የሙምባይ ሲግናል ሻላ

ለ 28 ዓመቷ አአርቲ ፓራብ የሀገር እድገት ከልጆቿ እድገትና እድገት ጋር የተቆራኘ ነው ፣ይህም በየእለቱ የሲግናል ሻላ ልጆችን ለማስተማር የምትሄድበት ራዕይ ነው።

ሲግናል ሻላ በTeen Haat Signal flyover ስር ካለው የመርከብ ኮንቴይነር በTeen, Mumbai ውስጥ የሚሰራ ትምህርት ቤት ነው። በፑኔ የተመሰረተ መንግሥታዊ ያልሆነ ድርጅት ሳማርት ብሃራት ቪያስፒት (SBV) ተነሳሽነት ትምህርት ቤቱ ለራሳቸው እና ለቤተሰባቸው መተዳደሪያ ለማግኘት ሲሉ ትናንሽ እቃዎችን ለሚለምኑ ወይም ለሚሸጡ ልጆች የታሰበ ነው።

ሰኔ 15 የተመረቀ ሲሆን በአሁኑ ጊዜ 22 ልጆች አሉት።

ላለፈው አንድ አመት ከመያዶች ጋር ግንኙነት ያለው አአርቲ በትምህርት ቤቱ ሀሳብ በጣም ተደስቷል። "እንደ አስተማሪ፣ አበባ ወይም አሻንጉሊቶችን በሲግናል ሲሸጡ የምናያቸው ልጆች ወደ ትምህርት ቤት እንዲደርሱ መርዳት ግዴታዬ ነው ብዬ አስባለሁ። ለዚህም፣ SBV በTeen Haat Signal እና Cadbury Signal ላይ ባደረገው የመጀመሪያ ጥናት ላይ ተካፍያለሁ። እናም እነዚህን ልጆች ካየሁኝ በኋላ እነሱን እንዳስተምር ወሰንኩኝ። ጥቂት ነገሮችን መማር ከቻሉ፣ የሰውን ልጅ በመማር ጥሩ ለውጥ ማምጣት አይችሉም። አገር ከማደግ” ትላለች።

ከዚህ በፊት አአርቲ በማራቲ-መካከለኛ የግል ትምህርት ቤት ያስተምር ነበር። B.Ed እና MA ዲግሪዋን ካገኘች በኋላ፣ ማሃራሽትራ ፋውንዴሽን በተባለ የበጎ አድራጎት ድርጅት ያዘጋጀውን የአብሮነት ፕሮግራም ተቀላቀለች።

የእሷ ፕሮጀክት እንደ ባልደረባ በገጠር ትምህርት ቤቶች ውስጥ ያሉ የትምህርት እና የልጆች ፍላጎቶችን ሁኔታ ማጥናት እና መተንተን ነበር። ይህም ከእውነታው ጋር ይበልጥ እንድትቀራረብ አድርጓታል እና ከ SBV ጋር እንድትሰራ አነሳሳት።

"በሲግናል ሻላ የምሰራው ስራ ከመደበኛ ስራዬ በጣም የተለየ ነው። እዚህ ላይ፣ ቀኑን ሙሉ በጎዳና ላይ ከሚያሳልፉ ልጆች ጋር አብረን እየሰራን ነው። እነሱ ይለምናሉ፣ ይሸጣሉ እና ከትንሽነታቸው ጀምሮ በሃላፊነት ሸክም ይኖራሉ። ነገር ግን ከነሱ እና ከወላጆቻቸው ጋር ከተነጋገርን በኋላ ልጆቹ ብዙ መማር የሚችሉበት እድል እንዳላቸው ተገነዘብን" ትላለች።

ትምህርት ቤቱ ከጠዋቱ 11፡00 ላይ ይጀምራል እና የአርቲ አስደሳች ቀን የሚጀምረው አንዳንድ ህጻናት በመንገድ ላይ ሲያዩዋት እና ጥሩ ጠዋት ለመመኘት እየተጣደፉ ነው። "ከዚህ በፊት ልጆቹ ሲያዩን ያዝናሉ ወይም ይፈሩ ነበር። አሁን ግን መንገድ ላይ ቢያዩን እንኳን ትምህርት ቤት ቶሎ ስለሚጀምር በጣም ተደስተዋል" ስትል ፈገግ ብላለች።

እንዲሁም ሊወዱት ይችላሉ ፡ የህንድ የመጀመሪያ ሲግናል ትምህርት ቤት፣ የጎዳና ልጆች በጭነት ኮንቴይነር በበረራ ስር የሚማሩበት!

አአርቲ እና ሌሎች አስተማሪዎች ትምህርቱ ከመጀመሩ በፊት ልጆቹ ንጹህ መሆናቸውን በማረጋገጥ ይጀምራሉ። በእቃ ማጓጓዣው አቅራቢያ ትንሽ የተሸፈነ ቦታ አለ, የውሃ አቅርቦት አለው. ጠዋት ላይ መታጠብ የማይችሉ ልጆች እዚህ ይታጠባሉ. ከዚህ በኋላ መምህራኑ ፀጉራቸውን ይቦጫጭቃሉ እና ዩኒፎርማቸውን ይሰጧቸዋል.

ትምህርቶቹ የሚጀምሩት በብሔራዊ መዝሙር እና በጸሎት ሲሆን በመቀጠልም ተረት ትረካ ይካሄዳል። ሁሉም የትምህርት ዓይነቶች ከሥዕል፣ ከዕደ ጥበብ፣ ከጨዋታዎች፣ ወዘተ ጋር ይደባለቃሉ።

አአርቲ ልጆቹ የለውጥ ምልክቶችን ማሳየት በመጀመራቸው ደስተኛ ናቸው። መጀመሪያ ላይ ለ15 ደቂቃ እንኳን እንዲቀመጡ ማድረግ ከባድ ቢሆንም አሁን ግን በየቀኑ ለአራት ሰዓታት ያህል በመደበኛነት በማጥናት ላይ ይገኛሉ።

"ለልጆቹ በቅርብ የተሳተፉበትን የማራቶን ውድድር ስንነግራቸው በጣም ከመደሰታቸው የተነሳ ለአንድ ቀን አስቀድመው መዘጋጀት ጀመሩ። ልብሳቸውን አጽድተው፣ ተዘጋጅተው ጠብቀው ነበር እናም በሚቀጥለው ቀን ጠዋት ሁሉም እንዲጀመር ተደርገዋል። ይህ ዓይነቱ ጉጉት እንደ አስተማሪም ለእኔ በጣም አበረታች ነው። አሁን በመንገድ ላይ ለመለመን፣ ወላጆቻቸው ቢጠይቋቸውም 'ከትምህርት ቤት በኋላ ልንሸጥ ዝግጁ ነን፣ ነገር ግን መምህራችን እንዳንለምን ነግረውናል' ሲሉ ወላጆቻቸውን ይነግሯቸዋል።