เจสสิกา กรอส: คุณสามารถพูดเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณค่าของความสันโดษได้ไหม และทำไมคุณถึงเถียงว่าถ้าเราไม่เรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว เราก็ย่อมต้องเหงาอย่างแน่นอน?
เชอร์รี่ เทิร์กเคิล: ความสามารถในการอยู่คนเดียวคือความสามารถในการรู้จักตัวเองและรู้ว่าตัวเองเป็นใคร และรู้สึกสบายใจกับสิ่งนั้นมากพอ เมื่อคุณอยู่กับคนอื่น คุณไม่ได้พยายามทำให้คนๆ นั้นกลายเป็นคนที่คุณต้องการให้เขาเป็นเพื่อเสริมสร้างความรู้สึกเปราะบางในตัวตนของคุณเอง คุณสามารถหันไปหาคนๆ นั้นและมองเขาเป็นคนอื่น และมีความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับเขา
ตอนนี้ คนที่ไม่สามารถทำแบบนั้นได้จะเป็นคนประเภทที่ไม่มีใครอยากอยู่ด้วย เพราะเมื่อคุณเห็นพวกเขาเข้ามา คุณก็รู้ว่าพวกเขาจะใช้คุณเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง คนพวกนี้เหงามาก เพราะพวกเขาสร้างความสัมพันธ์ไม่ได้ พวกเขาใช้คนอื่นเป็นแค่ตัวประกอบ
ความสามารถในการมีความสัมพันธ์ต้องอาศัยความสามารถในการอยู่ตามลำพังอย่างแท้จริง ของขวัญอย่างหนึ่งของวัยเด็กที่ประสบความสำเร็จคือความสามารถในการอยู่ตามลำพังอย่างประสบความสำเร็จ และคุณเรียนรู้สิ่งนี้จากผู้ดูแลที่อยู่กับคุณ แต่ก็สามารถทิ้งพื้นที่เล็กๆ ไว้ให้คุณได้
ฉันจำได้ว่าฉันเคยเดินเล่นกับคุณยายที่ห้างเมซีส์ในบรู๊คลิน และเราเงียบๆ ด้วยกัน บางครั้งก็คุยกันบ้าง แต่เราแค่ยืนเคียงข้างกันในความคิดของเรา และแบ่งปันความคิดกันเป็นครั้งคราว และคุณรู้ว่ามีใครบางคนอยู่ที่นั่น คอยปกป้องคุณในขณะที่คุณเรียนรู้ที่จะคิดในแบบของคุณเอง ผู้คนมีรูปแบบที่แตกต่างกันมากมายเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นแบบนั้น เช่น นั่งเย็บผ้า อ่านหนังสือ เล่น หรืออาบน้ำให้เด็ก และปล่อยให้พวกเขาได้คิดในแบบส่วนตัว ช่วงเวลาเหล่านี้คือช่วงวัยเด็กที่เด็กไม่ได้ถูกละทิ้ง แต่พวกเขาเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวกับพวกเขา และความสามารถนั้นหมายความว่าเมื่อพวกเขาเข้าสู่ความสัมพันธ์อื่นๆ พวกเขาสามารถสร้างความสัมพันธ์เหล่านั้นได้สำเร็จ หากคุณใส่พวกเขาไว้ในเปลโยกสำหรับเด็กที่มีช่องสำหรับ iPad หรือ iPhone หรือแล็ปท็อป แทนที่จะทำแบบนั้น พวกเขาจะถูกสะท้อนไปยังสิ่งภายนอกอื่นๆ เสมอ และพวกเขาจะไม่ถูกนำกลับมาสู่ตัวตนของพวกเขา ทรัพยากรของพวกเขา ความคิดของพวกเขา และจินตนาการของพวกเขาเอง
มีแนวคิดที่ยอดเยี่ยมมากที่คุณต้องเรียนรู้ว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในสิ่งแวดล้อมคือจิตใจของคุณเอง และหากคุณไม่เคยเรียนรู้สิ่งนี้เลย นั่นก็ไม่ดี
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
3 PAST RESPONSES
A great reminder. And also keep in mind that many of us came from childhoods where abandonment was very real and we did not have healthy protection or we were the ones serving our parents as parents, so that being said for some it is a longer journey to finding oneself in solitude and being healthy in it. i am grateful that though a lot of work on myself and in surrounding myself with good friends, I made that journey. Here's to compassion for those on the journey now. Hugs from my heart to yours, Kristin
Indian classical music offers that state
Good reminder. Seems a bit sad though. I think another part is once you have learned this gift, that you share it with those who are struggling to find themselves. Pay it forward. That individual is still a person and you will grow even more by finding compassion to help another.