Başarılı Yalnızlık Kapasitesi

Jessica Gross: Yalnızlığın değerinden biraz daha bahsedebilir misiniz? Ve neden yalnız kalmayı öğrenmezsek yalnız kalacağımızın kesin olduğunu savunuyorsunuz?

Sherry Turkle: Yalnız kalma kapasitesi, kendiniz ve kim olduğunuz hakkında yeterince bilgi sahibi olma ve bununla yeterince rahat olma kapasitesidir. Bu şekilde, başka biriyle birlikte olduğunuzda, o kişiyi kendi benliğinizin kırılgan bir duygusunu desteklemek için ihtiyaç duyduğunuz biri haline getirmeye çalışmıyorsunuz. Aslında bir kişiye dönebilir ve onu başka bir kişi olarak görebilir ve onunla gerçek bir ilişki kurabilirsiniz.

Şimdi, bunu yapamayan kişi, kimsenin birlikte olmak istemediği insanlardan biri olacak, çünkü onları gelirken gördüğünüzde, kendilerini daha az korkutucu bir şekilde yalnız hissettirmek için sizi kullanacaklarını biliyorsunuz. Bu insanlar çok yalnızdır, çünkü ilişki kuramıyorlar. Başkalarını yedek parça olarak kullanıyorlar.

Bir ilişkide olma kapasitesi, gerçek bir yalnızlık kapasitesi gerektirir. Başarılı bir çocukluğun armağanlarından biri, bu başarılı yalnızlık kapasitesini geliştirmenizdir. Ve bunu, paradoksal olarak, sizinle birlikte olan ancak size biraz alan bırakabilen bir bakıcıyla öğrenirsiniz.

Brooklyn'deki Macy's'e büyükannemle yaptığımız yürüyüşleri hatırlıyorum. Ve sadece sessizce birlikteydik. Arada sırada bir kelime olurdu, ama biz sadece düşüncelerimizde yan yanaydık ve arada sırada bir düşünceyi paylaşıyorduk ve kendi düşüncelerini düşünmeyi öğrendiğinde seni koruyan birinin olduğunu biliyordun. İnsanların bunun ne olduğuna dair birçok farklı modeli vardır: birlikte oturup dikiş dikmek veya kitap okumak veya oyun oynamak veya bir çocuğa banyo yaptırmak ve düşüncelerinin mahremiyetine sahip olmalarına izin vermek. Bunlar, çocukların terk edilmediği, ancak yalnız olmayı öğrendikleri çocukluk anlarıdır. Ve bu kapasite, başka ilişkilere geldiklerinde, bunları başarılı bir şekilde kurabilecekleri anlamına gelir. Bunun yerine onları bir iPad veya iPhone veya dizüstü bilgisayar için yuvası olan bir bebek zıplayıcısına koyarsanız, her zaman başka bir dış şeye yansıtılırlar ve kendi benliklerine, kendi kaynaklarına, kendi zihinlerine ve kendi hayal güçlerine geri getirilmezler.

Çevredeki en ilginç şeyin kendi zihniniz olduğunu öğrenmeniz gerektiği konusunda harika bir fikir var. Ve bunu asla öğrenmezseniz, bu iyi değildir.