Dr. Elisabet Sahtouris Is Een Internationaal Bekende evolutiebioloog, futurist, professor, Auteur En Consultant Op Het Gebied Van Living Systems Design. Ze Toont De Relevantie Van Biologische Systemen Voor Or

We hebben werkelijk prachtige muziek, kunst en dans in het systeem gebracht – niet dat andere soorten dat niet ook hebben gedaan. Maar iets anders wat mensen anders doen dan andere soorten, is dat we hebben geleerd te communiceren via complexe talen, terwijl andere soorten en onze eigen cellen alleen maar communiceren. Ze geven rechtstreeks informatie aan elkaar door. We geven ze daar niet eens erkenning voor, omdat de westerse wetenschap überhaupt niet eens erkent dat de natuur intelligent is. Ik maak onderscheid tussen gemeenschap en communicatie, en communicatie op een complexere manier dan die van soorten zoals walvissen, dolfijnen, vogels, enz., is iets wat mensen hebben geïntroduceerd.

Mijn basiswet van het universum, dat ik zie als een zelforganiserend, zelfscheppend universum dat volledig bewust en intelligent is, is dat alles wat kan gebeuren, ook daadwerkelijk zal gebeuren. Ik denk dat dat het enige principe van de natuur is. Ik geloof in het observeren van regelmaat. Maar ik zie geen wetgever. Tijdens zelforganiseren zijn bepaalde regelmaat ontstaan omdat ze goed werkten, en die blijven bestaan. Mensen behoren tot de meest vooruitstrevende experimentatoren die de wereld of het universum ooit heeft gekend. Misschien is dat wel onze claim to fame. We kunnen de grenzen verder verleggen dan andere soorten en toch herstellen van onze overtredingen.

Mark: Elisabet sprak over hoeveel dingen er parallel aan het oude paradigma gebeuren, dat overal opnieuw opduikt. Ik zou willen stellen dat wat voor de meesten van ons onzichtbaar is, zeker onzichtbaar is voor de media, maar er is een collectieve opkomst in de evolutie. Ik heb het gevoel dat wij mensen langzaam maar zeker leren om de genialiteit van de helft van ons brein te verbinden met ons hart en onze ingewanden, en met de andere helft van ons brein die weet dat we met alles verbonden zijn. En evolutionaire volwassenheid is leren hoe we die twee kunnen synchroniseren, zodat we mooier, gratievoller en eleganter worden; dansend en levend in resonantie en harmonie met een groter universum waar we al zo lang op zijn afgestemd.

Elisabet: Hij heeft helemaal gelijk, en ik weet niet hoe ik dat ben vergeten, dus bedankt voor de herinnering dat de werkelijk prachtige taak van de mens is om kosmische liefde te brengen, helemaal tot in onze tenen. Om het te aarden, niet alleen intellectueel, en zelfs niet tot op hartsniveau, maar helemaal tot in onze tenen. Om kosmische liefde volledig belichaamd naar de aarde te brengen.

Amit: Een van de dingen die je noemde, Mark, is die volwassenheid die we moeten ontwikkelen. Is er een manier om dat te versnellen of moet het uiteindelijk gewoon zijn beloop hebben?

Elisabet: Het gaat steeds sneller. Het gaat nu razendsnel. Er gaat niets boven een goede crisis om de soort in actie te brengen. Als je weet dat het zo slecht gaat, moet je er echt doorheen. Laten we die kosmische liefde aarden!

Mark: Ik weet niet of we nog vijf weken, vijf maanden of vijf jaar verwijderd zijn van het equivalent van de val van de Berlijnse Muur, van het einde van de apartheid, van de burgerrechtenbeweging die een naam had, van de eerste Dag van de Aarde. Niemand had dit een maand van tevoren kunnen voorspellen. Het leek volkomen onmogelijk. Het oude paradigma had zo'n grip op ons. Mijn gevoel is dat ons hart weet dat dit absurd is. Voor mij staan we zo dicht bij het leven in angst, en zeggen we: "Ik ga je veranderen in plaats van mijn innerlijke werk te doen." Service Space is een pionier geweest in dit innerlijke werk. Het is tijd, voor mij, dat we het leven in angst, schaarste en afzondering kunnen overstijgen, en dat we in deze gezamenlijke, coöperatieve schoonheid, gratie en elegantie kunnen leven. Bedankt dat je dit pioniert.

Elisabet: Er bestaat zoiets als "zwarte zwanen", als je ze niet kunt voorspellen en we er ineens over horen. Niemand wist dat er iets anders dan witte zwanen bestonden totdat iemand eindelijk zwarte zwanen zag.

De nieuwste aanwinst voor mij is de minister van Financiën van Griekenland. Ik volg Yanis Varoufakis al twee jaar. Hij is een geweldig persoon. Hij is nu een voorbeeld van een heel nieuw soort politicus – een politicus die volledig transparant is, die geen politicikleren draagt, die gewoon zijn standpunt vasthoudt en zo logisch redeneert dat niemand hem kan tegenspreken. Het veroorzaakt zoveel ophef in de wereld dat hij zegt: "Kijk, het is waanzin om mensen geld te blijven lenen en ze steeds dieper in de schulden te steken." En hoewel de situatie nu zo diep in dit schulden- en kredietsysteem zit dat hij compromissen heeft moeten sluiten, draait hij de bezuinigingen in Griekenland terug – de eerste persoon die dat proces op gang heeft kunnen brengen. Hij wil niet alleen Griekenland redden, hij wil de hele Europese Unie redden. Hij legt het neoliberale project bloot, het hele project dat in de VS het neoconservatieve project werd genoemd, de Reagan-Thatcher-economie die de wereld op een kinderachtige manier heeft geprivatiseerd in een agressieve concurrentiestrijd en die enorme economische ongelijkheden heeft gecreëerd. (Update: Varoufakis werd uit zijn functie in Griekenland gezet, maar richtte een nieuwe Europese politieke partij op, DiEM25).

Amit: Virginia Levin schrijft dat ze in een seniorencomplex met meer dan 1000 bewoners woont. Ze vraagt zich af: "Welke milde methoden kunnen we gebruiken om het ecologische bewustzijn te vergroten? Onze machthebbers doen veel om dit gebied te stimuleren, maar de apathie tiert welig."

Elisabet: De zachte manier is om nieuwe verhalen te vertellen en ervoor te zorgen dat onze nieuwe verhalen mensen echt raken met de extase van het vormen van een echte gemeenschap en die gemeenschap op het meest lokale niveau in de praktijk te brengen, in je bejaardentehuis of waar je ook bent. In je gemeenschap. De geest van Service Space. Aardige dingen doen voor mensen. Willekeurige daden van vriendelijkheid. Cadeaus geven. Niet altijd op zoek naar iets terug. Het is de toekomst leven alsof die er al is. De toekomst die je wilt. Dat is de zachte manier. Want je kunt andere mensen niet veranderen. Je kunt alleen jezelf veranderen. Je moet een aantrekkingskracht uitoefenen. Je moet een rolmodel worden. De meeste ouders komen er vroeg of laat achter dat je niet aan een sigaret kunt puffen en je kinderen kunt vertellen dat ze niet moeten roken. Je moet een rolmodel zijn voor de dingen die je probeert te leren. Als je ethisch bent, als je transparant bent, als je aardig bent, als je liefdevol bent, zullen andere mensen daar baat bij hebben en zelf ook wat liefdevoller en aardiger worden. In die zin is het zachtaardig.

Soms moeten we fel zijn en opstaan en zeggen: "Nee! Dit kun je mij, mijn kinderen en mijn kleinkinderen niet meer aandoen." Er zijn allerlei manieren. Daarom zeg ik graag: "Hoe je de wereld ook wilt veranderen, zorg ervoor dat het een manier is waar je hart sneller van gaat kloppen." Het moet iets zijn waar je echt gepassioneerd over bent. Je verspilt je tijd met wijzen naar alle mensen die dingen verkeerd doen. Je verspilt je tijd met proberen dingen af te breken. Het is alleen maar logisch om een rolmodel te zijn en die vlinder te creëren.

Geest doet ertoe. Geest doet ertoe in de hele wereld. Dat is weer wat mij optimistisch maakt. Ik weet dat als ik met positieve mensen omga, als ik me zelf positief gedraag, als ik in zo'n groep praat in plaats van met CEO's en bestuursleden van multinationals, wat heel uitdagend kan zijn, ik de energie in zo'n groep voel --- de energie van de toekomstige wereld die we willen.

Aryae: Ik wil terug naar het begin van je verhaal, waarin je jezelf vertelde over jezelf als een regelovertreder die de impulsen had om dingen anders te doen. Als je terugkijkt naar het verleden, vanuit jouw perspectief vandaag, waar kwamen die impulsen dan vandaan?

Elisabet: Ik denk dat ze voor ons allemaal beschikbaar zijn. We noemen ze soms intuïtie. Trouwens, omdat ik de regels overtrad, werd ik soms ontslagen en moest ik moeite doen om mijn kinderen op te voeden. Dat was niet altijd makkelijk. Ik denk aan Ed Mitchell, de astronaut, die tijdens zijn maanreis de openbaring kreeg dat hij in de armen van het Universum werd gehouden en niet verloren kon gaan. Hij verloor al zijn angst om terug te keren in dat kleine, kleine blikje en helemaal terug naar de aarde te moeten vliegen nadat de laatste missie (Apollo 13) in zulke ernstige problemen was geraakt. Het is dat gevoel dat we permanent deel uitmaken van dit grote, eeuwige Nu. Niemand van ons heeft enige ervaring buiten het Nu. De hele Kosmos is één en al Nu. Ik heb het diepe gevoel dat we hier met opzet zijn, dat we onsterfelijk zijn, dat we deel uitmaken van het Universum dat veel fascinerender is dan we als mens dromen, en dat is wat me gaande houdt.

Amit: Het was een ongelooflijk gesprek. Eén ding dat we hieruit meenemen, is dat we die kosmische liefde helemaal tot aan onze voeten brengen.

Elisabet: Dat klopt. En veel plezier. Je bent voorbestemd om plezier te hebben op deze planeet, zelfs als het zo slecht gaat. Het maakt niet uit, zie je. We zijn onsterfelijken. Het is een uitdaging, en het is er allemaal om van te leren. Liefde is wat je leert. "Wat de vraag ook is, het antwoord is liefde." Ik ben dol op dat liedje!