Δύο πάπιες και ο 7χρονος ήρωας τους

Γράφτηκε από τον Ρόμπερτ Νάιτ του Κεντάκι

Όταν ήμουν περίπου 7 χρονών, είδα ένα ζευγάρι πάπιες στην μπροστινή αυλή μου. Ήξερα ότι στις πάπιες άρεσε το ψωμί, γι' αυτό αποφάσισα να τις ταΐσω πριν προλάβουν να πετάξουν μακριά. Δεν το ήξερα τότε, αλλά αυτές οι δύο πάπιες κατέληξαν να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για το ποιος έχω γίνει σήμερα.

Περίπου μια εβδομάδα μετά την πρώτη τους επίσκεψη, οι πάπιες ξαναβρήκαν τον δρόμο τους στην αυλή μου. Μου φάνηκε περίεργο, αφού η λίμνη στη γειτονιά μας δεν ήταν πολύ κοντά στο σπίτι μου. Τους τάισα ξανά όμως, αφού αυτό ήταν το μόνο που ήξερα ότι μπορούσα να κάνω με τις πάπιες.

Επέστρεφαν κάθε μέρα μετά από αυτό για έναν ή δύο μήνες και μάθαιναν ακόμη και να έρχονται στην εξώπορτά μου και να κουβεντιάζουν όταν ήθελαν φαγητό. Στη συνέχεια έπεσε σε μόνο ένα από αυτά περίπου μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Δεν είμαι σίγουρος πόσο κράτησε αυτό, αλλά μια μέρα μετά από μια μεγάλη καταιγίδα, κατέληξαν και οι δύο στην αυλή μου.

Αυτή τη φορά, κάτι ήταν τρομερά λάθος

Ήμουν ενθουσιασμένος που τους ξαναέβλεπα και τους δύο μαζί, οπότε τους έβγαλα επιπλέον φαγητό. Έδειχναν όμως διαφορετικοί, ταραγμένοι. Δεν σταμάτησαν να φωνάζουν όταν βγήκα όπως έκαναν συνήθως. Στην πραγματικότητα, τσάκωσαν περισσότερο. Όταν τους πέταξα το πρώτο μικρό κομμάτι ψωμί, το αρσενικό το σήκωσε και μου το πέταξε πίσω και συνέχισε το ξέφρενο κραυγές του. Έκανα μερικά βήματα προς το μέρος τους για να δω αν θα υποχωρούσαν όπως έκαναν συνήθως, αλλά μόνο το θηλυκό μετακινήθηκε αυτή τη φορά. Αυτό με μπέρδεψε, αλλά ο τρόπος που έπαιζαν μου θύμιζε ταινίες που είχα δει όταν ένα ζώο ήθελε κάποιος να τους ακολουθήσει. Γύρισα μέσα και το εξήγησα στη μητέρα μου και πήρα την άδεια να προσπαθήσω να τους ακολουθήσω.

Όταν επέστρεψα έξω, είχαν μετακομίσει στη γωνία της αυλής μου, προφανώς υποθέτοντας ότι τους είχα παρατήσει. Άκουσαν την πόρτα να κλείνει και το αρσενικό έτρεξε πίσω προς το μέρος μου, κραυγάζοντας σε όλη τη διαδρομή. Τους ακολούθησα στη γωνία της αυλής, κάτω από το δρόμο, στη γωνία, απέναντι από έναν δρόμο, και τότε η λίμνη ήταν ορατή. Το θηλυκό πέταξε τότε κοντά στη λίμνη, αλλά το αρσενικό με οδήγησε κάτω με τα πόδια. Όταν φτάσαμε στη λίμνη, πήγαν και οι δύο σε μια αποχέτευση καταιγίδων στην άκρη της και άρχισαν να κατεβαίνουν μέσα της. Ήρθα και κοίταξα κάτω, και αυτό που είδα με συγκλόνισε. Είδα επτά παπάκια περίπου οκτώ πόδια κατευθείαν κάτω στο κάτω μέρος αυτής της αποχέτευσης, κοιτάζοντας μόνο προς τα πάνω μας.

Έτρεξα για βοήθεια

Ήξερα ότι έπρεπε να κάνω κάτι για να βοηθήσω, οπότε αφού εξήγησα στις πάπιες ότι θα επέστρεφα αμέσως, έτρεξα στο σπίτι. Μου πήρε περίπου 10 λεπτά για να πείσω τον μπαμπά μου να έρθει να με βοηθήσει, αλλά πήρε το δίχτυ του που ήταν κολλημένο σε ένα μακρύ κοντάρι και ήρθε μαζί μου. Δεν άργησε να βγάλει εφτά, αλλά είπε ότι άλλος ήταν εκεί κάτω. Συνέχιζε να κολυμπά μέσα και έξω από το σωλήνα στο κάτω μέρος για να αποφύγει το δίχτυ.

Έτρεξα πίσω στον δρόμο και κατέβασα το λόφο για να βρω πού βγήκε ο σωλήνας. Όταν το βρήκα, το παπάκι βρισκόταν στο τέλος του, αλλά το τρόμαξα πίσω μέσα από το σωλήνα εκεί που ήταν το δίχτυ του μπαμπά μου. Αυτό το παπάκι μας πήρε περίπου 20 λεπτά για να το φτάσουμε, αλλά τελικά το καταφέραμε. Μόλις βγήκε, οι γονείς συνόδευσαν τα παπάκια μακριά από την αποχέτευση και άρχισαν να τα ελέγχουν. Σε αυτό το σημείο, είχε έρθει η ώρα να φάμε το δείπνο και επιστρέψαμε σπίτι.

Άλλος ένας Κουάκος στην πόρτα

Την επόμενη μέρα, άκουσα άλλο ένα κραυγή στην πόρτα. Βγήκα να δω τις δύο πάπιες και τα οκτώ παπάκια στην μπροστινή αυλή μου. Ήξερα ήδη καλύτερα από το να προσπαθήσω να τα αγγίξω, έτσι απλά τα κοίταξα και είδα ότι παρόλο που είχαν περάσει πολλά, ήταν όλοι καλά. Μετά από μερικά λεπτά, όλοι πήγαν πίσω στην αυλή μου και άρχισαν να περπατούν στο δρόμο, απέναντι από τη λίμνη.

Δεν τους είδα ποτέ ξανά, οπότε μπορώ μόνο να υποθέσω ότι το να μου δείξουν ξανά τα παιδιά τους ήταν ένας τρόπος να πω ευχαριστώ και αντίο.

Σας έφερε το The Great Animal Rescue Chase .