Czekając Na rozwinięcie

Ile razy artyści myśleli, pracując nad projektem, „Czy kiedykolwiek to ukończę?” Jak często stajemy w obliczu pozornie nie do pokonania przeszkód na drodze do przekształcenia naszej wizji w rzeczywistość? I kiedy osiągniemy poziom biegłości i doskonałości, do którego aspirujemy?

Każdy, kto zajmuje się działalnością twórczą w jakiejkolwiek formie, zna ten teren. Jednak aby przezwyciężyć wątpliwości i frustrację, opanować jakiekolwiek rzemiosło lub sztukę, musimy pielęgnować pewną szczególną cechę. Jest to cecha, która wydaje się przeciwieństwem tego, czego chcemy, a która zwykle jest natychmiastową gratyfikacją: cierpliwość, cnota wychwalana przez tradycje duchowe na całym świecie.

Biorąc pod uwagę nanosekundową naturę naszego technologicznego społeczeństwa, trudniej niż kiedykolwiek być cierpliwym, czekać spokojnie, a nie z niepokojem, nie oczekiwać, że duże lub nawet małe zmiany nastąpią natychmiast. Nasze oczekiwania stały się coraz bardziej nieproporcjonalne do tego, co jest możliwe w procesie twórczym, który nie przebiega z prędkością światła.

Cierpliwość może sprawiać wrażenie, że nic nie robimy, ale w rzeczywistości jest działaniem, tylko innego rodzaju. To, co może wydawać się nie do zniesienia bezczynnością, może być w rzeczywistości ważnym podświadomym ruchem. Jak napisał czesko-austriacki poeta Rainer Maria Rilke (1875–1926) w liście (23 kwietnia 1903 r.) do Franza Kavera Kappusa (1883–1966), 19-letniego kadeta i początkującego poety:

Portret Rainera Marii Rilke (1906), autorstwa Pauli Modersohn-Becker. Źródło: commons.wikimedia.org/

Wszystko jest ciążą, a potem narodzinami. Pozwolić, aby każde wrażenie i każdy zarodek uczucia doszły do ​​końca, całkowicie same w sobie, w ciemności, w niewypowiedzianym, nieświadomym, poza zasięgiem własnego zrozumienia, i z głęboką pokorą i cierpliwością czekać na godzinę, kiedy narodzi się nowa jasność: to samo oznacza życie jako artysta: w rozumieniu, jak w tworzeniu.

W tym nie ma mierzenia czasem, rok nie ma znaczenia, a dziesięć lat jest niczym. Być artystą oznacza: nie liczyć i liczyć, ale dojrzewać jak drzewo, które nie forsuje swoich soków i pewnie stoi w wiosennych burzach, nie bojąc się, że potem lato może nie nadejść. Nadchodzi. Ale przychodzi tylko do tych, którzy są cierpliwi, którzy są tam, jakby wieczność leżała przed nimi, tak beztrosko cicha i rozległa. Uczę się tego każdego dnia mojego życia, uczę się tego z bólem, za który jestem wdzięczny: cierpliwość jest wszystkim!

Nie mówię, że cierpliwość jest łatwa. Rilke zauważa, że ​​„nauczył się jej każdego dnia [swojego] życia z bólem”. Biorąc pod uwagę etymologię tego słowa, ma to sens. Cierpliwość pochodzi od łacińskiego patientia , od patient- „cierpienie”, od czasownika pati . Tak więc, tak, czekanie może wydawać się męką, ale to nie znaczy, że cierpliwość jest biernością lub rezygnacją. Kiedy obserwujemy wzrost rośliny, rozkwit kwiatu, wyrastający liść drzewa – wszystko w swoim czasie – uważamy to za najbardziej naturalny rozwój. Jednak w sobie z niecierpliwością czekamy, aż to się rozwinie. Jestem tak samo winny jak każdy inny artysta lub pisarz, chcąc zmusić zamknięte płatki do rozkwitnięcia w tej właśnie chwili. Nie mogę szczerze powiedzieć, że jestem źródłem cierpliwości, ale staram się.

Agapanthus 'White Heaven'. Zdjęcie Dominicusa Johannesa Bergsmy. Źródło: commons.wikimedia.org/

Jednak cierpliwość w artystycznej podróży, w którą się wdajemy, niekoniecznie oznacza zaciskanie zębów, aby dokończyć wszystko, co zaczynamy. Czasami musimy porzucić projekt, ponieważ po prostu nie jest jeszcze odpowiedni lub gotowy. Czasami trafiam na rzeczy, które zacząłem lata temu. Staje się to okazją, aby w końcu zdać sobie sprawę z tego, co chcę zrobić, ponieważ mam wyraźniejszy obraz lub rozwinąłem nową umiejętność. Albo decyduję, że straciłem pasję do dzieła i odpuszczam, zamieniając je w coś zupełnie innego. Cierpliwość polega również na stosowaniu naszej intuicji, aby wyczuć najlepszy moment i dokonać właściwego wyboru.

Goryczka wierzbowa ( Gentiana asclepiadea ). Zdjęcie: André Karwath. Źródło: commons.wikimedia.org

Przez stulecia artyści i pisarze ćwiczyli cierpliwość w wielkich przedsięwzięciach, w dążeniu do realizacji swoich marzeń. Jak to zrobili? Każda osobowość znajduje sposoby, aby utrzymać kurs, radzić sobie z objazdami, usuwać bariery, radzić sobie z frustracjami. Nie muszę wymieniać oczywistych. Historia sztuki i literatury jest pełna takich osób. W jakiś sposób zamienili cierpliwość w siłę.

Delikatne liście paproci fiddlehead rozwijają się. Zdjęcie: Ken Sturm/USFWS. Źródło: commons.wikimedia.org/

Jak Winston Churchill wykrzyknął w najciemniejszych godzinach II wojny światowej: Sukces nie jest ostateczny, porażka nie jest fatalna; liczy się odwaga, by kontynuować. A cierpliwość jest innym rodzajem odwagi.

Pytania i komentarze:
Jakie przeszkody najbardziej wymagają Twojej cierpliwości?
Co pomaga ci być cierpliwym? Jak pielęgnujesz cierpliwość?