Hoe creëer Je Een Zorgzamere wereld?

Het volgende fragment van Tsering Gellek komt uit Tarthang Tulku's nieuwe boek 'Caring' (Dharma Publishing, 2018).

Zorgen betekent dat je echt begrijpt dat we ons in een zeer zorgelijke situatie bevinden.

Terwijl het individu in de moderne samenleving zich door verschillende levenssferen beweegt, van thuis, naar school, naar werk, naar misschien het ziekenhuis en uiteindelijk de dood, krijgt hij of zij vaak steeds minder steun van de mensen om hem of haar heen. Als ik terugdenk aan vroeger, denk ik dat er een dieper gevoel van zorg was van familie, vrienden en buren, van onze religieuze of heilige gemeenschappen, van de steden en dorpen waar we woonden. Deze sfeer van zorg, van inbedding , van verwevenheid met een breder maatschappelijk weefsel, geeft ons een zekere mate van troost. We konden gemoedsrust hebben, wetende dat hogere waarden, op hun beurt heilig of religieus, een stabiele basis hadden om op te bouwen.

Tegelijkertijd word ik eraan herinnerd dat op bepaalde spirituele paden de lotus naar verluidt opkomt in de modderige wateren van samsara. Dus in de huidige omstandigheden, met moderne en traditionele samenlevingen die gebroken en diep gewond zijn, vraag ik me af wat deze modderige wateren teweeg kunnen brengen. Het ontwaken tot onze toestand is nu bij veel mensen aan de orde. Ik vraag me af: hebben we, paradoxaal genoeg, zelfs betere omstandigheden om te ontwaken in deze bijzonder modderige wateren?

[...]

Ondanks alle 'vooruitgang' die we in het Westen hebben gezien, weten we dat er zoveel lijden en vervreemding in de samenleving is. Individuen uiten vaak een diep gevoel van eenzaamheid en zelfs ontevredenheid met hun leven. Het is waar dat de moderne geneeskunde de levensduur heeft verlengd en ziekte heeft voorkomen. Technologie heeft zoveel dingen gemakkelijker gemaakt. Maar geluk of tevredenheid lijkt voor de meesten verder weg dan ooit tevoren.

Tegelijkertijd worden religieuze structuren, zowel in het Westen als in het Oosten, vaak oppervlakkiger of radicaliseren ze. Fundamentalisme neemt in alle religies toe, omdat mensen met negatieve motieven misbruik maken van de nieuwe gapende leegtes in de samenleving en bestuurssystemen om een ​​boodschap te verspreiden die kan ontaarden in haat en discriminatie.

Misschien zouden de zaken anders kunnen zijn als we daadwerkelijke kwaliteit van zorg zouden ontwikkelen. Het is daarom belangrijk om te kijken hoe we de kwaliteit van zorg bewust kunnen ontwikkelen en de diepere maatschappelijke gevolgen ervan te overwegen.

Zorg lijkt vele verschillende dimensies te hebben. Op een bepaald niveau is zorg geven liefhebben en de behoeften van anderen begrijpen, op wat we een 'horizontale' manier zouden kunnen noemen. Zorgen vereist fundamenteel dat we ons eerst bewust zijn: ons bewust zijn van onze omgeving, afgestemd zijn op de behoeften van anderen. Het besef van de roep om lijden, de alertheid op de onmiddellijkheid van verstoring, ontwrichting, disbalans of pijn is een fundamenteel aspect van de kwaliteit van zorg.

In deze gevallen van horizontale zorg zorg ik voor mijn medemens, buurman, andere voelende wezens, misschien zelfs voor de tuinen of de ruimtes waarin ik leef. Ik geef om de situatie en probeer te begrijpen wat meer comfort en gemak, meer schoonheid en helderheid kan bieden aan de mensen om me heen.

De tweede, misschien minder bekende vorm van zorg is een verticale vorm van zorg. Deze vorm van zorg kan zorg zijn voor een hoger doel, of zelfs een transcendent, misschien onzichtbaar doel. In deze verticale vorm van zorg stel ik me voor dat we zorgen voor dingen langs een boog van verleden en toekomst die mogelijk voorbij ons huidige moment liggen. We geven om onze voorouders en de omgeving waarin we geboren zijn. We geven om de meren, de bergen en de lucht, want we weten dat zij onze voorouders zijn. We geven ook om de kwaliteiten en idealen van onze toekomstige belichaming. We geven om het realiseren van ons potentieel, en het potentieel van elk voelend wezen. Met deze vorm van zorg, gebed en vooral deugdzame aspiraties, kunnen we ontdekken dat zorg een zeer krachtig voertuig is voor zelftransformatie.

We weten dat er in elk wezen een licht is dat zich wil manifesteren, en we zoeken naar alle mogelijke manieren om hun ontwaking te bevorderen. Met onze handen gevouwen op hartniveau bidden we bewust voor hun ontwaking. De horizontale zorg die we in het huidige moment aan onze broeders en zusters schenken, wekt op natuurlijke wijze de roep om verticale zorg.

Zorgen betekent dat je je eigen leven tot een voorbeeld van goed gedrag maakt. Het betekent niet dat we grote toespraken moeten houden of mooie woorden moeten schrijven; onze daden moeten simpelweg onze ideeën demonstreren. Misschien nog belangrijker: onze zorg moet zichtbaar zijn, zelfs als er niemand is om ons te zien of te feliciteren. Ons leven moet ons verslag zijn.

De kwaliteit van zorg belichamen betekent een verhoogd bewustzijn en empathie hebben die steeds verder reikt dan onze eigen directe omgeving. Ons zorggevoel ontwikkelt zich naarmate we steeds minder gehecht raken aan het object dat we helpen of verzorgen. Het zorggevoel als een stroom, als een natuurlijke reactie op de kreten van de wereld, groot of klein, is het voedsel om ons hart te voeden. We kunnen de positieve tekenen van een zorgzame houding zien wanneer die moeiteloos begint te voelen.

Het is normaal dat mantelzorgers zich soms overbelast en opgebrand voelen, alsof er een eindeloze behoefte is die niet met eigen middelen kan worden vervuld. Mijn ervaring is dat het op zulke momenten belangrijk is om even stil te staan ​​en te leren het openhartige gevoel te regenereren dat nodig is voor gezonde zorg. Om zorg de lichte kwaliteit van moeiteloze liefde te laten hebben, moet de mantelzorger zich ook op zijn gemak, ruim en in de flow voelen. Ze moet zo nodig pauzes nemen en leren haar energie aan te vullen en werk in intervallen te doen. Naarmate ze zich bewust wordt van haar groeiende zorgvermogen, zullen die intervallen vanzelf steeds korter worden.

Om anderen zorg te kunnen bieden, is het belangrijk om inzicht te hebben in je eigen gemoedstoestand. Wanneer je je eigen gemoedstoestand begrijpt, word je nauwkeuriger en minder onhandig in de soort en kwaliteit van de zorg die je anderen biedt. We begrijpen misschien niet waarom de mensen die we proberen te helpen soms overstuur raken, of onze pogingen om voor hen te zorgen niet waarderen. In deze gevallen is het mijn ervaring om de situatie even te laten rusten, even pas op de plaats te maken en te proberen beter te begrijpen welke zorg nodig is. Soms kan het simpele aanbod van ruimte en tijd, vooral voor familieleden en goede vrienden, helpen om de verbinding met een zorgplek te herstellen.

Zorgen betekent een diepgaand begrip hebben van wat de ander nodig heeft. Vanuit deze kwaliteit van zorgzaamheid ontstaat een diepere belichaming van een leven gegrondvest in heelheid en welzijn voor iedereen. Door zorgzaamheid over alle grenzen van tijd en ruimte heen te verspreiden, kunnen voelende wezens de idealen van alle grote bodhisattva's, heiligen en yogi's belichamen. Eenvoudig, maar toch heldhaftig leven, noch ontmoedigd door de omvang van het lijden in de wereld, noch ontmoedigd door de schijnbare eenzaamheid van het werk, is vreugdevol rusten in een open hart, klaar om spontaan, natuurlijk, moeiteloos en perfect in de behoeften van anderen te voorzien. Zorgzaamheid is een kroonjuweel van wat het betekent om mens te zijn.