Een Visie Voor De Wereld

Vijf kleine gebaren van dankbaarheid om geweld tegen te gaan

Het geschenk dat verborgen ligt in onze ongekende wereldcrisis, is een even ongekende kans.

Mijn wereldbeeld? Mijn hoop voor de toekomst? Dit onderwerp klinkt wat groots. Laat me klein beginnen – bijvoorbeeld met kraaien. Het zijn mijn speciale vrienden. Terwijl ik deze regels schrijf, is een van hen, de verlegen van mijn drie vaste gasten, de Kitty Fritters aan het opvreten die ik voor ze heb neergezet. Dit doet me denken aan een kort gedicht van Robert Frost dat een opstapje zou kunnen zijn voor onze overwegingen over wereldbeeld en hoop voor de toekomst – als die er al is.

De manier waarop een kraai
Schudde op mij neer
Het stof van sneeuw
Van een hemlockspar
Heeft mijn hart gegeven
Een verandering van stemming
En een deel bewaard
Van een dag waar ik spijt van had.

Je herinnert je vast wel een soortgelijke ervaring: een vreemd voorval bezorgde je een glimlach, veranderde je humeur en plotseling zag de wereld er rooskleuriger uit. Als je dit ooit is overkomen, heb je de sleutel tot het begrijpen van een causaal verband van grote betekenis in handen: elke verandering in houding verandert de manier waarop je de wereld ziet, en dit verandert op zijn beurt je gedrag. Wanneer Robert Frost beweert dat het trucje van de kraai een deel van een dag heeft "gered" waar hij spijt van had, of waar hij spijt van had, bedoelt hij dit in de volle betekenis van een verlossende verandering van hart. Toen hij thuiskwam, begroette hij mevrouw Frost vast in een beter humeur dan hij had gekund zonder het duwtje van de kraai. En niemand weet wat dit met haar deed – en met de manier waarop ze daarna de hond behandelde, of vriendelijker met haar buurvrouw sprak.

Maar wat heeft deze gelukkige kettingreactie precies veroorzaakt? Wat gaf Frosts hart een "omslag in zijn humeur"? Verplaats je eens in zijn schoenen terwijl hij humeurig door het bos slentert. Voel dan die plotselinge laag sneeuw. Wordt je daar niet wakker van? Zo'n onderbreking zou je boos kunnen maken als je per se met je problemen bezig wilde blijven.

Maar – verrassing – de koude spray zorgt ervoor dat je uit je zelfbeheersing ontwaakt en je het gegeven onder ogen ziet: een hemlockspar, een kraai, smeltende sneeuw in je nek. Bingo! Een reddende verandering van stemming. Dankbaarheid was de oorzaak van deze verandering.

Dankbaarheid? Ik hoor een ongelovig koor. Toegegeven, Frost had geen zin om de kraai te bedanken. Maar dankbaarheid is meer dan alleen maar bedanken. Danken komt met denken. Dankbaarheid vindt plaats vóór het denken – in die korte pauze tussen "het stof van de sneeuw" en het denken. Het is de spontane reactie van het menselijk hart op het gratuit gegevene. Deze dankbaarheid maakt energie vrij. In de pauze van verrassing vóór de eerste gedachte, overvalt ons de krachtige golf van een intelligentie die het denken ver overtreft. We kunnen van ons denken een instrument maken van deze creatieve intelligentie die voortdurend de wereld voortbrengt en in stand houdt. Als we ons vrijwillig openstellen voor haar zachte kracht, heeft ze de kracht om alles te veranderen wat er niet mee in harmonie is. Dankbaarheid is denken in harmonie met de kosmische intelligentie die ons inspireert in dankbare momenten. Het kan meer veranderen dan een stemming; het kan een wereld veranderen.

Stel je een land voor waarvan de burgers - misschien zelfs de leiders - dapper, kalm en open naar elkaar zijn; een land waarvan de mensen beseffen dat alle mensen bij elkaar horen als één familie en zich daar ook naar moeten gedragen; een land dat geleid wordt door gezond verstand.

Deel

Dit lijkt misschien meer dan twijfelachtig als we om ons heen kijken en zien wat we van de wereld hebben gemaakt: "Things fall apart", zegt de dichter W.B. Yeats bondig. Een "bloedverduisterde vloedgolf wordt losgelaten" op de wereld, en in het licht van deze vloedgolf van geweld "ontberen de besten elke overtuiging, terwijl de slechtsten vol hartstochtelijke intensiteit zijn." Dankbaarheid? Het woord alleen al lijkt volkomen misplaatst, zelfs aanstootgevend, onder de gegeven omstandigheden. En toch spreken we van "gegeven" omstandigheden. Dit is veelzeggend. Alles wat gegeven wordt, is een geschenk; en de gepaste reactie op elk geschenk is dankbaarheid.

Maar wat zou het geschenk kunnen zijn in dit historische moment? Het geschenk dat verborgen ligt in onze ongekende wereldcrisis, is een even ongekende kans. Het geschenk in elk geschenk is een kans. Voor ons is het vandaag de dag de kans om wakker te worden – wakker te worden voor de waanzin van geweld en tegengeweld. Veel te lang hebben we de vicieuze cirkel van geweld tegen geweld – internationaal of binnenlands, ons eigen geweld of dat van anderen – kunnen negeren. Laten we eerlijk zijn: het allergrootste gevaar is geweld – ongeacht wie het pleegt, terroristen of legitieme regeringen. Geen retoriek, geen houding kan nog langer verhullen dat geweld geweld voortbrengt. We moeten die cirkel van waanzin doorbreken.

Geweld heeft wortels in elk hart. Het is in mijn eigen hart dat ik angst, agitatie, kilheid, vervreemding, blinde woede en de drang tot vergelding moet herkennen. Hier in mijn hart kan ik angst omzetten in moedig vertrouwen, agitatie in stilte, verwarring in helderheid, isolatie in een gevoel van verbondenheid, vervreemding in liefde en irrationele reacties in gezond verstand. De creatieve intelligentie van dankbaarheid zal ieder van ons laten zien hoe we deze taak moeten aanpakken. Als voorbeelden noem ik hier vijf kleine gebaren van dankbaarheid die ik persoonlijk heb uitgeprobeerd. Ze creëren een domino-effect om geweld tegen te gaan.

Vijf kleine gebaren van dankbaarheid om geweld tegen te gaan

1. Zeg vandaag één woord dat een angstig persoon moed geeft.

Alle dankbaarheid drukt vertrouwen uit. Achterdocht zal een geschenk niet eens als geschenk herkennen: wie kan bewijzen dat het geen lokaas, omkoping, valstrik is? Dankbaarheid heeft de moed om te vertrouwen en overwint zo angst. De lucht is de laatste tijd geëlektrificeerd door angst, een angst die wordt aangewakkerd en gemanipuleerd door politici en de media. Daar schuilt ons grootste gevaar: angst houdt geweld in stand. Mobiliseer de moed van je hart. Zeg vandaag één woord dat een angstig mens moed geeft.

2. Neem het vaste besluit om nooit meer verhalen en geruchten te verspreiden die angst zaaien.

Omdat dankbaarheid moed uitdrukt, verspreidt het rust. Deze rust is heel goed verenigbaar met diepe emoties. Sterker nog, de massahysterie die door de media wordt aangewakkerd, verraadt eerder een ziekelijke nieuwsgierigheid dan een diep gevoel – oppervlakkige onrust in plaats van een diepe stroom van mededogen. De werkelijk meelevende mensen zijn kalm en sterk. Neem je vast voor om nooit verhalen en geruchten te herhalen die angst zaaien. Reik vanuit de stilte van je hart naar buiten. Wees kalm en verspreid rust.

3. Maak contact met mensen die je normaal gesproken negeert

Als je dankbaar bent, staat je hart open – open voor anderen, open voor verrassingen. Wanneer rampen toeslaan, zien we vaak opmerkelijke voorbeelden van deze openheid: vreemden die vreemden soms op heldhaftige wijze helpen. Anderen keren zich af, isoleren zich, durven elkaar nog minder dan anders aan te kijken. Geweld begint met isolatie. Doorbreek dit patroon. Maak contact met mensen die je normaal gesproken negeert – oogcontact tenminste – met de caissière in de supermarkt, iemand in de lift, een bedelaar. Kijk vandaag een vreemdeling in de ogen en besef dat er geen vreemden zijn.

4. Geef iemand vandaag een onverwachte glimlach

Je kunt je dankbaar of vervreemd voelen, maar nooit allebei tegelijk. Dankbaarheid verdrijft vervreemding; er is geen ruimte voor beide in hetzelfde hart. Als je dankbaar bent, weet je dat je deel uitmaakt van een netwerk van geven en nemen en zeg je "ja" tegen die verbondenheid. Dit "ja" is de essentie van liefde. Je hebt geen woorden nodig om het uit te drukken; een glimlach is voldoende om je "ja" in daden om te zetten. Laat het je niet uitmaken of de ander teruglacht of niet. Geef vandaag iemand een onverwachte glimlach en draag zo jouw steentje bij aan vrede op aarde.

5. Luister vandaag naar het nieuws en test minstens één ding op basis van gezond verstand.

Wat je dankbaarheid voor jezelf doet, is net zo belangrijk als wat het voor anderen doet. Dankbaarheid versterkt je gevoel van verbondenheid; je gevoel van verbondenheid versterkt op zijn beurt je gezond verstand – niet de conventionele denkwijze die we er vaak mee verwarren. Het gezond verstand dat voortkomt uit dankbaarheid is onverenigbaar met een vastgeroeste denkwijze. Het is gewoon een andere naam voor denken dat verbonden is met kosmische intelligentie. Je "ja" tegen erbij horen stemt je af op de gemeenschappelijke zorgen van alle mensen – alle wezens trouwens. In een wereld die we gemeen hebben, is niets anders zinvol dan gezond verstand. We hebben maar één vijand: onze gemeenschappelijke vijand is geweld. Gezond verstand vertelt ons: we kunnen geweld alleen stoppen door te stoppen met gewelddadig handelen; oorlog is geen weg naar vrede. Luister vandaag naar het nieuws en test minstens één ding op gezond verstand.

De vijf stappen die ik hier voorstel zijn klein, maar ze werken. Het helpt dat ze klein zijn: iedereen kan ze nemen. Stel je een land voor waarvan de burgers – misschien zelfs de leiders – dapper, kalm en open tegenover elkaar zijn; een land waarvan de mensen beseffen dat alle mensen als één familie bij elkaar horen en zich daarnaar moeten gedragen; een land dat zich laat leiden door gezond verstand. In de mate waarin we ons niet haatdragend maar dankbaar tonen, wordt dit werkelijkheid.

Wie had gedacht dat een ondeugende kraai die sneeuw van een hemlockspar schudt, dit visioen van een gezonde wereld zou kunnen inspireren? Nou, als we het aan de kraaien overlaten, is er nog hoop.