Mumbai's Signal Shala

Voor de 28-jarige Aarti Parab staat de ontwikkeling van een land in direct verband met de groei en ontwikkeling van haar kinderen. Dat is precies de visie waarmee zij elke dag de kinderen van Signal Shala onderwijst.

Signal Shala is een school die gevestigd is in een zeecontainer onder het Teen Haat Signal-viaduct in Thane, Mumbai. De school, een initiatief van de in Pune gevestigde ngo Samarth Bharat Vyaspith (SBV), is bedoeld voor kinderen die bedelen of kleine spullen verkopen bij signalen om in hun levensonderhoud en dat van hun gezin te voorzien.

Het werd geopend op 15 juni en telt momenteel 22 kinderen.

Aarti, die al een jaar bij de ngo betrokken is, was erg enthousiast over het idee van de school. "Als leerkracht vind ik het mijn plicht om de kinderen die we bloemen of speelgoed zien verkopen bij Signals, te helpen naar school te gaan. Daarom heb ik deelgenomen aan de eerste onderzoeken die SBV uitvoerde bij Teen Haat Signal en Cadbury Signal om de realiteit ter plaatse te begrijpen. En direct nadat ik deze kinderen had gezien, besloot ik dat ik ze les zou geven. Als ze een paar dingen leren, goede mensen worden en hun levensstijl veranderen, kan niemand de groei van dit land tegenhouden," zegt ze.

Aarti gaf hiervoor les op een privéschool waar Marathi werd gedoceerd. Na het behalen van haar bachelor- en masterdiploma nam ze deel aan een fellowship-programma van de liefdadigheidsinstelling Maharashtra Foundation.

Haar project als fellow bestond uit het bestuderen en analyseren van de onderwijsomstandigheden en -behoeften van kinderen op plattelandsscholen. Dit bracht haar nog dichter bij de realiteit en motiveerde haar om met SBV samen te werken.

"Mijn werk bij Signal Shala is heel anders dan mijn reguliere baan. Hier werken we met kinderen die al zo lang hun hele dag op straat doorbrengen. Ze bedelen, verkopen spullen en leven al van jongs af aan met een zware verantwoordelijkheid. Maar na met hen en hun ouders te hebben gesproken, beseften we ook dat de kinderen de potentie hebben om veel te leren", zegt ze.

De school begint om 11.00 uur en Aarti's heerlijke dag begint met een paar kinderen die haar op straat zien en naar haar toe rennen om haar goedemorgen te wensen. "Vroeger waren de kinderen teleurgesteld of bang als ze ons zagen. Maar nu, zelfs als ze ons aan de overkant van de straat zien, kijken ze uit naar de start van de school," glimlacht ze.

Misschien vind je dit ook leuk: India's eerste Signal School, waar straatkinderen onderwijs krijgen in een zeecontainer onder een viaduct!

Aarti en de andere leraren zorgen er eerst voor dat de kinderen schoon zijn voordat de lessen beginnen. Er is een kleine overdekte ruimte bij de zeecontainer, met een watervoorziening. Kinderen die 's ochtends niet in bad kunnen, worden hier gewassen. Daarna kammen de leraren hun haar en geven ze hun uniformen.

De lessen beginnen met het volkslied en een gebed, gevolgd door een vertelsessie. Alle lessen worden afgewisseld met tekenen, knutselen, spelletjes, enzovoort.

Aarti is blij dat de kinderen tekenen van verandering beginnen te vertonen. Hoewel het in het begin moeilijk was om ze zelfs maar een kwartiertje te laten zitten, studeren ze nu vier uur per dag.

"Toen we de kinderen vertelden over een marathon waaraan ze onlangs hadden deelgenomen, waren ze zo blij dat ze een dag van tevoren al begonnen met de voorbereidingen. Ze wasten hun kleren, hielden die klaar en waren helemaal klaar voor een vroege start de volgende ochtend. Dit soort enthousiasme is ook voor mij als leerkracht erg bemoedigend. Als ouders van deze kinderen erover praten om ergens anders heen te gaan, weigeren ze en zeggen dat de school hier is, dus dat ze niet weg kunnen. Ze weigeren nu ook om op straat te bedelen, zelfs als hun ouders hen dat vragen. 'We zijn bereid om na schooltijd spullen te verkopen als dat nodig is, maar onze leerkracht heeft gezegd dat we niet mogen bedelen', zeggen ze tegen hun ouders", straalt een trotse Aarti.