Eenvoud Kan Ontwapenend zijn.

Dat Ontdekte Carolyn North .

Het Begon Met Een Impuls Om De Overgebleven Kalkoen Van Thanksgiving Te Redden Die Haar Buurvrouw Als Afval Had weggegooid.

Straat. Weet je, je neemt het gewoon als vanzelfsprekend aan. Je gooit de korst weg, je vergeet het. Maar in werkelijkheid komt al ons voedsel uit de aarde. En daarom zijn we volledig verbonden met de aarde, haar productie en haar leven. Onze levens zijn volledig met elkaar verweven.

Prakash: Ik voel de eerbied en dankbaarheid voor dit geschenk die we met elke hap ontvangen.

Carolyn: Weet je, het valt me ​​op dat we, toen ik eind twintig was, een jaar in Noord-India woonden en daar werkten. Ik heb in dat jaar meer geleerd dan in alle jaren daarvoor over de realiteit van honger en voedsel. Ik groeide op als een relatief bevoorrecht kind in New York City, waar ik nooit voedsel zag groeien. Voedsel kwam uit de supermarkt. In India ligt alles gewoon op de grond. En ik begon te begrijpen dat je niets vanzelfsprekend kunt vinden. Je kunt het leven niet vanzelfsprekend vinden. Dat alles afhankelijk is van alles en iedereen. Dat we hier allemaal samen in zitten, of we dat nu denken of niet. En daarom is eigenbelang eigenlijk hetzelfde als belang voor het geheel. Want als het geheel lijdt, lijden wij. En als het geheel verdrietig is – op al die verschillende manieren van verdrietig zijn – dan zijn wij verdrietig. En anders niet.

Amit: Je hebt gezegd dat alles wat je doet bedoeld is als een spirituele oefening. Vaak gaat het daarbij om de vraag: "Wie ben ik?" of "Wat is mijn doel in het leven?" Hoe heb je antwoorden in die richting gevonden of gezocht?

Carolyn: Ik ben Joods geboren en ik heb geprobeerd die weg te bewandelen. Dat was niet groot genoeg. Ik ben toen in de 12e eeuw middeleeuwse kunstgeschiedenis gaan studeren in Europa, en heb min of meer de katholieke weg gekozen. Ergens daartussenin ben ik zenstudent geworden. Ik heb de boeddhistische weg gevolgd. Daarna zong ik in een zwarte kerk in het gospelkoor, op zoek naar die weg. En toen realiseerde ik me dat al die wegen hetzelfde probeerden te zeggen. Maar ze hebben voor mij ook het nadeel dat ze lid zijn van die logge organisaties. En die organisaties bevredigden me niet. Dus ik ontdekte dat ik een manier had om in diezelfde extatische staat te komen – en dat was door te zingen en te dansen. Dus dat was wat ik ging doen. Dus mijn spirituele beoefening is elke dag dansen. Elke dag zingen. Elke dag mediteren. En anderen uitnodigen om met me mee te doen, hoe, wanneer en op welke manier dan ook, waar ze ook maar interesse in hebben.