
Ogrodnik postrzega świat jako system współzależnych części – gdzie zdrowe, trwałe relacje są niezbędne dla witalności całości. „Prawdziwy ogrodnik to nie osoba, która uprawia kwiaty, ale osoba, która uprawia glebę”. W biznesie przełożyło się to na wagę budowania umów i partnerstw, w których wizja i wartości, cel i intencje są jasno określone, rozważone i zharmonizowane przez wszystkich interesariuszy przedsiębiorstwa – klientów, pracowników, dostawców, akcjonariuszy, a także szerszą społeczność i środowisko naturalne.
Ogród nauczył mnie cierpliwości i wytrwałości oraz etycznych zasad hojności i wzajemności. Uświadomił mi, jak ważne jest docenianie cykli życia i rozkładu. Dla ogrodnika kompostowanie to akt transformacji – dzięki niemu zeszłoroczne ścinki (lub nieudane zbiory) mogą stać się źródłem wigoru w przyszłym roku.
Nauczyłem się, że nie tylko to, co sadzisz, ale sposób, w jaki to robisz, przynosi długoterminowe korzyści w życiu, pracy i ogrodzie. Ogrodnicy wiedzą, że gdy korzenie się zapuszczą, wzrost często jest wykładniczy, a nie liniowy.
Ogrodnictwo, podobnie jak biznes, jest z natury działalnością lokalną, osadzoną w ciągle zmieniającym się i nieprzewidywalnym globalnym klimacie. Obecność osobista, łopata – i pokora w dłoni – jest niezbędna.
Ogrodnicy, podobnie jak przedsiębiorcy, są opętani ukrytym potencjałem – i bywają znani z patologicznego optymizmu. Potrafimy sobie żywo wyobrazić rozkwit i zapach róży nawet w najgłębszej zimie. Jak napisał kiedyś amerykański przyrodnik Henry David Thoreau: „Mam wielką wiarę w nasiono. Przekonaj mnie, że masz w nim nasiono, a będę gotowy oczekiwać cudów”.
W istocie praca ogrodnika to życie pełne troski. Uprawiamy obfitość, wykorzystując ograniczone zasoby. Pielęgnujemy, zachęcamy, nawozimy – i przycinamy, gdy jest to konieczne – jednocześnie szanując prawdziwą i dziką naturę wszystkiego. Wiemy, że tworzenie trwałej wartości wymaga wizji, pasji, ciężkiej pracy i ducha innych.
Dopiero zaczynam rozumieć, że praca w biznesie – i inwestowanie w zdrowie ludzi – to akt powszechnej odpowiedzialności. Jego Świątobliwość Dalajlama przypomina mi: „Każdy z nas musi nauczyć się pracować nie tylko dla siebie, swojej rodziny czy narodu, ale dla dobra całej ludzkości. Powszechna odpowiedzialność jest kluczem do przetrwania ludzkości. To najlepszy fundament pokoju na świecie”.
--William Rosenzweig, fragment jego przemówienia wygłoszonego podczas wręczenia nagrody „Oslo Business for Peace Award”
***
Po więcej inspiracji dołącz do Awakin Call z Rosenzweigiem w najbliższą sobotę. Informacje o możliwości potwierdzenia obecności i więcej szczegółów tutaj.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION