Sprawdzone W życiu mądrości Na Temat tego, Jak żyć, Autorstwa Jamesa Baldwina, Urszuli K. Le Guin, Lwa Tołstoja, Seneki, Toni Morrison, Walta Whitmana, Viktora Frankla, Rachel Carson I Hannah Arendt.

Jeśli będziemy przestrzegać P

Oto, co masz czynić: kochaj ziemię, słońce i zwierzęta, pogardzaj bogactwem, dawaj jałmużnę każdemu, kto prosi, stawaj w obronie głupich i szalonych, poświęcaj dochody i pracę innym, nienawidź tyranów, nie spieraj się o Boga, bądź cierpliwy i wyrozumiały wobec ludzi, nie zdejmuj kapelusza przed niczym znanym lub nieznanym, ani przed żadnym człowiekiem lub grupą ludzi, chodź swobodnie z potężnymi, niewykształconymi osobami, z młodzieżą i matkami rodzin, czytaj te ulotki na świeżym powietrzu o każdej porze roku każdego roku swojego życia, sprawdź wszystko, czego uczono cię w szkole, w kościele lub w jakiejkolwiek książce, odrzuć wszystko, co obraża twoją duszę, a twoje własne ciało stanie się wielkim poematem i będzie miało najbogatszą płynność nie tylko w swoich słowach, ale także w cichych liniach ust i twarzy, między rzęsami twoich oczu i w każdym ruchu i stawie twojego ciała.

I JEDNO OD MNIE: WYBIERZ OCZY MIŁOŚCI

To, co widzimy, nigdy nie jest surową rzeczywistością, czystą jak czasoprzestrzeń — to, co widzimy, jest naszą interpretacją rzeczywistości, przefiltrowaną przez soczewkę naszego doświadczenia i naszego uwarunkowanego światopoglądu. Zawsze sposób, w jaki patrzymy na rzeczy, kształtuje to, co widzimy; często soczewka, którą mylimy ze szkłem powiększającym, okazuje się skrzywionym lustrem — widzimy innych nie takimi, jacy są, ale takimi, jacy jesteśmy my. (Wiemy to w sposób, w jaki ludzkie zwierzę najlepiej rozumie cokolwiek — zwracając się ku sobie: wszyscy znamy to okropne, pustkowe uczucie bycia widzianym przez kogoś innego nie takimi, jacy jesteśmy, ale takimi, jacy są, bycia boleśnie niezrozumianym i błędnie interpretowanym w naszych motywach i sednie naszego bytu.)

To służba dla rzeczywistości, aby zobaczyć z większą miłością interpretacji. To służba dla innych ludzi, aby patrzeć na nich, zdezorientowanych i zatroskanych o siebie, jak mogą być, oczami miłości i opierać się tak długo, jak to możliwe, aby zaćmienie osądu przesłaniało nasz widok.

Stawianie pragnienia zrozumienia ponad pragnieniem posiadania racji — i dostrzeganie za Thich Nhat Hanhem, że „zrozumienie jest drugim imieniem miłości” — to jest największy dar, jaki możemy sobie nawzajem dać.