Rachel Remen: De Gratie Van Gezien Worden

9 september 2014

Ik wilde graag een brief met jullie delen die veel voor me betekende en die ik naar aanleiding van mijn vorige blog op mijn website heb geplaatst. Carol richt zich tot artsen, maar het geldt voor ons allemaal: iedereen die elke dag in dit gebroken zorgsysteem naar zijn werk gaat in de hoop anderen te helpen, ondanks alles. Het is nog nooit zo moeilijk geweest om zorgprofessional te zijn en ik ben er nog nooit zo trots op geweest om tot de mensen te behoren die voor dit werk kiezen. Wij zijn wat goed is aan het systeem. Misschien kunnen we ooit een systeem bouwen dat onze patiënten en ons allemaal echt waardig is.

Liefde,

RACHEL

Beste Rachel en alle andere artsen,

Het doet me pijn om te lezen hoe jullie, zorgzame, intelligente artsen, door het systeem zijn gepasseerd en hoe de honing in jullie harten is verhard door het protocol van de gevestigde orde. En toch verschijnen jullie, geven jullie om ons en geven jullie ons alles wat jullie hebben in de hoop op onze genezing. Hoeveel groter is dit geschenk, gezien wat jullie persoonlijk in jullie hart moeten doorstaan ​​om jullie roeping te volgen. Ik heb ontdekt dat echt zorgzame artsen patiënten verlichten, met hoop, alleen al door hun aanraking en hun zorgzaamheid. De bange zieke heeft iemand die naar hem luistert en hij vertrouwt hem. Ik heb prachtige verhalen gelezen over artsen die voor hun patiënten baden, niet omdat ze niet aangeklaagd wilden worden of een vriend wilden verliezen, maar omdat ze geloofden in hun verbinding met een hogere macht die in hen en in de patiënt is.

Rachel noemde in eerder werk iets dat een jonge geneeskundestudent had geschreven. Ik geloof dat dit in jullie hart zit en dat jullie een manier zullen vinden om het daar te houden, zodat de conventionele methoden jullie niet schaden:

“Moge je in mij de Moeder van de Wereld vinden.
Moge mijn hart een moederhart zijn en mijn handen een moederhand.
Moge mijn reactie op jouw lijden de reactie van een moeder op jouw lijden zijn.
Mag ik bij je zitten in het donker, zoals een moeder in het donker zit.
Moge je door onze relatie weten dat er iets in deze wereld is waarop je kunt vertrouwen.”

Dank u voor uw schitterende gaven. Ik zou vandaag niet meer leven zonder u, uw training, uw zorg en uw geest, terwijl u naar mij luistert, mij onderzoekt en mij helpt verder te gaan. Dank u voor alle levens die u hebt gered en voor alle tranen die u hebt gehuild voor degenen die u niet kon redden. Dat u er nog steeds bent wanneer de roeping komt. Moge u rijk gezegend zijn.

Van CAROL