Nahiko maiz joaten naiz Santa Monicako liburutegira idaztera.
Beste egunean, hara joan nintzen lan batzuk egitera, eta gizon bat zutik ikusi nuen liburu batzuk begira. Fikziozkoak ez diren liburu berriak. Bularrean "Izan zaitez maitasuna" dioen kartel bat dauka.
Galdetu diot ea argazki bat atera dezakedan, eta pozik onartu du. Diru pixka bat zorroan sartzeko buelta eman dut. (Etxegabea da, hori agerikoa da. Santa Monicako liburutegian etxegabe asko ibiltzen dira.) Berriro buelta eman dut, eta kartela kendu du.
«Argazkia doan da», dio, «baina bi orduz jantzita eraman behar duzu. David naiz, zein da zure izena?»
Lepoan lotzeko eskatzen diot. Norbaitek kartelak zer esango dion galdetzen badit, “Eskaria da” esaten dit.
Besarkada bat eta bi dolar eman nizkion eta eskailerak igo nituen idaztera. Leiho ondoko mahaitxora nindoala ikusi nituen irribarreak. Izan maitasuna, izan maitasuna, izan maitasuna. Nire liburuko zati batek gure bizitzako mezulariei buruz hitz egiten du. David mezulari horietako bat izan zen, hain zuzen ere.
Inoiz ez zuen iPhone batekin argazkirik atera, eta beheko nire argazkia izan zen inoiz atera zuen lehenengoa. Polita, nahiko ona.
Gau hartan beranduago…
"Izan maitasuna" seinalea eraman nuen yoga klasea emateko. Sartu eta esan nuen: "Inork asmatu al dezake zein den gaur gaueko gaia?"
Denek barre egin zuten agerikotasunaz, baina, norbaitek klasearen ondoren esan zuen bezala, begietan malkoak zituela niregana etorri zenean, gela “leuntu” egin zen. Hitzez hitz esan zuen inoiz ez zuela horrelakorik ikusi.
Egun osoan eraman nuen kartelarekin. Nire hitzari leial eta guzti. Begietan malkoak zituen neskak esan zuen klasea poema bat bezalakoa zela, eta hori izan zitekeen niri esateko gauzarik onena.
Nik egin al dut hori? Ez. Bularrean dudan seinaleak egin du.
Ikus dezakezuenez, inork ezin izan zion eutsi. Atzeko tipo haserre haiek ere, gehiegi hitz egiten dudala eta "ez al gara lasaitu?" esaten dutenek, irribarre egin eta barre egin zuten kartelarekin. Gela leundu zuen, ba, maitasunak hori egiten duelako.
Nolanahi ere begiratuta ere, denok eraman beharko genituzke “Izan zaitez maitasuna” dioten seinale horiek. Ikusezinak izan arren. Guk bakarrik ikus ditzakegun arren.
Klasera gidatzen ari nintzela, abiadura muga baino askoz gutxiago zihoan mutil baten atzean nengoen, eta keinurik gabe biratu nuen —neure buruari “tonto” deitzen nion mutil bat. Ozenki. Nire autoan. Horrek barre eginarazi zidan. Han nengoen ni, BE LOVE kartoizko kartel handi eta zahar batekin bularrean, eta ezezagun bati tonto deitzen nion?
Neure buruari barre egin nion eta nahiko azkar eskerrak eman nizkion kartoiari kontrolpean edukitzeagatik.
Izan zaitez kongruente, Jen.
Maitasuna zara. Izan maitasuna. Edo, Jessek Breaking Bad- en esango lukeen bezala, “Izan maitasuna, bai”. (Barkamena eskatzen dizut BB-ri buruzko txisteengatik. Nire obsesioa sakona da.)
Beti izan dezadala seinale bat bularrean. Ikus dezakedan ala ez. Gogora dezagun guztiok seinale hauek ditugula bularrean. Gogora dezagun guztiok MAITASUNA izatea.
Eskerrik asko, David, liburutegian ezagutu nuen etxerik gabeko gizona, maitasuna transmititu zidana. Espero dut badakizula zer egin duzun, jaun maitea. Bihotz oneko jauna. Espero dut susmo txikiren bat izatea, nornahi eta non zauden ere.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
7 PAST RESPONSES
LOVE this. I am inspired to try it out myself.
Heh heh, loved the bit in the car, calling someone a jerk and so on. I identify.
I sat a mindfulness retreat again recently and this time, coming back into London life, I have been amazed to learn how often I get very, very grumpy with strangers on the Underground for minor teeny meaningless 'slights'.
Since it happens so frequently, I've decided it could be a wonderful 'be love' training, to just notice myself getting all hot and self righteous over and over again.
A sign around my neck might speed up the work though... very brave of you both to wear it! Thank you for creating the awareness, both of you.
You can't *be* what you haven't *realized* as the result of your *learning, growing and healing* process. The biggest obstacle is, that one holds on an image and make it as part of ones self image, then trying to live it. Believing strongly in it and then trying to find confirmation in ones life by searching for it in ones surrounding. In this way surviving with ones established self image, supported by every thing and every body around, who are stuck in the same illusion... Can someone dare to open ones eyes and see the misery and the endless suffering every where? Isn't this finally a reason to *wake up*?
I absolutely "love" this.
Lovely experience. Thanks for sharing it with us.
..."Be Love", or "Be Lust"...??..I don't know..,I'm getting mixed messages from this...., ( I think there's alot of that goin' around..). Thx anyway.
how do you show your love to chickens? cows? pigs? and other animals