Wizyta W Possibility Alliance

Życie rodzinne bez paliw kopalnych — powolne i satysfakcjonujące

Wizyta w Possibility Alliance uświadomiła mi również, że jedyną stałą rzeczą w życiu jest zmiana.

Zdjęcie autorstwa Jamesa Garcii na Unsplash .

Possibility Alliance to 110-akrowe gospodarstwo prowadzone przez Ethana i Sarah Hughes. Ich zależność od paliw kopalnych ogranicza się do pociągów na dalekie podróże, miejskiej wody i telefonu stacjonarnego.

Wysiadłem z pociągu w miasteczku rolniczym La Plata w stanie Missouri z moim 9-letnim synem Zane’em. Thomas czekał na nas z dwoma zadbanymi rowerami, jednym z przyczepką na nasze plecaki, a drugim z długim drewnianym siedzeniem dla pasażerów, aby odbyć 6-milową podróż do Possibility Alliance.

PA to 110-akrowe gospodarstwo prowadzone przez Ethana i Sarah Hughes, którzy mają dwie małe córki. Ich zależność od paliw kopalnych ogranicza się do pociągów na dalekie podróże, miejskiej wody i telefonu stacjonarnego. Kupują części rowerowe, zboże luzem i blachę dachową, w razie potrzeby — ale to tyle. Bez prądu, bez gazu, bez samochodów, bez samolotów. W związku z rychłą premierą mojej książki o tym, jak życie przy radykalnie mniejszym zużyciu paliw kopalnych okazuje się bardziej satysfakcjonujące, byłem ciekaw odwiedzenia PA zarówno po to, aby zdobyć wiedzę techniczną, jak i — co ważniejsze — aby sprawdzić, czy ich doświadczenie zwiększonej radości i satysfakcji pokrywa się z moimi.

Choć mój pobyt był krótki, czułem się pełen pomysłowości, piękna i miłości, których doświadczyłem. Słońce zaszło, gdy jechaliśmy rowerami z pociągu. Chwilę później ziemia rozświetliła się świetlikami. Przy jedynie świecach, które rozświetlały ciemność, gwiazdy i cisza zajęły centralne miejsce. Następnego ranka o świcie przeszedłem przez bujną zieleń ogrodów, sadów, pastwisk i lasów, a następnie dołączyłem do Ethana i innych członków społeczności na godzinę medytacji.

Oprócz rodziny Hughes, PA jest domem dla dwóch stałych członków, Dana i Margaret, a także dwóch stałych gości, Thomasa i Maggie. Tysiące innych gości przybyło i odeszło na przestrzeni lat. Kilku osiedliło się na sąsiednich farmach, podczas gdy inni odeszli, aby założyć odległe miejskie centra permakultury. Wszyscy przyczyniają się do piękniejszego i sprawiedliwszego świata, ponieważ czują się wyjątkowo powołani do tego. Ethan i Sarah rozdali dziesiątki tysięcy drzew i roślin na przestrzeni lat — nadal są pod wrażeniem obfitości natury, sposobu, w jaki życie regeneruje się i rozprzestrzenia w czasie, kluczowej różnicy między traktorem a koniem pociągowym — ale być może, co ważniejsze, zasiali na świecie ludzi, których uczyli i inspirowali.

Śniadanie jest czasem, w którym członkowie społeczności mogą się ze sobą spotkać.

Thomas gotował wszystkie posiłki na niezwykle wydajnych piecach rakietowych opalanych drewnem w kuchni na świeżym powietrzu, zaczynając od owsianki wieloziarnistej i dżemu z jesiennych oliwek. (Jesienne oliwki są uważane za inwazyjne, ale świetnie nadają się na dżem.) Śniadanie to czas, w którym członkowie społeczności mogą się ze sobą skontaktować; było to szczególnie ważne w dniu mojej wizyty, kiedy kilkunastu gości miało wziąć udział w tygodniowych zajęciach na temat życia po wykorzystaniu paliw kopalnych.

Ethan podzielił się swoim rozczarowaniem, że po długiej remisji objawy boreliozy, którą zaraził się 15 lat wcześniej, zdawały się powracać. Byłem wzruszony tym przebłyskiem jego wrażliwości, bliskości i zależności od społeczności, którą pomógł zbudować.

Po śniadaniu Zane i ja doiliśmy cztery kozy PA i pomagaliśmy w ogrodzie. Dan zaprzęgał dwa konie do sań i ciągnął duży kloc do lasu w pobliżu kuchni, który ja i jeden nowy gość przecięliśmy piłą dla dwóch osób. Praca nie tylko była świetnym ćwiczeniem, ale też medytacją i sprzyjała rozmowie. Następnie rozłupałem kawałki młotem, co było bardzo przyjemnym zadaniem. Rozłupywacz do drewna zasilany paliwami kopalnymi może być jednym z najgorszych wynalazków, jakie kiedykolwiek stworzono.

Wizyta u Hughesów potwierdziła moją wiedzę na temat zrównoważonego życia.

Po wystawnym lunchu składającym się z zupy warzywnej i z mleka koziego, kukurydzianego chleba i sałatki z dzikiej rukoli i portulaki, Ethan oprowadził nas, podkreślając głęboko powiązane tematy naturalnego budownictwa i gospodarki darami. PA jest żywym dowodem na to, że oba te elementy działają i razem są rzeczywiście bardziej satysfakcjonujące niż współczesny przemysł i konsumpcjonizm. Po kąpieli w stawie i lekkiej kolacji z resztek zupy Thomas, Zane i ja wróciliśmy rowerami na stację kolejową. Pociągi towarowe przejeżdżające co kilka minut, gdy czekaliśmy na Southwest Chief Amtrak, wydawały się jakoś odrobinę większe, głośniejsze, mniej potrzebne niż poprzedniego dnia.

PA odnosi sukces, ale Ethan i Sarah są w trakcie przechodzenia w stronę czegoś nowego. Kiedy nabyli ziemię w 2007 r., spełniała ona 18 z 20 kryteriów gospodarstwa edukacyjnego. Dwa niespełnione kryteria reprezentują jednak głębokie osobiste potrzeby: dla Ethana życie w pobliżu oceanu; a dla Sarah ekspresję artystyczną poprzez klasyczny śpiew. Ponieważ te potrzeby wzywały coraz bardziej natarczywie przez lata, ci pionierzy zrównoważonego rozwoju odkrywają na poziomie osobistym to, czego od dawna uczyli innych: zrównoważony rozwój zaczyna się od słuchania serca — „strefy zero” w języku permakultury. Teraz szukają społeczności dojrzałej do ich wizji przejścia — gdzieś w pobliżu oceanu i z przyzwoitym chórem.

Moja wizyta u Hughesów potwierdziła moją wiedzę na temat zrównoważonego życia. Przypomnieli mi również, że jedyną stałą rzeczą w życiu jest zmiana. Hughesowie nie ustają w eksploracji dobrego życia : odważni autorzy nowej historii, której rozpaczliwie potrzebujemy. Z wdzięcznością życzę im wszystkiego najlepszego.

***

Więcej inspiracji znajdziesz w sobotnim Awakin Call z Peterem Kalmusem. Potwierdź swoją obecność i uzyskaj więcej informacji tutaj .