Już Nie śpiewam Tylko Swoim głosem

To mój ulubiony wiersz. Po wysłuchaniu nagrania wiersza Chelan Harkin zatytułowanego „Już nie modlę się” , słowa „Już nie śpiewam tylko swoim głosem…” błysnęły mi w głowie jak błyskawica. Cechy w wierszu są jak siedem synonimów Boga (Miłość, Umysł, Dusza, Duch, Prawda, Życie, Zasada), o których uczyłem się w Szkole Niedzielnej, z tą różnicą, że użyłem tylko sześciu z nich.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam sercem, miłością moją.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam umysłem, myślą.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam duszą, sumieniem.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam swoim duchem, swoją energią.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam zgodnie ze swoją prawdą i swoją wiarą.

Już nie śpiewam samym głosem.

Śpiewam całym swoim życiem.

***

Jednym z ćwiczeń dla Together Fun Club , globalnego klubu ekologicznego dla dzieci, który założyłam, było to, że każda z nas miała wyjść i poznać drzewo, a następnie je narysować lub zrobić coś kreatywnego. Wiedziałam, że w chwili, gdy spojrzałam na to drzewo, ona i ja jesteśmy sobie przeznaczeni. Jej imię brzmi „Together”. Narysowałam ją również.

Razem

Dusza stale obecna w moim życiu, zaufanie nigdy nie zachwiane.

Jej spokój mnie otacza, czuję się jak w domu.

Nasza wspólnota jest wieczna, nasza miłość jest całkowicie bezwysiłkowa.

Jej ochrona, moje światło w ciemności, jej ciepło, wieczny uścisk.

Jej znaczenie jest nie do pomyślenia, a jej szacunku nie sposób sobie wyobrazić.

Ona mnie uzdrawia po każdym rozstaniu, które przeżywamy.

Pokazuje mi, jak być delikatnym jak gałęzie wyciągające się ku słońcu.

Jej duchowego przewodnictwa nie da się zastąpić, jej samotność jest strzałą wbitą w moją pierś.

Ona ma więcej rozumu, niż możesz sobie wyobrazić.

Jest majestatyczna na swój sposób.

Nasz związek rozpoczął się już pierwszego dnia, podczas wyprawy na księżyc… razem.

***

This Is It. To jest to, co mój przyjaciel Mark Peters zawsze mówi i postanowiłem, że muszę napisać wiersz na jego podstawie. W zeszłym roku zrobiłem też ten rysunek. Trzy strzałki wskazują na wykrzyknik, ponieważ to go podkreśla.

To jest to.

Nie jutro, nie wczoraj.

Teraz.

To jest ten moment.

Ta chwila.

Podążaj ku jutru, gdy jutro jest gotowe nadejść, a teraźniejszość jest teraźniejszością.

To teraz.

To jest to.

Jeśli pomyślisz o jutrze, jutro będziesz żałować, bo nie zauważyłeś, że TO jest to.

Ciesz się każdym ruchem,

ciesz się każdą chwilą,

Ponieważ to nigdy więcej nie nastąpi, więc to już koniec.

***

Dołączyłem do rozmowy na Zoomie grupy książkowej mojej mamy, a oni rozmawiali o życiu i śmierci. To właśnie rozplątałem ze śmierci i życia, używając wyobraźni.

(Nieuprawny)

Nawet w obliczu wielu korytarzy śmierci,

W twoim sercu nadal jest życie.

Może tylko trochę, ale zawsze jest.

Możesz zatrzymać się i poczuć to życie,

ta cisza,

rozplątując korytarze przed nami.

Może być ciemno, może jasno,

ale to życie nadal jest w twoim sercu.

***

To był mój ulubiony wiersz. Nawet go zapamiętałam. Uwielbiam fragment „Pozwoliłam swojemu gniewowi odpłynąć”, bo czasami się wściekam.

Wyobrażam sobie świat ponad wszystkimi światami.

Spokojne miejsce z moich snów.

Piękne widoki i niezwykłe zwierzęta budzą we wszystkich moich wspomnieniach.

W końcu mogę się odprężyć i spacerować pośród drzew.

Pozwoliłem, by mój gniew uniósł się na wietrze.

Jakież to cudowne miejsce.

***

Jeśli potrzebujesz więcej inspiracji, dołącz do specjalnego kręgu z 8-letnim poetą Astonem Wilderem w niedzielę 24 kwietnia: „What a Wonderful Place to Be”. Więcej szczegółów i informacje o RSVP tutaj.