Moc Babci: Globalny Fenomen

Dzisiejsze babcie różnią się od moich.

Moja babcia mieszkała milę stąd. Bawiłem się pod jej krzakami, gdzie rosły wiosenne fiołki.

Upiekła dla mnie kleks bezy na krakersach solonych, a na niedzielny obiad przygotowała pyszne dania: kurczaka, którego złapał mój dziadek, i warzywa, które sama wyhodowała w swoim ogrodzie.

Jej wanna miała nóżki, a telefon miał linię imprezową. Złożyła świąteczne opakowania, żeby je ponownie wykorzystać. Trzymała pieniądze w sejfie w kuchennej szafce.

W piwnicy piętrzył się węgiel, żeby ogrzać jej dom. Nosiła domowe sukienki i zaplatała włosy w warkocz, na którym mogła usiąść.

Porównajmy to ze współczesną babcią z Argentyny, która powiedziała mi: „Kiedy przeszłam na emeryturę, zastanawiałam się, co zrobić z całym moim wykształceniem i doświadczeniem – czy schować je do pudełka?”

To pytanie zadają sobie pracujące babcie na całym świecie.

Obecnie większość babć w Stanach Zjednoczonych ma od 45 do 64 lat, jest więc młodsza niż kiedykolwiek wcześniej i zbyt młoda, by przejść na emeryturę (choć, podobnie jak wspomniana argentyńska babcia, niektóre zaczynają o tym myśleć).

Są też zdrowsze, lepiej wykształcone i, ponieważ wiele z nich pracuje, powodzi im się lepiej niż babciom kiedykolwiek.

Dane demograficzne i doświadczenia życiowe sprawiają, że współczesne babcie są bardziej energiczne i skuteczne niż kiedykolwiek wcześniej — a ponadto jest ich więcej niż kiedykolwiek w historii: w tym roku w samych Stanach Zjednoczonych jest ich około 40 milionów.

Wszystko to sprawia, że babcia ma ogromną moc!

Wiele amerykańskich babć zastanawia się nad naszym niespokojnym światem i stwierdza: „To miejsce nie jest wystarczająco dobre dla moich wnuków”.

Babcie z pokolenia wyżu demograficznego dorastały w latach 60. XX wieku. Zmieniły wtedy świat i wiedzą, jak to zrobić teraz.

Babcie tworzą grupy aktywistów na całym świecie, aby rozwiązać trudne problemy: ubóstwo, analfabetyzm, degradację środowiska, choroby, niesprawiedliwość i przemoc.

Nigdy wcześniej babcie nie prowadziły tak energicznej i powszechnej kampanii na rzecz uczynienia świata lepszym miejscem.

Przeprowadziłam wywiady i wykonałam zdjęcia 120 babć z 17 grup babć w 15 krajach na 5 kontynentach na potrzeby projektu GRANDMOTHER POWER, A Global Phenomenon .

Zajęło mi trzy lata, żeby odwiedzić babcie-aktywistki w Ameryce Północnej, Ameryce Łacińskiej, Afryce, Europie, na Bliskim Wschodzie i w Azji. Poznałam je jak siostry – sama jestem babcią.

W Indiach kobiety ubierały mnie w sari dla zabawy, a w Senegalu i na Filipinach tańczyliśmy razem.

Zaprosiły mnie do swoich domów i przedstawiły swoim wnukom. Potem podzieliły się swoimi historiami. Słuchając, te babcie stały się dla mnie kimś więcej niż siostrami. Stały się moimi bohaterkami.

W Indiach niepiśmienne babcie, które uczyły się inżynierii słonecznej w Barefoot College w Radżastanie, zapewniły światło 10 000 wiejskich gospodarstw domowych — i wszystko się zmieniło.

Położne mogły odbierać porody w nocy. Dzieci nie zapadały już na czarną chorobę płuc od nauki przy lampach naftowych.

Babcie z Indii wróciły do szkoły i uczyły babcie z 23 krajów rozwijających się, które po powrocie do domu zainstalowały panele słoneczne w 35 000 gospodarstw domowych na całym globalnym Południu.

W Argentynie 2000 babć co tydzień odwiedza szkoły, aby czytać dzieciom. Ich miłość do dzieci i dobrej literatury rozbudziła w młodych ludziach pasję do czytania i książek.

Program Opowiadania Scen przez Babcie Fundacji Mempo Giardinelli został włączony do programu nauczania w Argentynie i powielony w siedmiu innych krajach.

Babcie w Irlandii martwią się otyłość u dzieci. Konserwanty, fast foody i mrożonki są pozbawione wartości odżywczych.

Każdego kwietnia, podczas Międzynarodowego Dnia Babci, organizowanego przez ruch Slow Food, babcie uczą swoje wnuki, jak sadzić, łowić ryby, zbierać plony, a następnie gotować i zajadać się świeżym, lokalnym jedzeniem.

Osiem tysięcy kanadyjskich babć solidaryzuje się z afrykańskimi babciami wychowującymi dzieci osierocone z powodu AIDS.

Założyły partnerstwo pod nazwą Grandmothers to Grandmothers Campaign , którego koordynatorem jest Fundacja Stephena Lewisa z siedzibą w Toronto.

Kanadyjskie babcie zrobią prawie wszystko, aby zarobić pieniądze dla swoich afrykańskich koleżanek: będą sprzedawać lody na plaży, obsługiwać przyjęcia weselne, tworzyć i sprzedawać wyroby rzemieślnicze i wiele innych zajęć.

W ciągu ostatnich sześciu lat 240 kanadyjskich grup wsparcia dla babć zebrało 16,5 miliona dolarów, co wystarczy na regularne, niewielkie zastrzyki gotówki dla babć wychowujących dzieci osieroconych przez AIDS w 15 krajach Afryki.

Zainspirowały mnie tak bardzo, że 100% tantiem autorskich z książki GRANDMOTHER POWER trafia do kampanii Grandmothers prowadzonej przez Fundację Stephena Lewisa.

Babcie zmieniają świat, ale jednocześnie przekazują wnukom życiowe lekcje, które uważam za kluczowe:

- Współpraca

- Hojność

- Cierpliwość

- Wytrwałość

- Odporność

Jeśli jesteś babcią, znasz babcię, masz babcię lub jesteś inną babcią, rozważ założenie, dołączenie, wsparcie lub nawiązanie kontaktów z grupą aktywistów wspierających babcie.

Na stronach „Pokaż swoją moc” witryny poświęconej książce wymienionych jest ponad 70 grup z 33 krajów. Jeśli pominąłem którąś z nich, mam nadzieję, że prześlesz mi szczegóły na adres e-mail!

Zachęcam Was do zaangażowania się w nowy, międzynarodowy ruch aktywistycznych babć. Macie wiele do zaoferowania.

Jestem przekonany co do joty, że wszyscy musimy ze sobą współpracować, aby stworzyć nadzieję i możliwości dla naszego świata.