Aangedreven Door Liefde --- Een Opkomende Wereldvisie

Ik werd uitgenodigd om een ​​reflectie te schrijven met de titel: Powered by Love---an Emerging Worldview. Deze staat op mijn website en wordt verspreid op andere fora van de Club of Budapest, het Science and Medical Network in het Verenigd Koninkrijk en anderen.

Er bestaat een wereldbeeld dat elk aspect van de wereldwijde realiteit domineert en van invloed is op de menselijke beschaving, de natuur en de planetaire klimaatomstandigheden. Dit kan worden samengevat als het kwantitatieve wereldbeeld. Het kwantitatieve wereldbeeld verkeert in een zo diepe crisis dat het, in een onderling verbonden en onderling afhankelijke wereld, leidt tot diepe systemische verstoringen, chaotische omstandigheden en tekenen van complete mislukking. Als dit wereldbeeld een patiënt zou zijn die zorg ontvangt, zou die op de intensive care aan de beademing liggen.

Er is nog een andere opkomende wereldvisie die, vanuit het perspectief van de hele wereld en het hele systeem, de geboorte-eenheid op de wereld brengt op precies hetzelfde moment dat de kwantitatieve wereldvisie in leven wordt gehouden. Deze wereldvisie, die een universele paradigmaverschuiving vormt, kan worden samengevat als de kwalitatieve wereldvisie.

Om duidelijk te zijn, het gaat niet om kwantiteit versus kwaliteit of kwaliteit versus kwantiteit. Wat nu duidelijk is, is dat wanneer getallen de uitkomsten in elk aspect van het leven domineren, mensen er diep door geconditioneerd raken – ze worden ertoe gebracht te geloven dat kwaliteit door kwantiteit wordt geleverd. In de kwalitatieve wereldvisie moeten getallen worden beheerst door waarden en kwaliteiten die gezondheid, welzijn, sociale harmonie en ecologische duurzaamheid uitdrukken en belichamen. Door kwaliteit onder het beheer van getallen te plaatsen, ontdekken we dat we nu gevangen zitten in omstandigheden waarin 'meer altijd beter is' en het doel dus altijd is om meer te hebben, meer te krijgen en meer te doen.

Het blijkt dat je de cijfers onder controle moet houden, anders word je naar de bodem geduwd, of je nu een individu, een gemeenschap of een natiestaat bent. Vanuit dit perspectief moet je, om een ​​kwalitatief leven te bereiken, concurreren om hulpbronnen om vooruit te komen en niet achterop te raken. Wanneer deze kwantitatieve aanpak op grotere schaal wordt toegepast, leidt dit tot enorme verschillen tussen de rijken en de armen; enorme overconsumptie; enorme ecologische verwoesting.

Deze onhoudbare, gekwantificeerde realiteit draagt ​​bij aan de intensiteit ervan, doordat ze versnelling en tijdscompressie met zich meebrengt om numerieke doelen te bereiken. We beginnen de gevolgen van een leven met hypersnelheid te ervaren. In een kwestie van seconden kunnen beurstransacties miljoenen levens beïnvloeden. Zelfs artsen, leraren en anderen worden steeds meer geconfronteerd met tijdgebrek door het kwantificeerbare, terwijl hun doel kwalitatieve verandering is. We hebben geen tijd om oorzaken aan te pakken en in allerlei situaties proberen we greep te krijgen op wat het snelst effect heeft – zelfs wanneer die effecten lappendekenachtige remedies worden met hun eigen schadelijke bijwerkingen.

Dan komt er zoiets als het Covid19-virus in de vorm van een pandemie, die ons op verschillende fronten meesterlessen geeft. Het laat zien hoe de kwantitatieve benadering in een onderling verbonden wereld een wereldwijd kaartenhuis wordt: een virus dat in China begon, doodt niet alleen tienduizenden mensen in tientallen landen, maar schopt ook tientallen miljoenen mensen wereldwijd werkloos en legt hele economieën plat. Maar het onthult ook belangrijke facetten van het kwalitatieve wereldbeeld in een onderling afhankelijke wereld: we leren op aanschouwelijke wijze hoe de keuzes die we maken voor anderen leven of dood kunnen betekenen; we leren hoe wetenschap en compassie samen kunnen werken om niet alleen levens te redden, maar ook onze sociale banden te versterken.

Omdat de kwalitatieve benadering emotionele intelligentie ontwikkelt, verbetert het onze perceptie van wat er echt toe doet. Toen de Britse premier (tot dan toe niet bekend om zijn emotionele quotiënt) het ziekenhuis verliet na een verblijf op de intensive care met het virus, zei hij dat hij aan den lijve had ondervonden hoe de National Health Service echt "gedreven werd door liefde".

Al enige tijd is de kwalitatieve wereldvisie stilletjes aan het ontstaan ​​rond wat een integrale benadering wordt genoemd, dat wil zeggen een benadering die zowel subjectieve ervaring als objectieve feiten eert; die innerlijke ontwikkeling en uiterlijke functie en doel in de wereld cultiveert; die innerlijke vrede en vrede in de wereld koestert; die holisme in theorie en praktijk bevordert en streeft naar
Keuzes maken die gebaseerd zijn op perspectieven van hele systemen en een kosmologie van dieptebewustzijn. Het kwalitatieve wereldbeeld is meer geïnteresseerd in dialoog dan in ideologische dominantie, omdat dialoog wegen biedt naar begrip en waardering van zowel uniciteit als diversiteit. Deze kwalitatieve benadering is meer psychologisch dan moralistisch: ze gaat van wie gelijk heeft versus wie ongelijk naar wie gekwetst is en hoe zij kunnen genezen of hoe zij minder verdeeldheid kunnen zaaien en relationeel vaardiger kunnen zijn.

Het kwalitatieve wereldbeeld brengt een nieuwe afstemming teweeg tussen wetenschap en een niet-dogmatische spiritualiteit en een kritische afstemming tussen economie en ecologie.

Elke grote verschuiving in het wereldbeeld werd aanvankelijk als perifeer beschouwd en stuitte op weerstand van de gevestigde belangen van het dominante paradigma. Hoewel het opkomende nieuwe centrum van de realiteit bruist van verbluffende creativiteit en inzicht, wordt het vaak belachelijk gemaakt en zelfs vervolgd. Er is moed nodig om te leven en te handelen vanuit het opkomende paradigma en de memes en waarden ervan te belichamen, in plaats van energie te verspillen aan het bestrijden van het stervende wereldbeeld – dat hoe dan ook met respect behandeld moet worden.

Wij die geloven dat liefde, compassie, empathie en altruïsme de werkelijk oneindig hernieuwbare bronnen zijn die voor ieder wezen beschikbaar zijn, moeten incarnatiebronnen van die realiteit worden. We moeten uit onze schuilplaats komen. Ja, we zullen offers moeten brengen in tijd, geld, spullen, zelfs reputatie. We zullen moeten stoppen met het organiseren van ons leven en onze beschaving rond getallen, want het is in werkelijkheid ego.
die zich verbergt in hoe groot en hoe klein, in nooit genoeg en in de dwang van ongebreidelde groei.

Velen van ons voelen in de tijd van deze pandemie een geweldige kans: het is alsof we collectief naar binnen zijn gestuurd om ons essentiële menselijke huiswerk te doen, om op de pauzeknop te drukken van ons hyperaccelererende leven en te reflecteren op wat werkelijk waardevol is. Het is om in ons hart te kruipen; om te ontdekken dat mens-zijn iets prachtigs is; dat elk mens een uniek gevormde stroom van creativiteit is, zo perfect ontworpen om te stromen in gemeenschappelijke rivieren van vernieuwing en in een grote getijdenverschuiving die ons in de komende jaren ertoe aanzet te verklaren: "Aangedreven door liefde? Inderdaad, alles wordt aangedreven door liefde: elk bos, elk meer, elk schepsel, elke mens, elk sterrenstelsel wordt aangedreven door liefde – door een liefde die zo krachtig en creatief is als wij die toestaan."