De man die Google Earth gebruikte om zijn lang verloren familie te vinden
Saroo Brierley was pas 5 toen een trein hem honderden kilometers van huis af zoefde. Het duurde 25 jaar en een technologische revolutie voordat hij terugkwam.
Met behulp van Google Earth identificeerde Saroo Brierley het Indiase stadje waar hij was opgegroeid, hoewel hij het onbedoeld had achtergelaten toen hij pas 5 jaar oud was . Foto: CC BY: Johan Larsson
Een Indiase man die 25 jaar van zijn familie gescheiden was, heeft alle verwachtingen getrotseerd door hen op te sporen – met behulp van weinig meer dan een vage herinnering aan zijn jeugd en wat hulp van de kaarttechnologie van Google Earth. Dit is wat je moet weten over de wonderbaarlijke reis van een man naar huis:
Hoe werd hij van zijn familie gescheiden?
Op een dag in 1987 bracht de 5-jarige Saroo Brierley een middag door met bedelen om kleingeld met zijn broertje op een lokaal treinstation. Toen het tijd was om naar huis te gaan, stapten de jongens in wat ze dachten dat de juiste trein was. Ze hadden het mis. Uitgeput vielen de jonge broers in slaap, om tien uur later wakker te worden aan de andere kant van India, honderden kilometers verwijderd van hun familie.
Wat gebeurde er toen ze uit de trein stapten?
De details zijn "schaars", zegt Kyle Wagner van Gizmodo , "maar de weinige glimpen die we opvangen, zijn niet bepaald vrolijk." Een maand lang probeerden de jonge Brierley en zijn broer de weg terug naar hun ouders te vinden. Op een gegeven moment verdronk de 5-jarige bijna in de Ganges. Op een ander moment probeerde een vreemdeling hem te ontvoeren en als kind te verkopen. Zijn broer stierf. Uiteindelijk werd Brierley door de autoriteiten gevonden en als vermist kind opgegeven. Hij werd in een weeshuis geplaatst, waar hij werd geadopteerd door Tasmaanse ouders die hem meenamen naar het buitenland om een nieuw leven te beginnen.
Hoe begon hij met zoeken naar zijn ouders?
Tegenwoordig is Brierley eigenaar van een winkel in industriële benodigdheden in Tasmanië. Maar hij is nooit gestopt met denken aan zijn lang verloren ouders. De laatste jaren begon hij zich het treinstation van Khandwa te herinneren, waar zijn reis begon. En daar begon hij te zoeken.
Wat deed hij toen?
Brierley gebruikte Google Earth en wat fragmentarische jeugdherinneringen om in de steden rond het treinstation te zoeken. "Ik hield de beelden van de stad waar ik opgroeide, de straten waar ik vroeger ronddwaalde en de gezichten van mijn familie in mijn hoofd", vertelt hij aan The Mercury in Tasmanië . Brierley bracht uren door op Google Earth, inzoomend op zoek naar aanwijzingen , obsessief op zoek naar iets, wat dan ook, dat hij herkende. Uiteindelijk vond hij zijn geboorteplaats: Ganesh Talai.
En hij vond zijn familie?
Dat deed hij zeker. Brierley sloot zich aan bij een Facebookgroep voor Ganesh Talai, zegt Chris Roberts van NBC Los Angeles , en begon meer aanwijzingen te verzamelen uit e-mails die hij naar groepsleden stuurde. Al snel boekte hij een vliegticket naar India en zwierf hij door de straten van zijn geboortestad totdat hij zijn familie vond. "Tot op de dag van vandaag kan ik nog steeds niet geloven dat ik mijn familie heb gevonden, gezien de omvang van de Indiase bevolking en hoe jong ik was toen ik ze kwijtraakte," vertelt hij aan The Mercury . Brierley is nu van plan een film over zijn verhaal te maken.
Wat deed zijn familie al die jaren?
Zijn moeder zegt dat ze eindeloos naar de jongens zochten, maar ontdekten dat er één was overleden, zonder enig spoor naar de verblijfplaats van de ander. Waarzeggers verzekerden haar dat haar zoon ooit zou terugkeren. "En dat deed hij ook," zegt Roberts . "Met hulp van Silicon Valley."
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
8 PAST RESPONSES
A wonderful story and illustration of the benefits of technology. We truly are becoming one human family. ~liz
There are few questions that I had after reading the article.
1. The orphanages that find an easy way out by getting a child adopted, rather than work to get the child re-united with the parents.
2. The young man was missing his roots, so he worked hard to find where he came from. And once he found where he came from, met the people where he belonged, the quest was over. He returned back to his adopted place.
3. I think of both the parents, the adopted ones and the real ones. Both would be at loss. The young man needs to take a decision. The best would be to return to his biological parents. Return to his roots, that his what instinct wants him to. That is why he worked so hard in the first place to look for them.
4. But India is no Australia. Life in Australia is more comfortable. Returning to India is like a start of life once again.
More open wounds I would summarize.
Heart warming story
Says a lot about this boy (man) that he persevered. Wonderful outcome!
Interesting story, but didn't the police and media get involved back in 1987 to retrace the missing boy?
What a heart-warming story of resillence and love!
The family stories are one of the few things I concluded. It was that I had not seen my mother for many years.
[Hide Full Comment]I remember days passed weeks passed months and years did the same till a decade came and did the same work. Some monsters were said to be mothers I tried to compare their unkind motions to that of my mother. I refused to accept women are damned humans and continued to unassociated with all types of women. I remember praising mothers and all close people knew.
It is this recent that themother I had been dreaming to be with had trusted a son of another woman than her own.
That happened seconds and I felt very cold upon knowing the truth.
I took two bottle of tusky which the doctor banned me. I could see my fingers becoming shaky and
Diaspam 5. Where I wasn't supposed to tall to her I tried to be brave and convinced her she is right.
How stupid she is to call my number every month.
I also got hard time to cool father whom she infected with pockets of worrisome lies.
Don't love people too much
Really?