[Hieronder Vindt U Een Bewerkte Transcript

Wesley Auttrey stond op het punt om met zijn twee dochters een gewone trein te nemen. Plotseling krijgt een medereiziger – een onbekende – een aanval en valt op de rails. Wesley merkt dat er een trein aankomt en de trillingen van de man verhinderen dat hij weer omhoog klimt. Dus springt hij op de rails, drukt hem tegen de grond en gaat bovenop hem liggen terwijl de metro over hem heen rijdt. Voordat de conducteur dit beseft, zijn alle bogeys, op twee na, al over de gevallen man en Wesley heen gereden. De hoed op Wesleys hoofd zat onder het vet.

Wesleys intelligentie is niet voorspelbaar. Hij had twee dochters bij zich, op datzelfde station, en toch was hij bereid zijn eigen leven te offeren voor een volslagen vreemde op het spoor. Dat is niet het resultaat van iets dat vastligt, maar eerder een moment van schoonheid dat voortkomt uit een complexe reeks van onderlinge verbanden in zijn innerlijke ecologie. Hoe leren we die diepe intelligentie te eren die al in ons allen aanwezig is? Hoe leren we die te combineren met de ontzagwekkende rekenkracht, de gigantische hoeveelheid big data en de geavanceerde algoritmen die ons nu ter beschikking staan? En bovenal: hoe zorgen we ervoor dat we met dit soort liefde leidinggeven? Hoe zorgen we ervoor dat we, in plaats van te proberen de natuur te domineren, juist in harmonie zijn met de opkomst ervan?

Ik denk dat dat de uitnodiging is: om al deze vragen vast te houden en een nieuw verhaal te creëren.

Als we ooit twijfelen tussen keuze ABC of D, hoop ik dat onze algoritmes ons altijd de weg wijzen naar liefde.