Modlitwa Za Ziemię

Opublikowano online w The Huffington Post , 2011

Modlitwa jest najprostszym i najbardziej naturalnym sposobem komunikowania się z Boskością. Modlitwa jest przemówieniem serca.

Istnieją przepisane modlitwy, rytuały wewnętrznej komunii. Ale są również nasze osobiste modlitwy, nasz sposób bycia z Boskością, ze świętością, która jest naszą najgłębszą naturą i światem wokół nas. W jakikolwiek sposób jesteśmy przyciągani do modlitwy, istnieje pilna potrzeba w tym czasie, aby włączyć ziemię do naszych modlitw.

Żyjemy w czasach ekologicznej dewastacji, w których nasza materialistyczna kultura miała katastrofalny wpływ na ekosystem. Nasze rzeki są toksyczne, lasy deszczowe wycinane i palone, ogromne połacie ziemi zamienione w pustkowie z powodu naszego nienasyconego pragnienia ropy, gazu i minerałów. Gwałciliśmy, rabowaliśmy i zanieczyszczaliśmy ziemię, aż znalazła się w niebezpiecznym stanie nierównowagi, który nazywamy zmianą klimatu. Jeśli odważymy się słuchać , samo stworzenie teraz do nas woła, wysyłając nam znaki swojej nierównowagi. Możemy zobaczyć te znaki w narastających powodziach i suszach, poczuć je w ziemi zatrutej pestycydami, a ci, których serca są otwarte, mogą usłyszeć krzyk duszy świata, duchowej istoty naszej matki ziemi. To krzyk potrzeby i rozpaczy, że ludzkość, która miała być strażnikiem planety, zapomniała o swojej odpowiedzialności i zamiast tego bezcześci i niszczy ziemię na skalę globalną.

Ziemia potrzebuje naszych modlitw bardziej, niż nam się wydaje. Potrzebuje, abyśmy uznali jej świętą naturę, że nie jest tylko czymś do wykorzystania i pozbycia się. Wielu z nas zna skuteczność modlitw za innych, jak uzdrawianie i pomoc są udzielane, nawet w najbardziej niespodziewany sposób. Istnieje wiele sposobów modlitwy za ziemię. Może być pomocne najpierw uznanie, że nie jest ona „nieczułą materią”, ale żywą istotą, która dała nam życie. A potem możemy wyczuć jej cierpienie: fizyczne cierpienie, które widzimy w umierających gatunkach i zanieczyszczonych wodach — głębsze cierpienie naszego zbiorowego lekceważenia jej świętej natury. Czy chcielibyśmy być traktowani po prostu jak fizyczny przedmiot do wykorzystania i nadużycia? Czy chcielibyśmy, aby nasza święta natura, nasza dusza, została odrzucona?

Przez stulecia rozumiano, że świat jest żywą istotą z duszą, a my jesteśmy częścią tej istoty. Gdy tylko przypomnimy sobie o tym w naszych umysłach i sercach, gdy tylko usłyszymy krzyk naszego cierpiącego, umierającego świata, nasze modlitwy będą płynąć łatwiej i naturalniej. Będziemy przyciągani do modlitwy na swój własny sposób. Istnieje prosta modlitwa umieszczania świata jako żywej istoty w naszych sercach, gdy wewnętrznie ofiarujemy siebie Boskości. Pamiętamy o smutku i cierpieniu świata w naszych sercach i prosimy, aby świat został zapamiętany, aby boska miłość i miłosierdzie płynęły tam, gdzie są potrzebne. Że nawet jeśli nadal traktujemy świat tak źle, boska łaska pomoże nam i pomoże światu — pomoże przywrócić równowagę na ziemi. Musimy pamiętać, że moc Boskości jest większa niż moc wszystkich globalnych korporacji, które nadal zamieniają świat w pustkowie, nawet większa niż globalne siły konsumpcjonizmu, które domagają się krwi planety. Modlimy się, aby Boskość, której wszyscy jesteśmy częścią, mogła odkupić i uzdrowić ten piękny i cierpiący świat.

Czasami łatwiej jest się modlić, gdy czujemy ziemię w naszych rękach, gdy pracujemy w ogrodzie, pielęgnując kwiaty lub warzywa. Albo gdy gotujemy, przygotowując warzywa, które dała nam ziemia, mieszając z ziołami i przyprawami, które sprawiają nam przyjemność. Albo gdy uprawiamy miłość, gdy dzielimy nasze ciało i błogość z naszym kochankiem, możemy poczuć czułość i moc stworzenia, jak pojedyncza iskra może dać początek. Wtedy nasze uprawianie miłości może być ofiarą dla samego życia, w pełni odczuwanym wspomnieniem ekstazy stworzenia.

Boska jedność życia jest w nas i wokół nas. Czasami spacerując samotnie po naturze możemy poczuć jej bicie serca i jej cud, a nasze kroki stają się krokami wspomnień. Prosta praktyka „chodzenia w święty sposób”, w której z każdym krokiem czujemy połączenie ze świętą ziemią, jest jednym ze sposobów na ponowne połączenie się z żywym duchem ziemi.

Istnieje wiele sposobów modlitwy za stworzenie i wraz z nim, wsłuchiwania się w siebie i włączania ziemi do naszej praktyki duchowej.

Obserwowanie prostego cudu świtu może być modlitwą samą w sobie. Albo kiedy słyszymy chór ptaków o poranku, możemy poczuć głębszą radość życia i obudzić się do jego boskiej natury. Podczas gdy nocą gwiazdy mogą nam przypominać o tym, co jest nieskończone i wieczne w nas i w świecie. Niezależnie od tego, w jaki sposób jesteśmy przyciągani do zadziwienia lub modlitwy, to co się liczy, to zawsze postawa, jaką wnosimy do tej intymnej wymiany: czy nasze modlitwy są szczere, czy tylko powtarzane w myślach. Zawsze poprzez serce nasze modlitwy są słyszane, nawet jeśli najpierw nawiążemy połączenie w naszych stopach lub dłoniach. Czy naprawdę czujemy cierpienie ziemi, wyczuwamy jej potrzebę? Czy czujemy to połączenie ze stworzeniem, jak jesteśmy częścią tej pięknej i cierpiącej istoty? Wtedy nasze modlitwy są żywe, żywy strumień, który płynie z naszego serca. Wtedy każdy krok, każdy dotyk, będzie modlitwą za ziemię, wspomnieniem tego, co święte. Jesteśmy częścią ziemi wzywającej swojego Stwórcę, płaczącej w czasie jej potrzeby.

© 2011 Centrum Złotego Sufi