Þráður lífs míns: Að Fylgja Visku Hjartans

Að sleppa takinu og læra að fylgja innri visku minni í stað dagskrár.

Þetta er rauði þráðurinn í lífi mínu.

Fram til 33 ára aldurs var þetta holóttur vegur, fullur af sársaukafullum og djúpum holum.

Ég skildi ekki merkingu alls sem var að gerast hjá mér og fannst ég glataður.

Ég barðist með nöglum fyrir tilverurétti mínum á margan hátt.

Og endaði í kulnun.

Þar lá ég á botninum.

Eftir á að hyggja, mesta gjöf allra í skjálfandi umbúðum.

Tækifæri fyrir nýtt upphaf.

Ég átti ekkert val en að fara í gegnum myrkrið.

Og spurði sjálfan mig í fyrsta skipti á ævinni spurninganna:

Hver er ég?

Hvers vegna er ég hér?

Fyrir utan allar öskrandi hugsanir um skilyrta höfuðið mitt heyrði ég aðra rödd í fyrsta skipti.

Hjarta mitt varð heyranlegt:

'Ekki líta til baka

Hoppa.

Þér er alveg frjálst að byrja upp á nýtt. Alltaf'.

Og svo, með tregðu, fór allt í garð í lífinu mínu.

Kveðja vel launað markaðsstarf mitt í fyrirtækjaheiminum.

Það gerðist ekki á einni nóttu. Mér fannst ótrúlega erfitt að gefa eftir fjárhagslegt öryggi.

Jafnvel þó að þetta falska öryggi hafi alls ekki glatt mig.

Ég fór ákveðið út úr sambandi sem var ekki lengur rétt.

Og ég sleppti líka vinahópnum mínum sem var ekki rétt fyrir mig.

Nýja leiðin sýndi sig í hollu mataræði, jóga, ChiRunning og andlega.

Eftir nokkur ár kom núverandi félagi minn, Jeroen, inn í myndina sem ég get nú deilt þessu öllu með. Og við byrjuðum að æfa mikið saman.

Það þýddi ekki að upp frá því yrði vegurinn orðinn að fullu bundnu slitlagi.

Saman var skorað á okkur oftar en ekki að sleppa takinu og fylgja rödd hjartans.

Í fyrsta lagi hugmyndin um að stofna athvarfsmiðstöð sem eftir 4 ára erfiði reyndist ekki vera leið okkar.

Á meðan var ég orkuþjálfari, jógakennari og kenndi yoga&run tíma.

Og samt vildi hjarta mitt að ég sleppti þessu öllu að hluta, ekki lengur vikulega kennslu.

Með djúpu andvarpi, mótstöðu og öskrandi höfði gerði ég einmitt það.

Ekki lengur að fylgja rödd hjarta míns, var bara ekki valkostur lengur.

Margir kalla það enn hugrakkur.

Fyrir mér er það eitthvað annað.

Þegar ég fylgdi rödd hjartans vaknaði logi í mér...

Saman ferðuðumst við Jeroen um Evrópu í stórum húsbíl, við gerðum þetta í um hálft ár á hverju ári, í sjö ár.

Enn og aftur fjarlægðum við okkur frá troðnum, skilyrtum slóðum.

Á þessari leið fór myndavélin að fylgja mér og 'The Alice' í mér fékk 'andlit'.

Alice er uppáhalds, erkitýpíska hetjan mín.

Í togstreitu milli þess að fylgja innri þrá sinni og ytri viðmiðum sem ríkjandi samfélag setur, velur hún sína eigin leið, oft með vanþóknun í umhverfi sínu.

Mér finnst gaman að lifa eins og Alice!

Linsa myndavélarinnar er kanínuholið mitt. Hún gefur mér svigrúm til að falla aftur inn í barnslegu fantasíuna mína. Litla stúlkan sem gat setið tímunum saman meðfram lækjarbrúninni nálægt matjurtagarðinum hans afa og dáðist að glæsileika hverju smáatriði. Heimur fullur af frelsi, þar sem litun er leyfð fyrir utan línur „hið eðlilega“, þróast síðan.

Þannig, í augnablikinu, fer ég út fyrir lærða innsýn um fallegt eða ljótt, gott eða slæmt. Og ég bý til draumkenndar, litríkar myndir sem anda að sér nýjum heimi einfaldleika, æðruleysis, þögn og yfirgengis.

Tímunum saman langar mig að ráfa um náttúruna.

Helst í gegnum fjöll.

Hér líður mér svo vel....

Ég get ekki útskýrt hvers vegna.

Það er frumtilfinning.

Á þessum árum kom námskeiðið í kraftaverkum líka á vegi mínum.

Óviljugur byrjaði ég.

Eitt augnablik var ég hrifinn af því.

Annað augnablikið henti ég því langt í burtu inn í skáp undir yfirskini „vitleysu.

Fyrir þremur árum urðu tímamót.

Hjarta mitt varð enn og aftur til þess að ég sleppti ekki takinu og æfði á hverjum degi.

Námskeiðið í kraftaverkum leyfði mér að upplifa það mjög skýrt að ég hef aðeins eitt val í hverju NÚNA.

Val sem við tökum ómerkjanlega stöðugt í hugsunum okkar:

Vel ég ótta og pólun eða vel ég ást og einingu.

Burtséð frá aðstæðum sem skapast.

Við teljum að við höfum svo mikið að velja að okkur finnst við oft vera ofviða.

Eins og ég sé það núna.

Við höfum aðeins einn til að byrja með: Fear of Love.

Og öll önnur val eru afleiðing af þessu.

Í hverju smáatriði í lífi þínu.

"Allt í lagi!" Hugur minn hugsaði um að fylgja námskeiðinu í kraftaverkum.

Dásamleg þessi leið. Fallegt að þú sért að gera þetta fyrir sjálfan þig.

Hins vegar ætlar þú ekki að tala um það og alls ekki gera neitt annað með það.

Jafnvel þessar höfuðgirðingar sem vildu halda mér öruggum voru hægt og rólega að molna af hjarta mínu.

Ég gat ekki annað en talað um það.

Ég gat ekki hjálpað öðrum að sjá í gegnum hugsanir þeirra líka.

Það gerðist alveg af sjálfu sér.

Allt sem þú upplifir í þessu lífi hefur hlutverk.

Það hjálpar þér að snúa aftur til þess sem þú ert í raun og veru.

Handan einstaklingsbundinnar persónuleika þinnar til skilyrðislausrar ástar.

Ég hef persónulega upplifað að það er mikil viska í hverju sári.

Fyrir ári síðan bilaði húsbíllinn okkar nákvæmlega á síðasta degi sex mánaða ferðalags.

Ég vissi strax að þetta var merki.

Annar kafli var að koma....

Og sá kafli kom fram tveimur mánuðum síðar.

Á þessum sjö ára ferðalögum höfðum við verið að leita að stað til að búa á fjöllum.

Víða í Evrópu höfðum við leitað, þangað til við vorum þreytt á leitinni.

Og allt í einu birtist frábær staður til að leigja á Ítalíu.

Þar sem við höfðum aldrei leitað...

Án þess að hafa séð húsið og umhverfi þess fann ég mjög greinilega að þetta var þangað sem við þurftum að fara.

Og svo fórum við.... fáfróð og samt mjög viss.

Og staðurinn og húsið fóru fram úr björtustu væntingum okkar.

Nú erum við hér að leita að okkar eigin heimili.

Nú á marga mismunandi vegu er ég mjög þakklátur, þá er mér leyft að hjálpa öðrum á leið sinni til að fara út úr höfðinu inn í hjartað.

Svo að við fylgjum ekki öðrum, heldur okkar eigin ástríðu og merkingu.

Ef við gerum það erum við studd af alheiminum í hverju einasta skrefi.

Ef við gerum það gefum við það besta af okkur sjálfum í nýjan heim sem vill rísa.

Stóri húsbíllinn okkar var seldur fyrir nokkrum vikum.

Lítill sendibíll er kominn í staðinn.

Því þó að við virðumst búa stöðugt núna.

Ferðablóðið vill halda áfram að flæða.

Fyrir mér nærir ytra ferðalagið hið innra ferðalag og öfugt.

***

Til að fá meiri innblástur, taktu þátt í sérstökum hring og ritsmiðju með Söndru Lensink, frekari upplýsingar og RSVP upplýsingar hér.