Pracownicy Biurowi wychowują 5-dniowego Kociaka

Autorstwa Lori Stokes z Karoliny Północnej

Pewnego czwartkowego wieczoru poszłam na kolację z przyjaciółką i usłyszałam małego kotka miauczącego przy ścianie domu, gdy otworzyłam drzwi, aby wejść. Moja przyjaciółka nie miała zwierząt, ponieważ nie lubiła kotów; powiedziała, że ​​przyprawiały ją o „gęsią skórkę”. Gdy wchodziłam przez drzwi, powiedziałam jej „Słyszę kotka”. Odpowiedziała „Nie, to twoja wyobraźnia”.

Jako osoba lubiąca koty , wiedziałam lepiej. Wybiegłam na zewnątrz i znalazłam dziecko. Było całe przemoczone. Dom został wcześniej umyty myjką ciśnieniową, ale nikt nie wiedział, że w krzakach jest mały kotek ani że zmokł. Wyczyściłam go ręcznikami papierowymi na wypadek, gdyby miał na sobie mydło o nieprzyjemnym smaku, położyłam go z powrotem i wróciłam do środka, żeby mama mogła zabrać swoje dziecko. Po długim siedzeniu tam i obserwowaniu, jak płacze, odeszła i już nie wróciła.

Pobiegłam do Wal-Martu, kupiłam butelkę dla kociąt i mleko zastępcze dla kociąt i zabrałam dziecko do domu. Wstawałam w nocy, żeby go nakarmić i pomóc mu w potrzebie toaletowej, a on spał w mojej szufladzie. Tej nocy, pomyślałam, przemycę go do biura w pudełku po butach w piątkowy poranek. Planowałam zabrać jego mleko i trzymać go w biurku Administratorki, ponieważ jest ona miłośniczką zwierząt w 100 stopniu. Planowałam zabrać go do lokalnego schroniska dla zwierząt w porze lunchu.

Więc zabrałam go do pracy, ale gdy zbliżała się pora lunchu, administratorka zaczęła płakać. Powiedziała: „Nie możesz go zabrać do schroniska. Oni go po prostu zabiją”.

Powiedziałem: „Cóż, nie mogę go tu trzymać i mieć kłopotów. Musi być karmiony co dwie godziny”.

Zadzwoniła do Dyrektora ds. Zasobów Ludzkich, który przyszedł i zobaczył, co mamy. Powiedziałam jej, że idę do schroniska na lunch, a Dyrektor ds. Zasobów Ludzkich powiedział: „Jeśli nie mają mamy kotki w schronisku, która mogłaby go adoptować, przyprowadź go do mojego biura we wtorek rano. Możesz go tam zatrzymać i nakarmić”.

Zgadnij co? Nie mieli żadnych matek zastępczych w schronisku.

Dziecko może zostać…

Cóż za podróż. Każdej nocy przez kolejne cztery tygodnie karmiłam i kochałam to małe dziecko, które przybrało imię Baby Lucky. Każdej nocy pakowałam kieszenie zapinane na suwak w jego małym transporterze dla kotów jedzeniem, suchym mlekiem dla kotów, czystymi butelkami, chusteczkami nawilżanymi dla niemowląt, a ostatecznie dodaliśmy żwirek dla kotów do zapasów. Odwiedzałam go w przerwach i na lunchu, zwykle z kolegami z pracy na holu, a także za każdym razem, gdy dział kadr uważał, że potrzebuje mamy. Dział kadr odnotował większy ruch w ciągu czterech tygodni niż cały rok razem wzięty.

Lucky miał pięć dni, kiedy go dostałam i wszyscy byliśmy tak podekscytowani w biurze, kiedy jego małe oczka w końcu otworzyły się, aby zobaczyć ludzi, którzy kochali go przez cały ten czas. Ludzie przychodzili każdego dnia, aby zobaczyć Lucky'ego, a o godzinie 17:00 czekała na niego kolejka ludzi, aby go potrzymać. Byliśmy jak rodzice, wszyscy podekscytowani, kiedy po raz pierwszy sam skorzystał z kuwety. Musiał przynajmniej raz obsikać każdego tutaj. To był rytuał przejścia. Lucky uwielbiał jeździć do pracy i kładł się na plecach w moim ramieniu i ssał palec u nogi podczas jazdy. Mamy filmy, na których ssie palec u nogi tak, jak niemowlę ssie kciuk.

Lucky dorósł…

W końcu nadszedł dzień, kiedy był już dużym chłopcem i mógł zostać w domu. Ten pierwszy dzień, kiedy Lucky nie było w biurze, był smutnym dniem dla wielu. Jeden ze współpracowników powiedział: „Co? Dziś go nie ma. Mam paskudny dzień i chciałem go przytulić, żeby poczuć się lepiej”.

Dziś, sześć miesięcy później, Lucky jest dużym chłopcem, a w biurze wciąż za nim tęsknimy i często o nim myślimy. Minęło wiele dni od tego pierwszego dnia w biurze. I jest jeszcze jeden szczęśliwy zwrot akcji w tej historii. Przyjaciel, który nie lubił kotów, teraz kocha i opiekuje się dziką mamą Lucky'ego. Tak, moja przyjaciółka Joyce jest jedyną osobą, która może zbliżyć się do mamy Lucky'ego. Nazywa się Skiddy Kitty i ona również jest kochana, tak bardzo, że kiedy Joyce wyjechała na wakacje, upewniła się, że dobrze dbam o karmienie Skitty Kitty. Więcej zdjęć