chester en zijn vrouw Jennifer beseffen dat elk moment extra kostbaar is en willen dat hun zoon zoveel mogelijk meemaakt zolang hij er nog van kan genieten.
Gebed en volharding
Toen de ziekte Lucas' gewrichten begon aan te tasten, overwoog Chester een hulphond om Lucas stabiel te houden tijdens het wandelen. "Ik kreeg te horen dat een hulphond minstens $ 15.000 zou kosten, en dat Lucas geen goede kandidaat was vanwege zijn afnemende capaciteiten en zijn gedrag," zegt Chester. "Ik weigerde dit antwoord te accepteren."
Een combinatie van gebed en doorzettingsvermogen bracht Chester bij Juno. "Ik kwam een bericht over haar tegen op de website van een reddingsorganisatie", zegt hij. "Ik had het gevoel dat ik deze hond moest zien."
Het hele gezin maakte de twee uur durende reis om Juno te ontmoeten, die in een asiel in het oosten van Tennessee werd vastgehouden. "Ze was uitgemergeld en stond op het punt geëuthanaseerd te worden", zegt Chester. "Ze was afgestaan aan het asiel omdat haar vorige eigenaren de Belgische Mechelaar niet begrepen." Gelukkig wel, Chester. Hij had het ras leren kennen en waarderen toen hij jaren eerder als politieagent werkte.
"Ik hielp vroeger mee met de training van politiehonden, en onze honden waren Mechelse Herders", zegt hij. "Ik was dol op hun werklust en hun 'nooit opgeven'-mentaliteit." Naast het feit dat het een populaire keuze is als politiehond, wordt het ras ook vaak ingezet in gevechten. Sterker nog, er wordt aangenomen dat de hond die de Navy SEALs hielp Osama bin Laden te verslaan, een Mechelse Herder was.
Overladen met liefde en genegenheid
Maar hoewel het ras zijn kwaliteiten heeft bewezen tijdens patrouilles en gevechten, moest Chester er zeker van zijn dat Juno een geschikte hulphond zou zijn voor zijn zoontje. "Ik deed haar losjes aan de lijn en ze liep met me mee zonder te trekken," zegt Chester. "Daarna kwam de Lucas-test. Ze waren meteen aan elkaar gewaagd, als gelijkgestemden." De Hembrees namen Juno mee naar huis en overlaadden haar met liefde en genegenheid.
"Ik wilde ervoor zorgen dat ze voldoende tijd had om aan het gezin te wennen voordat ik met de formele training begon," zegt Chester. Toch leek er vanaf het begin iets instinctiefs aan hun relatie te zitten. Op een dag zag Chester Juno om Lucas heen draaien terwijl hij in zijn rolstoel zat. "Ze zeurde en duwde hem met haar neus aan," zegt Chester. "Ik controleerde zijn zuurstofgehalte en dat was erg laag." Nadat hij hem zuurstof had gegeven, herstelde Lucas zich weer en Juno begroette hem met likjes en genegenheid.
"Toen wist ik dat ze zijn neurologische veranderingen kon opmerken", zegt Chester. "Nu waarschuwt ze ons wanneer Lucas een aanval krijgt of als zijn zuurstofgehalte heel laag wordt. Ze heeft hem al meerdere keren gered." Juno is letterlijk een schouder geworden voor Lucas om op te leunen tijdens het lopen, en een kalmerende invloed als hij geagiteerd is. En hoewel Chester ervoor zorgt dat Juno vrij krijgt, zegt hij dat het moeilijk is om Juno van Lucas' zijde te laten wijken. "Je ziet de een niet zonder de ander in de buurt," zegt hij. "Het voelt echt alsof het zo moest zijn."
Als je meer wilt weten over Lucas, kun je naar de Facebookpagina gaan waar zijn vader schrijft vanuit het perspectief van Lucas.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
14 PAST RESPONSES
I am impressed reading the true story of Lucas , a 4 years little boy and his pet .I pray for you Lucas to live long . Nothing is impossible with GOD. Men give you only 15 years of life but GOD says HE heals you. GOD is watching you over your act of kindness.And He will heal you from your sickness. GOD Bless you, Lucas !!!
Such a great story. :)
Hi- my name is Amy Gorman Leon. I am mutual friends with Gary Lewis and Dave. At age 18 I suffered a traumatic brain injury through an attack, which led to blidness, deafness, paralysis, and seizures. I have since gotten a Master's in disabilities and am a J.D. adcountenance upon you.vocate for persons with challenges. I too had a service dog-a Welch Corgy-who saved my life many times before we finally retired him. I am most interested in Lucas and the two of you and would love to become your mutual friends. I am a spiritual and strongly believe in the power of prayer. You are all an inspiration to me and I would love to keep track of you. Please let me know if you will confirm my request for friendship, and never give up hope. I now teach music therapy and Gary and I went to the same music school together. God has a plan for all of you-may God bless you and keep you; may He shine his counntenance upon you. Bless you all. Amy Gorman Leon
Amazing!!!!!.
http://www.facebook.com/Pra... Here is the facebook page :)
I've come to understand that my loving Miss Kitty Cody was a rescue cat (owner got sick and never came home) and very neurotic when she came to live w/me. She cried for a week but finally got used to me, her new home and lots of loving attention. I've never known such a loving cat and she sure senses my moods and communicates her needs & she know lots of words, like, "Do you want to go in the window?" If yes, she runs in the bathroom and jumps up to the window which I open for her - aw, fresh air! As a senior she is the best buddy ever, and I don't have to take her for walks in the cold outdoors.
Dogs are the most animals ,who love with all their hearts, the wonderful friend one can desire.
Nice story and may God be with them both.
This is God at work.
Amazing story!
Great story, I feel to say long live juno and lucas.
My prayers and heart to Lucas, Boy you are alive and will remain alive, The Doctor says the fact but God knows the truth. Bet me Lucas you will cross 15 believe and prayers. For Juno she's a human in disgard, a God sent for Lucas.
Charles
What an inspiring story. I have a beautiful dog Buddy. He has been my mate for nearly 18yrs. There was a time in my life when I was extremely ill and he was my only friend, as I did not want to burden others with my disabilities. He saw me through, gave me courage in his silent but strength giving manner. He knows all. He is deaf now and full of arthritus and still the most loving soul I will ever know. I thank him forever for the strength and friendship he gives me. I never wanted a dog but the day I met him as a pup it was love at first sight. He is my true soul mate. Thankyou to all the wonderful pets out there and the people who have the time to connect to them.
Unconditional love in the true sense is a dog and his mate.
Keep your heart open Lucas, you are a truly inspiring soul as is your Juno.
Beautiful. could u share the link for the facebook page :) Gratitude!
I love my dog and wouldn't know how to press on if it weren't for him. You can check him out at http://jamesanderson.author...