โซลเซิร์ฟ

ขณะที่กำลังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง Soul Surfer (เรื่องจริงเกี่ยวกับวัยรุ่น) นักเล่นเซิร์ฟ เบธานี แฮมิลตัน ซึ่งแขนของเธอถูกฉลามกัดขาดระหว่างการโจมตี ฉันเพิ่งรู้ว่าเบธานีได้กลับลงไปในน้ำเพื่อลองเล่นเซิร์ฟอีกครั้งในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนหลังจากการโจมตีอันน่าสยดสยองนั้น เมื่อฉันถามเธอว่าเธอมีความกล้าหาญที่จะกลับลงไปในน้ำได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเหตุการณ์ที่น่ากลัวนั้นไม่นาน เธอตอบฉันอย่างตรงไปตรงมาว่าเธอรู้ดีว่าหากรออีกวัน เธออาจจะไม่กลับไปเล่นเซิร์ฟอีกเลย เธอเล่าให้ฉันฟังว่านักเล่นเซิร์ฟบางคนสามารถ "หลอกตัวเอง" หลังจากเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง โดยคิดถึง "สิ่งที่อาจเกิดขึ้น" และนึกถึงความหวาดกลัวในขณะนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งพวกเขากลายเป็นอัมพาตด้วยความกลัว และพวกเขาไม่เคยเล่นเซิร์ฟอีกเลย

บ่อยครั้งที่เราต้องเผชิญปัญหาเช่นนี้ในชีวิตของเราเอง คลื่นซัดเข้ามาหาเรา แต่เรากลับยืนตัวแข็งอยู่บนฝั่งและต้องการความมั่นใจในความปลอดภัยอย่างสมบูรณ์แบบก่อนจะดำดิ่งลงไปอีกครั้ง และเนื่องจากความปลอดภัยนั้นไม่สามารถรับประกันได้ เราจึงมักจะไม่สามารถก้าวข้ามการจุ่มเท้าลงไปได้ก่อนที่จะหันหลังกลับ เพราะกลัวเกินกว่าจะลองอีกครั้ง เมื่อความคิดของเราถูกปฏิเสธที่ทำงาน เราตัดสินใจว่าจะเก็บความคิดของเราไว้กับตัวเองง่ายกว่า หากภาพยนตร์ที่เราชอบถูกเลื่อนฉายอีกครั้ง เราก็จะรู้สึกเบื่อหน่ายและเริ่มเอาใจคนทั่วไปที่ไม่สำคัญเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดจากความล้มเหลวในสิ่งที่เรารักมากเกินไป และยังมีความรู้สึกผิดหวังหลังจากความสัมพันธ์ที่พังทลายอยู่เสมอ ซึ่งทำให้เราไม่อยากแสดงตัวตนของตัวเองออกมาอีก เพราะกลัวว่าจะถูกปฏิเสธ ความกลัวคุกคามที่จะทำให้เราติดอยู่กับชีวิต

ความขัดแย้งที่ยิ่งใหญ่ก็คือ ความเปราะบางต้องใช้ความกล้าหาญ . . . คุณต้องเข้มแข็งเพื่อที่จะยอมให้ตัวเองอ่อนโยนได้

ในทางหนึ่ง ร่างกายของเบธานีไม่ได้พิการเพียงคนเดียวในอุบัติเหตุครั้งนั้น แต่หัวใจของเธอแตกสลายเมื่อฉลามกัดแขนของเธอ และในขณะเดียวกันก็ขู่ว่าจะพรากสิ่งที่เธอรักที่สุดในโลกไปจากเธอ นั่นคือการเล่นเซิร์ฟ เธอสามารถปิดหัวใจของเธอไว้และห่อด้วยพลาสติกกันกระแทกเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ต้องเสี่ยงกับการสูญเสียเช่นนี้อีก แต่เธอกลับตัดสินใจปล่อยให้แผลเปิดอยู่และปล่อยให้น้ำทะเลรักษาแผลของเธอ นำคลื่นที่เธอรักกลับคืนมาและไม่ยอมให้ความกลัวเอาชนะ ปัจจุบัน เธอเป็นนักเล่นเซิร์ฟที่เก่งที่สุดคนหนึ่งของโลก เป็นแชมเปี้ยนหลายต่อหลายครั้ง และเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนนับล้าน

ความเสี่ยงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ฉันคิดว่าในระยะยาวมันยากกว่ามากที่จะปล่อยให้การสูญเสียดักจับคุณให้ดำเนินชีวิตที่น่าเบื่อ ไร้ซึ่งความสุขจากชัยชนะ และความรุ่งโรจน์ของความรัก

เบธานีบอกฉันว่าความกลัวที่จะไม่ได้เล่นเซิร์ฟอีกนั้นยิ่งใหญ่กว่าความกลัวฉลามตัวอื่นมาก ดังนั้นสิ่งเดียวที่สมเหตุสมผลคือการกลับลงน้ำ และความจริงก็คือ สำหรับฉัน ความกลัวที่จะไม่ได้ใช้ชีวิต ความกลัวที่จะไม่รู้จักความรักนั้นเลวร้ายกว่าความกลัวที่จะต้องเจ็บปวดเป็นครั้งคราว นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเขียนบทใหม่ทันทีหลังจากออกไปกับสิ่งที่ขายไม่ได้ เหตุผลว่าทำไมฉันถึงโชคดีที่ได้มีชีวิตแต่งงานที่ยอดเยี่ยมหลังจากการหย่าร้างที่เจ็บปวด นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเปิดอ้อมแขนและเปิดใจให้กับลูกสุนัขตัวใหม่ แม้ว่าจะต้องอกหักจากการสูญเสียอัลฟี่ สุนัขแก่แสนน่ารักของฉันไปก็ตาม

ฉันไม่อยากมองดูชีวิตของฉันจากชายฝั่ง ท่ามกลางความร้อนระอุของความเหงา และความกดดันจากหัวใจที่ไร้กำแพง แน่นอนว่าบางครั้งคลื่นแห่งความผิดหวังก็บดขยี้คุณ และบางครั้งคุณก็สูญเสียส่วนหนึ่งของตัวเองไปกับฟันที่แหลมคมของการสูญเสีย แต่บ่อยครั้งในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่เราเรียกว่าชีวิต คุณถูกพัดพาไปบนยอดของสิ่งที่สวยงาม คลื่นแห่งความรักอันบริสุทธิ์ แต่คุณไม่สามารถขี่คลื่นได้หากคุณไม่เคยออกจากชายฝั่ง ดังนั้น จงก้าวไปข้างหน้า กระโดดลงไป – เหยียบกระดานให้มั่นคง รู้สึกถึงสายลมในเส้นผม รสชาติของเกลือและชัยชนะบนริมฝีปากของคุณ . . . และจงรู้ว่าวิญญาณของเราถูกสร้างมาเพื่อโต้คลื่น