Ratowanie Dobrego Fryzjera I Jego Ulicznych kotów

Z dwoma ciężkimi workami kociej karmy w ramionach Manuela Wroblewski nie może przestać się uśmiechać, gdy pędzi w stronę znajomego zakładu na rogu. Odbywa cotygodniową wizytę u fryzjera Husseina. Dostrzega ją przez panoramiczne okno swojego cichego zakładu i wpada przez drzwi na światło słoneczne, szeroko rozkładając ramiona w tureckim pozdrowieniu. Hussein składa ręce z wdzięcznością, patrząc na torby z jedzeniem, a oboje spieszą do małych miseczek z jedzeniem ustawionych w alejce. Wkrótce odgłos karmy uderza o miski i pojawia się kilka kotów o sztywnych ogonach.

Tutaj, w Avsallar w Turcji, panuje kulturowa niechęć do kotów i psów, a ci, którzy karmią zwierzęta, są często lekceważeni. Ale Hussein nie zwraca uwagi na tych, którzy na niego patrzą. Spędza czas w zaułku, klęcząc przez długi czas, głaszcząc każdego kota i mówiąc cicho. Hussein jest po prostu człowiekiem, który kocha całym sercem, a w tej chwili jest zagubiony w zaciszu swojej rodziny.

Gdy dwójka kończy i wraca do salonu, uśmiech Husseina blednie, a Manuela nie może nie zauważyć, że zaczyna wyglądać na dość chudego. Manuela, pochodząca z Niemiec, od trzech lat prowadzi wolontariacki program ratowania zwierząt w Turcji, ale język przychodzi powoli. Tylko przez przypadek, gdy przybywa wielojęzyczny znajomy, pokój zaczyna ciemnieć, gdy Hussein wyjaśnia, że ​​zaraz straci swój zakład fryzjerski.

Po dziesięcioleciach spędzonych w tym samym maleńkim pokoju z nieskazitelnie wypolerowanymi nożyczkami i narzędziami do pielęgnacji ustawionymi precyzyjnie wzdłuż blatu, Husseinowi powiedziano, że musi odejść. Jego marniejący zakład fryzjerski po prostu nie płaci wystarczająco dużo czynszu, a ponieważ tak mało klientów dzwoni po jego „staromodne” usługi, właściciel zaprosił kolejnego lokatora… takiego, który nie będzie karmił zwierząt na zewnątrz.

Oczy Manueli zaczynają się zalewać, gdy Hussein wyraża swoje zmartwienie o koty, którymi się opiekuje. Pozostało tylko siedem dni, zanim Hussein zniknie ze sklepu, a Manuela obawia się o swoje przetrwanie i o przetrwanie zwierząt, które są od niego zależne.

Ale jak to bywa w życiu, fryzjera i jego koty czeka coś lepszego. Widzicie, chociaż ratowanie zwierząt jest postrzegane jako sztuka poświęcona wyłącznie czworonogom, często chodzi w niej również o ratowanie ludzi. Kiedy zwolennicy Manueli na Facebooku czytają jej post o losie fryzjera, następuje fala wsparcia. Jeden po drugim czytelnicy zaczynają wpłacać drobne datki, aby pomóc, a Manuela nie może się doczekać, aby podzielić się tą nowiną z Husseinem.

Każdego dnia przez następny tydzień Manuela odwiedza Husseina i ma małą kupkę pieniędzy, którą może mu dać. A trzeciego dnia dzieje się coś niesamowitego, gdy Husseinowi udaje się zabezpieczyć witrynę sklepową w podupadłym budynku sąsiadującym ze sklepem. Brak prądu, brak bieżącej wody, ale w tym miejscu jest potencjał.

Manuela i weterynarz dr Osman przychodzą pomóc w malowaniu i usuwaniu śmieci, podczas gdy elektrycy i hydraulicy wykonują wszystkie niezbędne podłączenia.

W niecałe dwa tygodnie fryzjer znów działa, a cały jego świat został przywrócony dzięki uprzejmości nieznajomych. A jeśli chodzi o koty, Manuela informuje, że najmłodsi klienci zakładu fryzjerskiego mają się świetnie. Są wśród setek osób w Avsallar, które otrzymują codzienne posiłki dzięki tej charytatywnej misji sponsorowanej przez Harmony Fund.