Twee Eenden En Hun 7-jarige Held

Geschreven door Robert Knight uit Kentucky

Toen ik ongeveer 7 jaar oud was, zag ik een paar eenden in mijn voortuin. Ik wist dat eenden van brood hielden, dus besloot ik ze te voeren voordat ze de kans kregen om weg te vliegen. Ik wist het toen nog niet, maar deze twee eenden zijn uiteindelijk een van de meest invloedrijke factoren geweest voor wie ik nu ben.

Ongeveer een week na hun eerste bezoek kwamen de eenden weer in mijn tuin terecht. Ik vond dat vreemd, aangezien het meer bij ons in de buurt niet erg dicht bij mijn huis lag. Ik heb ze wel weer gevoerd, want dat was alles wat ik met eenden kon doen.

Ze kwamen daarna een maand of twee elke dag terug en leerden zelfs om naar mijn voordeur te komen en te kwaken als ze eten wilden. Daarna daalde het tot slechts één van hen, ongeveer een of twee keer per week. Ik weet niet precies hoe lang dit duurde, maar op een dag, na een flinke storm, belandden ze allebei in mijn voortuin.

Deze keer was er iets vreselijk mis

Ik was blij ze weer samen te zien, dus haalde ik extra voer voor ze tevoorschijn. Ze leken echter anders, opgewonden. Ze stopten niet met kwaken toen ik naar buiten kwam, zoals ze normaal deden. Sterker nog, ze kwaakten nog meer. Toen ik het eerste stukje brood naar ze gooide, pakte het mannetje het op, gooide het terug naar me en hervatte zijn fanatieke gekwaak. Ik deed toen een paar stappen in hun richting om te kijken of ze zich terugtrokken zoals ze gewoonlijk deden, maar alleen het vrouwtje bewoog deze keer. Dit verbaasde me, maar hun gedrag deed me denken aan films die ik had gezien waarin een dier wilde dat iemand hen volgde. Ik ging weer naar binnen, legde het uit aan mijn moeder en kreeg toestemming om te proberen hen te volgen.

Toen ik weer naar buiten ging, waren ze naar de hoek van mijn tuin verhuisd, blijkbaar in de veronderstelling dat ik ze had opgegeven. Ze hoorden de deur dichtgaan en het mannetje rende terug naar me, de hele weg kwakend. Ik volgde ze naar de hoek van de tuin, de weg af, de hoek om, een straat over, en toen was het meer in zicht. Het vrouwtje vloog toen vlak bij het meer naar beneden, maar het mannetje leidde me te voet naar beneden. Toen we bij het meer aankwamen, liepen ze allebei naar een regenwaterput aan de rand ervan en begonnen erin te kwaken. Ik liep ernaartoe en keek naar beneden, en wat ik zag schokte me. Ik zag zeven eendjes ongeveer tweeënhalve meter recht naar beneden op de bodem van die put, die ons alleen maar aankeken.

Ik rende om hulp

Ik wist dat ik iets moest doen om te helpen, dus nadat ik de eenden had uitgelegd dat ik zo terug zou zijn, rende ik terug naar huis. Het kostte me ongeveer 10 minuten om mijn vader te overtuigen me te komen helpen, maar hij pakte zijn visnet dat aan een lange stok vastzat en ging met me mee. Het duurde niet lang voordat hij er zeven uit had, maar hij zei dat er nog eentje beneden was. Die bleef maar de pijp op de bodem in en uit zwemmen om het net te ontwijken.

Ik rende terug over straat en de heuvel af om te zoeken waar de pijp uitkwam. Toen ik hem vond, zat het eendje aan het einde ervan, maar ik joeg het terug door de pijp naar waar het net van mijn vader was. Het duurde ongeveer 20 minuten om dit eendje te vinden, maar uiteindelijk lukte het ons. Zodra het eruit was, begeleidden de ouders de eendjes bij de afvoer vandaan en begonnen ze ze te controleren. Het was inmiddels tijd om te eten, dus gingen we terug naar huis.

Nog een kwakzalver aan de deur

De volgende dag hoorde ik weer een kwaakgeluid bij de deur. Ik ging naar buiten om de twee eenden en alle acht kuikens in mijn voortuin te bekijken. Ik wist al dat ik ze niet moest aanraken, dus ik keek ze gewoon aan en zag dat ze, ondanks dat ze veel hadden meegemaakt, allemaal in orde waren. Na een paar minuten liepen ze allemaal terug mijn tuin in en begonnen ze de weg af te lopen, de andere kant op dan het meer.

Ik heb ze nooit meer gezien, dus ik kan alleen maar aannemen dat het feit dat ze me hun kinderen opnieuw lieten zien, een manier was om ze te bedanken en gedag te zeggen.

Aangeboden door The Great Animal Rescue Chase .