Systir Lucy, móðir Teresa frá Pune

Í desember 2016 héldum við annan viðburðinn okkar , Awakin Talks, í skólasal í Mumbai. Þar komu saman samfélög frá hinum ýmsu Awakin-hringjum okkar og fjórir einstakir fyrirlesarar komu fram. Síðasti fyrirlesarinn okkar var engin önnur en systir Lucy. Hún hreyfði við okkur langt umfram orð, þrátt fyrir að nota tungumál sem hún talar ekki reiprennandi. Við elskum þig, systir Lucy!



Kynning Rahuls: Systir Lucy, stofnandi Maher , fæddist í Kerala. Tólf ára gömul flutti hún til Mumbai. Þegar hún flutti hingað sá hún sjónina sem þú og ég sjáum daglega - fátækrahverfin í Dharavi. Þau höfðu áhrif á hana sem þau hafa ekki á þig og mig, þrátt fyrir að við sjáum þau daglega. Hún var djúpt snortin af því sem hún sá þar. Fátæktina, óhreinindin, fólkið sem hægði á sér úti og fleira. Hún ákvað að hún þyrfti að gera eitthvað í málinu. Köllun hennar leiddi hana til þess að hún varð nunna 19 ára gömul.

Sem hluti af þeim söfnuði upplifði hún lífbreytandi reynslu. Árið 1991 kom sjö mánaða ólétt kona að dyrum hennar og bað um hjálp. Með tárin í augunum sagði hún: „Hún sagði að eiginmaður hennar, sem var langvinnt áfengissjúkur, hefði hótað að berja hana til bana.“ Lucy systir var yngri nemandi í þeirri stofnun og hafði ekki vald til að bjóða fram hjálp þá, svo hún sagði henni vinsamlega: „Vinsamlegast komdu á morgun og ég mun sjá um aðstoð fyrir þig.“ Um kvöldið heyrði Lucy systir hávær sársaukaóp. Hún hljóp út, aðeins til að sjá sömu konuna brenna til loga af eiginmanni sínum. Lucy systir varð vitni að þessari reynslu og reyndi að bjarga henni en hvorki konunni né sjö mánaða fóstrinu hennar var hægt að bjarga.

Þessi reynsla snerti hana djúpt. Hún var reið yfir takmörkuðum hæfileikum sínum til að þjóna öðrum í þessum myrka heimi. „Ég vil gera eitthvað til að hjálpa, en ég á ekkert,“ leitaði hún ráða hjá leiðbeinanda sínum, föður Anthony D'Mello. Hann sagði henni: „Það er ekki svo að þú eigir ekkert. Þú átt ást. Og sá ást mun hvetja þig til að taka næsta skref.“ Svo var það. Eitt af öðru stofnaði hún Maher árið 1997, sex árum eftir hræðilega atvikið. Maher þýðir móðurheimili á maratí. Og hún skapaði hlýju móðurheimilis fyrir bágstödd, heimilislausa, börn sem og konur. Þetta fræ er orðið að stóru tré í dag og við getum öll notið skugga þess en á bak við það leynast svo litlar sögur af djúpstæðri umbreytingu. Maher rekur 38 langtíma- og skammtímaheimili. Skammtímaheimili fyrir fólk sem þjáist af heimilisofbeldi, nauðgun eða ógiftum mæðrum. Langtímaheimili fyrir börn, fyrir þá sem eru smitaðir af HIV, fyrir aldraða og þroskahefta. Næstum þúsund götubörn og meira en 320 snauðar konur fá þjónustu á þessum heimilum, sem eru ekki aðeins í Maharashtra heldur einnig í Kerala og Jharkhand núna. En þetta eru smáatriðin.

Í anda sínum heldur hún trú sinni á arfgenga gæsku mannkynsins og trausti sínu á Guði. Hún er lifandi dæmi um sátt milli trúarbragða og djúp tengsl okkar hvert við annað sem mannverur. Þótt hún sé hluti af söfnuði, klæðist hún ekki skikkjunum til að vera eins og allir aðrir. Heimili hennar innihalda helgar bækur allra trúarbragða - ekki bara Biblíuna heldur Kúran og Bhagvat Gita. Þessi heimili eru ekki trúarlaus heimili heldur kastalaus heimili þar sem fólk úr öllum köstum - ættbálkar, ósnertanlegir - getur komið og setið við eitt borð. Svo það er systir Lucy fyrir þig.

Margt meira mætti segja um systur Lucy, en ég ætla að enda með sögu sem einn af samstarfsmönnum mínum sagði mér frá. Það vildi svo til að leyfi frá stjórnvöldum þurfti og nokkrir starfsmenn lentu á heimili Mahers og kröfðust einhverra peninga til að halda áfram með samþykkin. Systir Lucy vildi ekkert af því segja, en til að hefja samtal við þau spurði hún þau bara: „Hversu mikið viljið þið?“ Þau nefndu tölu og fóru síðan aftur á samkomu hinna snauðu kvenna og barna í einu af þessum heimilum þar sem þessi fundur fór fram. Eins og systur Lucy gerði, með ástúðlegri umhyggju móður, sagði hún við lögreglumanninn: „Upphæðin sem þú hefur nefnt myndi krefjast þess að ég tæki út fjórar konur og sex af þessum börnum og setti þau aftur á götuna. Geturðu sagt mér hvaða þau þú vilt að ég taki út?“ Innan þriggja vikna hafði hún fengið leyfi stjórnvalda. Hún skammaði þau ekki eða gerði þau vandræðaleg, heldur kveikti hún blíðlega og snjallt samúð þeirra með framtíð þessara fjögurra kvenna og sex barna. Hún hefur hjálpað til við að vekja ekki aðeins þessa lögreglumenn, heldur svo marga aðra eins og þig og mig. Verk systur Lucy hefur hlotið svo margar viðurkenningar - Nari Shakti verðlaunin, Vanitha, konur ársins 2016 og svo margar fleiri - en fólk kallar hana kærlega „Móður Teresa frá Pune“.