Back to Stories

style="line-height:107%"> En toch moeten we scherp alert blijven. Herinner je je de kikker in het langzaam opwarmende water? Zo vaak, als we niet goed opletten, merken we de stijgende hitte niet. We negeren de chronische aandoeningen en toxische ophopingen voordat de kwalen acuut en fataal worden. Maar ons lichaam weet diep van binnen wanneer we moeten vertragen om te metaboliseren of van koers te veranderen, omdat we meer dan een paar centimeter achterlopen, individueel of collectief. We moeten ruimte maken voor die afstemming en bewegen in het tempo van de lichamelijke leiding – hoe langzaam ook. Op de lange termijn besparen we tijd en energie, want "een centimeter achter in het begin, tienduizend kilometer achter aan het einde." Dus beweeg eerst in het tempo van de lichamelijke leiding.

Ten tweede, focus op mensen en relaties, niet op projecten. Ik ben me gaan realiseren dat als we met deugdzame mensen of deugdzame aspiranten werken terwijl we onze talenten en energie ontwikkelen, het vaak niet uitmaakt wat we doen, en dat wat we doen bijna onvermijdelijk zowel voedzaam als impactvol zal zijn, vaak op onverwachte manieren. Maar als we ons grotendeels richten op wat we doen – en mensen kiezen die ons gevoel voor onze projecten of onze verwachte behoeften versterken – dan is het geheel bijna altijd minder dan de som der delen. Het kan soms zelfs leiden tot positieve schade, vanwege het transactionele karakter van de relaties.

Ten derde, bloei waar je geplant bent en blijf verbonden met je plek, land en bodem. Hoe belangrijk het ook is om zaden van deugd te planten waar we ook gaan, het is ook belangrijk om geworteld te blijven in je plek, zodat je één enkele cyclus en ecosysteem op een bepaalde locatie en met een beheersbare schaal kunt zien en ervan kunt leren. We zijn allemaal verweven met specifieke levensenergieën en we moeten met vreugde werken aan die plekken van verwevenheid. Ongeacht hoeveel we ons verspreiden, reizen, worstelen en proberen op te schalen, een groot deel van ons werk moet verantwoord en geworteld blijven in land en plaats – of het nu voorouderlijk of geadopteerd is.

***

Bedenk dat alles in onze moderne wereld samenspant om alle drie de strategieën – en de vele andere die jullie hier als student hebben geleerd – moeilijk te maken. Een samenleving die gebouwd is op en gevoed wordt door ontkoppeling, creëert niet gemakkelijk ruimte voor afstemming, laat staan ​​voor verantwoording. Maar we moeten volhouden. Zoals J. Krishnamurthy zei: "Het is geen maatstaf voor gezondheid om goed aangepast te zijn in een diep zieke samenleving."

Laten we, als kikkers die in vijvers leven die mogelijk oververhit raken, eraan denken om niet te gehecht te raken aan het water waarin we samen zwemmen. Dus bovenal: Heb lief. Lach. En laat los. Kies, met andere woorden, het leven boven het vertrouwde, maar vervallen of in verval geraakte.

En als we dat doen, vinden we misschien wel een manier om nieuwe vijvers en zelfs oceanen van water te bouwen langs nieuwe versies van Compassion Way, Protector Avenue en Filial Avenue.

We rekenen op jullie, onze afgestudeerden van 2023 in wijsheid en deugd! Mogen jullie ontwikkelde en aanhoudende onderscheidingsvermogen en moed een zegen zijn voor onze wereld en voor ons allemaal!

Share this story:

COMMUNITY REFLECTIONS

3 PAST RESPONSES

User avatar
Ragunath Padmanbhan May 31, 2023
Wow, Preeta! First, what I am deeply grateful for are the conditions, community and the cooking time that have helped me understand your words. Without them, these words will become orphans vulnerable to postmodern influences that add a disproportionate quantity of chaff to every kernel of wheat.

I can imagine how difficult it must have been for you to put this speech together which you have wonderfully captured in the beginning. However, I think whatever you might have put together would have been as wonderful, authentic and practical. That is the essence of your life journey and I am so happy and grateful to receive your gift once more.

Saadhu. Saadhu. Saadhu.
User avatar
Pramod May 30, 2023
Inspirational speech! Rings true in current times.
User avatar
Kristin Pedemonti May 30, 2023
Thank you Dr. Bansal for reminders my body/soul/spirit needed. Deeply resonant. As a Narrative Therapy Practitioner (which deeply honors the impacts of contexts and layers of systems & structures & lived experiences + as someone who in the Before Times never left home without her Free Hugs sign & bubbles to share in unexpected places & who routinely connected with unhoused offering those Hugs and listening and a shared meal, thank you!
I'd gotten caught up in a narrative of 'serious work' and during pandemic my joy diminished. It is emerging once again.
Here's to ripples of love, heart, mindfulness shared.