Leg die zak chips, dat witte brood en die fles frisdrank neer.
Zet die mobiele telefoon, computer en afstandsbediening uit.
Doe de deur open en sluit hem daarna achter je.
Haal adem, aangeboden door de vriendelijke wind. Ze reizen door de aarde en verzamelen plantenextracten om te reinigen.
Geef het met dankbaarheid terug.
Als je zingt, geeft het je een boost om naar de oren van de sterren te vliegen en weer terug.
Erken deze aarde die voor je heeft gezorgd sinds je een droom was, die precies is ontstaan in de geest van je ouders.
Laat je mocassinvoeten je leiden naar het kamp van de bewakers die je al vóór de tijd kenden, die er na de tijd zullen zijn. Ze zitten voor het vuur dat er al was zonder tijd.
Laat de aarde je postkoloniale onzekerheid kalmeren.
Wees respectvol tegenover de kleine insecten, vogels en dieren die u vergezellen.
Vraag hen om vergeving voor het leed dat wij als mensen hen hebben aangedaan.
Maak je geen zorgen.
Het hart weet de weg, ook al zijn er wolkenkrabbers, snelwegen, controleposten, gewapende soldaten, bloedbaden, oorlogen en mensen die jou verachten omdat ze zichzelf verachten.
De reis kan een paar uur, een dag, een jaar, een paar jaar, honderd, duizend of zelfs meer duren.
Let op je geest. Zonder training kan die wegrennen en je hart verlaten voor het immense menselijke feestmaal dat de dieven van de tijd aanrichten.
Heb geen spijt.
Wanneer je de weg naar de cirkel vindt, naar het vuur dat brandende wordt gehouden door de bewakers van je ziel, word je verwelkomd.
Je moet jezelf reinigen met ceder, salie of een andere geneeskrachtige plant.
Verbreek de banden die je hebt met falen en schaamte.
Laat de pijn los die je vasthoudt in je hoofd, je schouders, je hart, helemaal tot aan je voeten. Laat de pijn van je voorouders los om plaats te maken voor degenen die onze kant op komen.
Vraag om vergeving.
Roep de hulp in van degenen die van je houden. Deze helpers kunnen vele vormen aannemen: dier, element, vogel, engel, heilige, steen of voorouder.
Roep je geest terug. Hij kan gevangen zitten in hoeken en plooien van schaamte, oordeel en menselijk misbruik.
Je moet op een manier roepen, zodat je geest terug wil komen.
Praat ermee alsof het over een geliefd kind gaat.
Verwelkom je geest na zijn zwerftocht. Hij kan in stukken, in flarden, terugkeren. Verzamel ze. Ze zullen blij zijn gevonden te worden na zo lang vermist te zijn geweest.
Nadat uw geest is gewassen en schone kleren heeft gekregen, moet hij even slapen.
Nu kun je een feestje geven. Nodig iedereen uit die je kent en die van je houdt en je steunt. Houd ruimte over voor degenen die nergens anders heen kunnen.
Doe een winactie en vergeet niet: houd de toespraken kort.
Dan moet je het volgende doen: de volgende persoon helpen de weg te vinden in de duisternis.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
6 PAST RESPONSES
Thank you for that beautiful poem!! That reading was timely and touched my soul deeply!!
Thank you!
Lovely article, thank you for sharing from your heart and soul Joy. This also makes me think of John Denver's song "The Wandering Soul" which touches my heart, soul and spirit. Namaste
Thanks for this great post, i find it very interesting and very well thought out and put together with. I look forward to reading your work in the future. ceme online
i love Joy Harjo!
<3 Thank you Joy Harjo. We need these words, your words more than ever. Here's to the journey out of pain and shame into love, forgiveness and healing + to being in service to those still lost in the dark. <3