Skrifstofustarfsmenn Ala Upp 5 Daga Gamlan Kettling

Eftir Lori Stokes frá Norður-Karólínu

Eitt fimmtudagskvöldið fór ég að borða kvöldmat með vini mínum og ég heyrði pínulítinn kettling mjáa nálægt hlið hússins þegar ég opnaði hurðina til að fara inn. Vinkona mín átti engin gæludýr því henni líkaði ekki við ketti; hún sagði að þeir hefðu gefið henni „hrollinn“. Þegar ég gekk inn um dyrnar sagði ég við hana "Ég heyri í kettlingi." Hún sagði: "Nei, það er ímyndun þín."

Þar sem ég var kisumanneskja vissi ég betur. Ég hljóp út og fann barnið. Hann var allur rennandi blautur. Húsið hafði verið rafmagnsþvegið áður en enginn vissi að kisubarn væri í runnanum eða að hann hefði blotnað. Ég hreinsaði hann af honum með pappírsþurrkum ef hann væri með móðgandi sápu á sér og setti hann aftur niður og fór aftur inn svo mamma gæti náð í barnið sitt. Eftir að hafa setið lengi þarna og horft á hann gráta, gekk hún í burtu og kom ekki aftur.

Ég hljóp til Wal-Mart, fékk mér kettlingaflösku og kettlingauppbótarmjólk og fór með barnið heim. Ég stóð á fætur alla nóttina til að gefa honum að borða og hjálpa honum með klósettþarfir hans og hann svaf í skúffunni minni. Um kvöldið, hugsaði ég, lauma ég honum inn á skrifstofuna í skókassa á föstudagsmorgun. Ég ætlaði að taka mjólkina hans með og geyma hann á skrifborði stjórnandans því hún er dýravinur upp í 100. gráðu. Ég ætlaði að fara með hann í dýraathvarfið á staðnum í hádeginu.

Svo ég fór með hann í vinnuna en þegar leið á hádegi fór stjórnandinn að gráta. Hún sagði: "Þú getur ekki farið með hann í athvarfið. Þeir munu bara drepa hann."

Ég sagði: "Jæja, ég get ekki haldið honum hérna uppi og lent í vandræðum. Hann þarf að fá að borða á tveggja tíma fresti."

Hún hringdi í starfsmannastjórann sem kom og sá hvað við áttum. Ég sagði henni að ég væri að fara í athvarfið í hádeginu og starfsmannastjórinn sagði: "Ef þeir eru ekki með mömmukött í athvarfinu til að fóstra hann, komdu með hann á skrifstofuna mína á þriðjudagsmorgun. Þú getur geymt hann og fóðrað hann þar inni."

Giska á hvað? Þau áttu engar fósturmæður á athvarfinu.

Barnið fær að vera...

Þvílík ferð. Á hverju kvöldi næstu fjórar vikurnar gaf ég og elskaði þetta litla barn sem tók upp nafnið Baby Lucky. Á hverju kvöldi pakkaði ég rennilásum vösum litla kattaberans hans með mat, þurrkaðri kettlingamjólk, hreinum flöskum, barnaþurrkum og að lokum bættum við kisu rusli í vistirnar. Ég fór til hans í hléum og í hádeginu, venjulega með vinnufélaga í eftirdragi, og hvenær sem Mannauðsskrifstofan hélt að hann þyrfti mömmu sína. Starfsmannaskrifstofan sá meiri umferð á fjórum vikum en heilu ári samanlagt.

Lucky var fimm daga gamall þegar ég eignaðist hann og við vorum öll svo spennt á skrifstofunni þegar litlu augun hans loksins opnuðust til að sjá fólkið sem hafði elskað hann allan þann tíma. Fólk kom á hverjum degi til að sjá Lucky og klukkan 5 hafði hann röð af fólki sem beið eftir að röðin kom að því að halda honum. Við vorum eins og foreldrar, öll spennt þegar hann fékk sína fyrstu upplifun í ruslaboxinu sjálfur. Hann hlýtur að hafa pissað á alla hérna að minnsta kosti einu sinni. Það var helgisiði. Lucky elskaði ferðirnar sínar í vinnuna og lá á bakinu í handleggnum á mér og sýgði tána á honum í ferðinni. Við erum með myndbönd af honum sjúga á tána eins og barn myndi sjúga þumalfingur hans.

Lucky ólst upp…

Loksins kom sá dagur að hann var stór strákur og gat verið heima. Þessi fyrsti dagur sem Lucky var farinn af skrifstofunni var sorgardagur fyrir marga. Einn samstarfsmaður sagði: "Hvað? Hann er ekki hér í dag. Ég á rotinn dag og vildi halda á honum til að líða betur."

Í dag, hálfu ári síðar, er Lucky stór strákur og hans er enn saknað og oft hugsað til hans á skrifstofunni. Margir dagar eru liðnir frá þessum fyrsta degi á skrifstofunni. Og það er enn ein gleðileg snúningur á þessari sögu. Vinurinn sem var ekki hrifinn af ketti elskar og þykir vænt um villta mömmu Lucky. Já, Joyce vinkona mín er sú eina sem kemst nálægt mömmu Lucky. Hún heitir Skiddy Kitty og hún er líka elskuð, svo mikið að þegar Joyce fór í frí, sá hún til þess að ég passaði vel upp á að gefa Skitty Kitty að borða. Fleiri myndir