Para, która kupiła jałową ziemię W 1991 Roku I przekształciła ją W 300-akrowy Rezerwat Przyrody

Pamela i Anil Malhotra kupili 23 lata temu 55 akrów ziemi, a dziś przekształcili ją w piękny las o powierzchni ponad 300 akrów. Oto jak SAI Sanctuary, jedyne prywatne sanktuarium dzikiej przyrody w Indiach, stało się domem dla takich zwierząt jak tygrys bengalski, sambhar i słonie azjatyckie.

Czyż nie byłoby wspaniale obudzić się przy śpiewie ptaków, w otoczeniu świeżego powietrza i wspaniałych krajobrazów? W zabieganym życiu naszych miast, gdzie nawet wróble domowe szybko znikają, wydaje się to marzeniem. Ale pewne małżeństwo przekształciło to marzenie w rzeczywistość, tworząc własne sanktuarium dla dzikiej przyrody.

Para, pasjonująca się dziką przyrodą i jej ochroną, kupiła 55 akrów ziemi, aby zasadzić rodzime drzewa i chronić środowisko. Dziś odpowiadają za stworzenie ponad 300 akrów rezerwatu dzikiej przyrody, w którym żyją takie zwierzęta jak tygrysy bengalskie, słonie azjatyckie, hieny, dziki, lamparty, sambhary i inne.

Dr AK Malhotra i Pamela Malhotra, duet z NRI stojący za tą niezwykłą inicjatywą SAI (Save Animals Initiative) Sanctuary Trust, najpierw udali się w Himalaje, ale ponieważ przepisy obowiązujące na północy kraju ograniczają powierzchnię terenu do 12 akrów, udali się na południe, aby urzeczywistnić swoje marzenia o ochronie przyrody i dzikich zwierząt.

Anil i Pamela Malhotra są odpowiedzialni za piękny rezerwat przyrody.

„Problem w tym, że oczekujemy, że rząd zrobi wszystko. Osoby o podobnych poglądach, organizacje pozarządowe i inne agencje powinny kupować ziemię i dokładać swoją cegiełkę do ochrony dzikiej przyrody” – mówi Pamela.

Kupili około 55 akrów nieużywanej i opuszczonej ziemi od rolników, którzy nie korzystali z niej z powodu nadmiernych opadów deszczu w dystrykcie Kodagu w stanie Karnataka. „ Wybraliśmy Kodagu, ponieważ jest to mikropunkt bioróżnorodności na całej planecie ” – mówi Pamela.

Pasja do poszerzania terenów zielonych rosła, a oni wciąż skupowali ziemię od rolników, którzy jej nie użytkowali. W ten sposób ziemia była wykorzystywana, a rolnicy otrzymywali pieniądze na spłatę długów, ponieważ ziemia i tak leżała odłogiem. Stopniowo 55-akrowy obszar leśny powiększał się i obecnie obejmuje 300 akrów.

Było tam już wiele rodzimych drzew. Para postanowiła je zachować i przestrzegać trzech ważnych zasad: zakazu wycinania jakichkolwiek drzew, zakazu ingerencji człowieka i zakazu kłusowników.

Z tą myślą w 1991 roku rozpoczęto starania o utworzenie rezerwatu przyrody.

Przez środek sanktuarium przepływa rzeka, która zaspokaja zapotrzebowanie zwierząt na wodę.

Po 23 latach ich niezrównana pasja do dzikiej przyrody i natury pomogła im przekształcić 55 akrów jałowej ziemi w 1991 r. w jedyne w swoim rodzaju sanktuarium dzikiej przyrody rozciągające się na powierzchni 300 akrów, prawdopodobnie jedyne prywatne sanktuarium w kraju!

Przez środek sanktuarium przepływa piękna rzeka, w której żyje wiele gatunków zwierząt wodnych, m.in. ryby i węże, w tym kobra królewska.

Ogromne drzewa i gęsty las pomogły również znaleźć schronienie wielu ptakom, takim jak dzioborożec. Ponad 305 gatunków ptaków regularnie odwiedza to sanktuarium.

Gęsta pokrywa leśna.

„Dbamy o to, żeby nie ingerować w życie tych zwierząt. Słonie odgrywają bardzo ważną rolę w regeneracji lasów, ponieważ połykają nasiona w całości, nie rozrywając ich, w przeciwieństwie do innych gatunków. Około 30 gatunków drzew jest całkowicie zależnych od słoni w kwestii regeneracji” – mówi Pamela.

W całym rezerwacie zainstalowano kilka kamer, aby identyfikować nowe zwierzęta i śledzić kłusowników. „ Ludzie myślą, że zwierzęta potrzebują lasu. Ale prawda jest taka, że ​​las potrzebuje zwierząt w równym stopniu. Las pomaga zwierzętom, zapewniając im schronienie i pożywienie, a zwierzęta pomagają lasom w regeneracji – oba są od siebie zależne i powinniśmy dołożyć starań, aby je chronić ” – mówi dr Anil.

„Kilka dni temu widziałam na nagraniu z kamery, jak rodzina dzikich psów i siedem małych szczeniąt z tej rodziny próbowało zaatakować sambhara tuż przed bramą mojego domu. Urodziły się kilka dni temu i teraz są już dorosłe. Fakt, że każdy szczeniak przeżył, jest godny pochwały. To oznacza, że ​​sanktuarium jest dobrym gospodarzem dla wszystkich tych dzikich zwierząt” – mówi Pamela.

---

Kiedy małżeństwo Malhotra kupiło ten teren, rosły tam już rodzime gatunki kardamonu i innych drzew. Postanowili ich nie naruszać i posadzili wokół nich kolejne. Wraz z rozrastaniem się zieleni, wzrosła również liczba gatunków zwierząt i ptaków. Flora tego sanktuarium obejmuje setki odmian rodzimych drzew, z których wiele ma wartość leczniczą.

„Naszym celem jest zachowanie flory i fauny, a zwłaszcza lasów deszczowych, dla przyszłych pokoleń. Wierzymy, że umierając, powinniśmy oddać następnemu pokoleniu tę samą (jeśli nie lepszą) Ziemię, którą odziedziczyliśmy po przodkach” – mówi dr Anil.

Częstymi gośćmi tego sanktuarium są rodziny słoni.

Duet dba o to, by nie ingerować ani nie zakłócać istniejącego ekosystemu. „ Nawet martwe drewno dostarcza glebie składników odżywczych ” – mówi Pamela.

Para uprawia na tym terenie kawę na powierzchni 10-12 akrów i kardamon na powierzchni około 15 akrów. Zajmują się również uprawą ekologiczną na tym samym terenie. Sanktuarium, oferujące odwiedzającym wyjątkowe wrażenia, działa wyłącznie w oparciu o energię słoneczną i alternatywną. W dni obfitych opadów w porze monsunowej, trzy małe wiatraki zaspokajają zapotrzebowanie sanktuarium na energię elektryczną.

„ Dbamy również o to, aby osoby odwiedzające to miejsce były odpowiedzialnymi turystami. Przyjmujemy tylko osoby, które naprawdę chcą odkrywać piękno natury. Palenie i picie alkoholu jest zabronione, ponieważ zakłóca to spokój zwierząt i zakłóca czyste powietrze ” – mówi Pamela.

Kiedy małżeństwo Malhotra założyło to sanktuarium, zainwestowało własne pieniądze. Teraz jest zarejestrowaną organizacją non-profit, która działa dzięki darowiznom, które są zwolnione z podatku.

Oprócz funduszy, patrolowanie rezerwatu wiąże się z kolejnym wyzwaniem. Ze względu na jego rozległość, trudno jest śledzić kłusowników. Aby temu przeciwdziałać, szerzą oni świadomość na temat ochrony dzikiej przyrody i przyrody w szkołach i pobliskich wioskach.

W sanktuarium żyją również hieny, sambary i tygrysy bengalskie.

„ Aby uniknąć nieszczęśliwych wypadków, nie pozwalamy tu spacerować samotnie. Zawsze jest przewodnik albo sami towarzyszymy zwiedzającym ” – mówi Pamela.

W 2014 roku rezerwat otrzymał także nagrodę „Inicjatywa na rzecz ochrony dzikiej przyrody i turystyki roku” przyznaną przez Sanctuary Asia we współpracy z Tour Operators for Tigers.

Na zakończenie Pamela ma myśl, którą chciałaby nam przekazać: „Pokonaj swój strach i szanuj moc zwierząt. Zwierzę może nie rozumieć naszych słów, ale rozumie nasze uczucia”.

Pamela i Anil radzą również ludziom, aby zwracali uwagę na swój styl życia. Jedzenie ekologicznej żywności, recykling i korzystanie z energooszczędnych urządzeń to tylko niektóre z podstawowych zasad, które zalecają każdemu.

„ Kiedy nosiłam wiadra wody w Himalajach, zdałam sobie sprawę, jak cenna jest ona. Nie powinniśmy jej marnować. Dopiero gdy stajemy w obliczu problemów, uświadamiamy sobie wagę rzeczy ” – mówi.

„Każdemu, kto chce wprowadzić zmiany, radzimy wyznaczyć jeden cel i wierzyć, że może go osiągnąć” – mówi para.

Obejrzyj oficjalny zwiastun filmu dokumentalnego o sanktuarium SAI, którego twórcą jest Mellissa Lesh, tutaj:

To apel , który Pamela i Anil Malhotra skierowali do wszystkich zamożnych Hindusów, aby ratowali nasze lasy, dziką przyrodę i źródła słodkiej wody. Są gotowi pomóc każdemu, kto tylko zechce.

*****

Po więcej inspiracji dołącz do nadchodzącego spotkania Awakin Call z Alfredem Tolle na temat kształtowania świadomych liderów. Potwierdź obecność i dowiedz się więcej tutaj.