4 błędne Przekonania Na Temat Prostego życia

Ważne jest, aby rozpoznać niedokładne stereotypy dotyczące prostego życia, ponieważ sprawiają, że wydaje się ono niepraktyczne i nieodpowiednie do reagowania na coraz bardziej krytyczne załamania w systemach światowych. Cztery błędne przekonania na temat prostego życia są tak powszechne, że zasługują na szczególną uwagę. Są to utożsamianie prostoty z: ubóstwem, powrotem na wieś, życiem bez piękna i stagnacją ekonomiczną.

1. Prostota oznacza ubóstwo
Chociaż niektóre tradycje duchowe opowiadały się za życiem skrajnego wyrzeczenia, bardzo mylące jest utożsamianie prostoty z ubóstwem. Ubóstwo jest mimowolne i wyniszczające, podczas gdy prostota jest dobrowolna i umożliwia. Życie świadomej prostoty może mieć zarówno piękno, jak i funkcjonalną integralność, która podnosi ludzkiego ducha.

Bieda wzmacnia poczucie bezradności, bierności i rozpaczy, podczas gdy celowa prostota wzmacnia poczucie osobistego wzmocnienia, kreatywnego zaangażowania i możliwości. Historycznie rzecz biorąc, osoby wybierające prostsze życie poszukiwały złotego środka – kreatywnej i estetycznej równowagi między biedą a nadmiarem. Zamiast kłaść główny nacisk na bogactwa materialne, starali się rozwijać, zachowując równowagę, niewidzialne bogactwo bogactw doświadczalnych.

2. Prostota oznacza życie na wsi
W powszechnej wyobraźni istnieje tendencja do utożsamiania prostego życia z chatą Thoreau w lesie nad jeziorem Walden i zakładania, że ​​ludzie muszą żyć w izolacji i na wsi. Co ciekawe, Thoreau nie był pustelnikiem podczas pobytu nad jeziorem Walden. Jego słynna chata znajdowała się około mili od miasta Concord i co dzień lub dwa spacerował do miasta. Jego chata znajdowała się tak blisko pobliskiej autostrady, że czuł zapach dymu z fajki przejeżdżających podróżnych.

Thoreau napisał, że miał „więcej gości, gdy mieszkał w lesie niż w jakimkolwiek innym okresie mojego życia”. Romantyzowany obraz życia na wsi nie pasuje do współczesnej rzeczywistości, ponieważ większość osób wybierających życie w świadomej prostocie nie mieszka na odludziu ani na wsi; mieszkają w miastach i na przedmieściach. Podczas gdy ekologiczne życie niesie ze sobą szacunek dla natury, nie wymaga przeprowadzki na wieś. Zamiast ruchu „powrót do ziemi” o wiele bardziej trafne jest opisanie tego jako ruchu „wykorzystaj jak najlepiej, gdziekolwiek jesteś”. Coraz częściej oznacza to kreatywne dostosowywanie się do szybko zmieniającego się świata w kontekście dużych miast i przedmieść.

3. Prostota oznacza życie bez piękna
Proste życie jest czasami postrzegane jako podejście do życia, które opowiada się za jałową prostotą i zaprzecza wartości piękna i estetyki. Podczas gdy purytanie, na przykład, byli podejrzliwi wobec sztuki, większość zwolenników prostoty uważała ją za niezbędną do ukazania naturalnego piękna rzeczy.

Wielu, którzy przyjmują prostsze życie, z pewnością zgodziłoby się z Pablem Picasso, który powiedział: „Sztuka jest eliminacją tego, co zbędne”. Leonardo da Vinci napisał, że „Prostota jest szczytem wyrafinowania”. Fryderyk Chopin napisał, że „Prostota jest ostatecznym osiągnięciem... ukoronowaniem sztuki”.

Wpływowy architekt Frank Lloyd Wright był zwolennikiem „organicznej prostoty”, która integruje funkcjonalność z pięknem i eliminuje to, co zbędne. W jego architekturze wnętrze i zewnętrze budynku łączą się w organiczną całość, a budynek z kolei harmonijnie wtapia się w naturalne środowisko. Zamiast negować piękno, prostota wyzwala zmysł estetyczny, uwalniając rzeczy od sztucznych obciążeń. Z duchowego punktu widzenia prostota usuwa zaciemniający bałagan i ujawnia energię życiową, która przenika wszystkie rzeczy.

4. Prostota oznacza stagnację gospodarczą
Niektórzy obawiają się, że jeśli znaczna liczba osób uprości swoje życie, zmniejszy to popyt na dobra konsumpcyjne, a w rezultacie doprowadzi do bezrobocia i stagnacji gospodarczej. Chociaż prawdą jest, że poziom i wzorce konsumpcji osobistej zmienią się w społeczeństwie, które ceni sobie ekologiczne życie, silna gospodarka może rozkwitnąć, jeśli przyjmie zrównoważony rozwój.

Chociaż sektor konsumencki i dóbr materialnych skurczyłyby się, sektor usług i publiczny rozszerzyłyby się dramatycznie. Kiedy patrzymy na świat, widzimy ogromną liczbę niezaspokojonych potrzeb: opiekę nad osobami starszymi, przywracanie środowiska naturalnego, edukację analfabetów i niewykwalifikowanej młodzieży, naprawę niszczejących dróg i infrastruktury, zapewnianie opieki zdrowotnej, tworzenie rynków społecznościowych i lokalnych przedsiębiorstw, modernizację krajobrazu miejskiego w celu zapewnienia zrównoważonego rozwoju i wiele innych. Ponieważ istnieje ogromna liczba niezaspokojonych potrzeb, istnieje równie duża liczba celowych i satysfakcjonujących miejsc pracy czekających na wykonanie. Nie będzie niedoboru możliwości zatrudnienia w przyjaznej dla Ziemi gospodarce.

Centralnym i ekscytującym zadaniem naszych czasów jest świadome projektowanie siebie w kierunku zrównoważonej i znaczącej przyszłości, od poziomu osobistego na zewnątrz. Wizualizując, jak ta przyszłość może wyglądać, ważne jest, aby nie być ograniczonym starymi stereotypami, a zamiast tego dostrzec realizm i piękno prostszych sposobów życia.