In vervlogen tijden, te midden van wijdverbreide armoede, realiseerden de meelfabrieken zich dat sommige vrouwen zakken gebruikten om kleding voor hun kinderen te maken. Als reactie daarop begonnen de meelfabrieken stoffen met bloemen te gebruiken...
Met de introductie van deze nieuwe stof in het huishouden begonnen zuinige vrouwen overal ter wereld de stof te hergebruiken voor allerlei huishoudelijke doeleinden – zoals theedoeken, luiers en meer. De zakken werden ook steeds populairder voor kledingstukken.
Omdat het erop leek dat de recyclingtrend zou aanhouden, begonnen fabrikanten hun stoffen tassen – of feedsacks – in een steeds grotere verscheidenheid aan patronen en kleuren te bedrukken.
Hieronder ziet u enkele patronen die ze zijn gaan gebruiken
In de loop van de tijd werd de feedsack steeds populairder als kledingstof, wat iedereen zich had kunnen voorstellen. Dit kwam door vindingrijkheid en schaarste.
Tegen de tijd dat de Tweede Wereldoorlog het leven van de Amerikanen beheerste en er een tekort was aan stof voor textiel vanwege het gebruik ervan bij de vervaardiging van uniformen, werd geschat dat meer dan drieënhalf miljoen vrouwen en kinderen kleding droegen die was gemaakt van veevoerzakken.
Beelden als deze helpen ons eraan te herinneren dat grote delen van het land ooit zo arm waren dat het maken van kinderkleding van meelzakken in die tijd gewoon bij het leven hoorde.
De fabrikanten gaven zelfs instructies voor het verwijderen van de inkt…
Gezinnen hieronder met hun kinderen in de voederzakjurken. Mensen wisten toen zeker hoe ze alles wat ze hadden konden gebruiken en hergebruiken zonder verspilling te veroorzaken.
Voederzakken bleven de aandacht trekken van vrouwen tijdens de depressie en de Tweede Wereldoorlog. In de jaren vijftig kwamen er echter goedkopere papieren zakken beschikbaar, en zo begon de geleidelijke afname van deze heldere, mooie en functionele stoffen.
Begin jaren 60 probeerden zakkenfabrikanten klanten terug te lokken met stoffen met cartoonprints, van Buck Rogers tot Assepoester. Er was zelfs een reclamecampagne op televisie die bedoeld was om het geweten van de Amerikaanse huisvrouw te prikkelen, maar die leidde niet tot een significante omzetstijging. Tegenwoordig zijn het alleen de Amish die nog katoenen zakken gebruiken voor hun droge goederen.
De wereld is sindsdien op veel manieren veranderd, maar de mentaliteit om optimaal gebruik te maken van wat je tot je beschikking hebt, is een eigenschap die je moet behouden en waar je ook aan moet vasthouden.







COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
10 PAST RESPONSES
former owner. There were prints and solids; when I told my mom, an avid hand quilter I made the trip from El Paso to Granbury where we cut out two quilts. I have since made two aprons from the unique prints. We were both so excited by my discovery.
The difference between the rich and the poor has always been, is and always will be...
When it comes to quality, expensive is not always better...
I hope to read many more interesting articles here in the future...
I wore dresses made out of flour sacks when I was a child. My family was not poor--but we were frugal--and my Mother and Grandmother sewed beautifully. I am wearing a flour sack dress in my first grade picture (1950), but only because I had forgotten about "picture day." My Mother was mortified! After all, I had perfectly good store-bought dresses. But I cherish that picture.
loved this! Wish we could go back to cotton sacks for bulk goods, makes so much more sense. I would absolutely wear a dress or skirt or pants or blouse made from these wonderful and sweet fabrics! Brilliant of the manufacturers to key into this need too!
Like pajamas, a pillowcase, and a patchwork quilt lovingly made of flour sacks -- this story is heartwarming. Thank you.