30 przykładów Udanych działań Bez użycia Przemocy

W najnowszej książce Michaela Naglera wyjaśnia on, jak stosować praktykę nonviolence dla dobra postępu i walki z niesprawiedliwością. Jest to dosłownie broń ducha. Wielu jednak odrzuciło nonviolence i uważa, że ​​mogła ona działać w Indiach podczas ruchu niepodległościowego, ale poza tym nie ma udokumentowanych osiągnięć. Byliby w błędzie.

Działanie bez przemocy było stosowane jako narzędzie zmiany już przed narodzeniem Chrystusa, a obecnie trwa jeszcze rok. Oto zaledwie trzydzieści globalnych i historycznych przykładów działań bez przemocy, które przyniosły realne rezultaty:

494 p.n.e. -- Plebejusze z Rzymu opuścili miasto i przez kilka dni odmawiali pracy, aby naprawić krzywdy, jakie mieli do rzymskich konsulów.

1765–1775 n.e. — Amerykańscy koloniści przeprowadzili trzy duże kampanie pokojowego oporu przeciwko rządom brytyjskim (przeciwko ustawom stemplowym z 1765 r., ustawom Townsenda z 1767 r. i ustawom przymusu z 1774 r.), co doprowadziło do faktycznej niepodległości dziewięciu kolonii do 1775 r.

1850–1867 – Węgierscy nacjonaliści pod przywództwem Franciszka Deaka podjęli pokojowy opór przeciwko rządom austriackim i ostatecznie odzyskali samorządność Węgier jako części federacji austro-węgierskiej.

1905-1906 -- W Rosji chłopi, robotnicy, studenci i inteligencja wzięli udział w strajkach i innych formach pokojowych akcji, zmuszając cara do zaakceptowania utworzenia wybieralnego organu ustawodawczego.

1917 -- Rewolucja rosyjska z lutego 1917 r., mimo że charakteryzowała się ograniczoną przemocą, miała w przeważającej mierze charakter pokojowy i doprowadziła do upadku systemu carskiego.

1913–1919 – Pokojowe demonstracje w obronie praw wyborczych kobiet w Stanach Zjednoczonych doprowadziły do ​​uchwalenia i ratyfikacji poprawki do Konstytucji gwarantującej kobietom prawo do głosowania.

1920 -- Próba zamachu stanu pod przywództwem Wolfganga Kappa przeciwko Republice Weimarskiej w Niemczech zakończyła się niepowodzeniem, gdy ludność przystąpiła do strajku generalnego, odmawiając wyrażenia zgody i współpracy z nowym rządem.

1923 -- Pomimo surowych represji Niemcy sprzeciwili się francuskiej i belgijskiej okupacji Zagłębia Ruhry, co sprawiło, że okupacja stała się tak kosztowna politycznie i gospodarczo, że wojska francuskie i belgijskie ostatecznie się wycofały.

Lata 20. XX wieku – 1947 r. – Ruch na rzecz niepodległości Indii pod przywództwem Mohandasa Gandhiego jest jednym z najbardziej znanych przykładów walki bez użycia przemocy.

1933-45 -- Podczas II wojny światowej istniał szereg małych i zazwyczaj odizolowanych grup, które skutecznie stosowały techniki bez użycia przemocy przeciwko nazistom. Do grup tych należą White Rose i Rosenstrasse Resistance.

1940-43 -- Podczas II wojny światowej, po inwazji Wehrmachtu, rząd duński przyjął politykę oficjalnej współpracy (i nieoficjalnej obstrukcji), którą nazwali „negocjacjami pod protestem”. Nieoficjalny opór, przyjęty przez wielu Duńczyków, obejmował powolną produkcję, stanowczą celebrację duńskiej kultury i historii oraz biurokratyczne bagna.

1940–45 — W czasie II wojny światowej norweskie akty obywatelskiego nieposłuszeństwa polegały m.in. na zapobieganiu faszyzowaniu norweskiego systemu edukacyjnego, kolportowaniu nielegalnych gazet i utrzymywaniu dystansu społecznego („frontu lodowego”) od żołnierzy niemieckich.

1940-45 – Pokojowe działania mające na celu ratowanie Żydów przed Holokaustem w Berlinie, Bułgarii, Danii, Le Chambon we Francji i innych miejscach.

1944 -- Dwaj dyktatorzy Ameryki Środkowej, Maximiliano Hernandez Martinez (Salwador) i Jorge Ubico (Gwatemala), zostali obaleni w wyniku pokojowych powstań cywilnych.

1953 -- Fala strajków w radzieckich obozach pracy doprowadziła do poprawy warunków życia więźniów politycznych.

1955–1968 – Stosując różnorodne metody bez użycia przemocy, w tym bojkot autobusów, bojkot ekonomiczny, masowe demonstracje, marsze, okupacje i przejażdżki wolnościowe, ruch na rzecz praw obywatelskich w USA doprowadził do uchwalenia Ustawy o prawach obywatelskich z 1964 r. oraz Ustawy o prawach wyborczych z 1965 r.

1968-69 -- Pokojowy opór wobec sowieckiej inwazji na Czechosłowację pozwolił reżimowi Dubčka utrzymać się u władzy przez osiem miesięcy, znacznie dłużej, niż byłoby to możliwe w przypadku oporu zbrojnego.

Lata 70. i 80. XX wieku — Ruchy antyatomowe w USA prowadziły kampanie przeciwko uruchamianiu elektrowni jądrowych na terenie całego kraju, m.in. w Diablo Canyon w środkowej Kalifornii.

1986–94 — amerykańscy aktywiści sprzeciwiają się przymusowej przesiedlonej ludności Navajo zamieszkującej północno-wschodnią Arizonę, powołując się na żądania ludobójstwa. Wzywają do pociągnięcia do odpowiedzialności wszystkich osób odpowiedzialnych za przesiedlenie za zbrodnię ludobójstwa.

1986 -- Filipiński ruch „siły ludu” obalił represyjną dyktaturę Marcosa.

1989 -- Pokojowe walki mające na celu położenie kresu komunistycznym dyktaturom w Czechosłowacji w 1989 r. oraz w Niemczech Wschodnich, Estonii, Łotwie i Litwie w 1991 r.

1989 -- Walka Solidarności w Polsce rozpoczęła się w 1980 r. strajkami mającymi na celu poparcie postulatów legalnego, wolnego związku zawodowego, a zakończyła się w 1989 r. upadkiem reżimu komunistycznego w Polsce.

1989 — Pokojowe walki doprowadziły do ​​końca komunistycznych dyktatur w Czechosłowacji w 1989 r. oraz w Niemczech Wschodnich, Estonii, Łotwie i Litwie w 1991 r.

1990 -- Pokojowe protesty i masowy opór przeciwko polityce apartheidu w Republice Południowej Afryki, w tym masowy międzynarodowy ruch wycofywania inwestycji, zwłaszcza w latach 1950–1990, doprowadzają do upadku apartheidu w 1990 r. Nelson Mandela, przywódca Afrykańskiego Kongresu Narodowego, zostaje wybrany na prezydenta Republiki Południowej Afryki w 1994 r. po spędzeniu 27 lat w więzieniu za działalność wywrotową.

1991 -- Brak współpracy i opór doprowadziły do ​​upadku radzieckiego „twardogłowego” zamachu stanu w Moskwie.

1996 -- Ruch mający na celu obalenie serbskiego dyktatora Slobodana Miloszevicia, który rozpoczął się w listopadzie 1996 r., kiedy Serbowie organizowali codzienne parady i protesty w Belgradzie i innych miastach. W tym czasie serbscy demokraci nie mieli jednak strategii, aby kontynuować walkę i nie rozpoczęli kampanii mającej na celu obalenie dyktatury Miloszevicia. Na początku października 2000 r. ruch Otpor (Opór) i inni demokraci ponownie wystąpili przeciwko Miloszeviciowi w starannie zaplanowanej walce bez użycia przemocy.

1999 do chwili obecnej — popularne protesty przeciwko władzy korporacyjnej i globalizacji rozpoczynają się od protestu przeciwko Światowej Organizacji Handlu (WTO) w Seattle w 1999 r. To właśnie zapoczątkowało ruch Occupy, który wciąż trwa.

2001 -- Kampania „People Power Two” obala filipińskiego prezydenta Estradę na początku 2001 roku.

2004-05 -- Naród ukraiński odzyskuje demokrację dzięki pomarańczowej rewolucji.

2010 do chwili obecnej – Pokojowe powstania Arabskiej Wiosny skutkują obaleniem dyktatur w Tunezji i Egipcie, a w Syrii i innych krajach Bliskiego Wschodu trwają walki.