የእንጨት ትሮሽ መዝሙር

የወሮበላው መዝሙር ድምፅ ወደ ዝምታ የሚሄድበት፣ ጊዜ የማይሽረው፣ እና የሚታወቀው ዓለም በታላቁ ምሥጢር የሚዋጥበት ደጃፍ ላይ የሚያስገባን የልምድ ቤተሰብ ነው። ቤተሰቡ ወደ ባዶነት እየቀነሰ የሚሄደውን የቤተመቅደስ ደወል የሚያስተጋባ ማሚቶ ያጠቃልላል። ማለቂያ ወደሌለው የጋራ መዘምራን የሚቀላቀሉ የቲቤት መነኮሳት ፖሊፎኒክ ዝማሬ፤ በነጎድጓድ ብልሽት እና በመብረቅ ብልጭታ መካከል ያለው የኤሌክትሪክ ክፍተት; የሟች ሰው አተነፋፈስ ተመስጦ በማይኖርበት ጊዜ አስከፊው ባዶነት; አእምሮው በመጨረሻ መነጋገር ሲያቆም በማሰላሰል ውስጥ የሚመጣው ጥልቅ ትንፋሽ እና ጥልቅ መረጋጋት; ጊዜ የማይሽረው ቅጽበት፣ ከመተኛታችን በፊት ወይም ከንቃት በኋላ፣ ወደ ህልም አለም ስንገባ፣ መብረር፣ ጾታን መለወጥ ወይም በተመሳሳይ ጊዜ እራሳችን እና ወላጆቻችን መሆን ያለብን ፍጹም ምክንያታዊ ወደመሰለን ነው።

በእነዚህ የመነሻ ጊዜያት፣ መንፈሱ በአእምሮ ሲናፕሶች መካከል ይንሸራተታል። ከርኩሰተኛ ጊዜ ( ክሮኖስ ) የጭካኔ ጉዞ ያለፈ ምንም ነገር የለም የሚለው የተለመደ ቅዠት ተወግዷል፣ እና የዘለአለም አጭር መቀራረብ፣ የተቀደሰ ጊዜ ግንዛቤ ( ካይሮስ ) አለን። በእነዚህ ነፍሰ ጡር ክፍተቶች ውስጥ የመረዳት ችሎታችንን ገደብ እንረዳለን። ጊዜን እና አለምን የመለማመድ ስልቶቻችን በውስን አእምሯችን ከተፈጠሩት ስልቶች፣ ምድቦች እና ምሳሌዎች ሌላ ምንም እንዳልሆኑ ግልጽ የሆነ እውቀት እናገኛለን። ወደ ዝቅተኛ ከፍታ ቦታ በሚሰደዱበት ጊዜ ልክ እንደ ንጉሣዊ ቢራቢሮዎች ክንፋችን ወደ ሰፊው የጠፈር ክልሎች አያደርሰንም።

የባለማወቅ ልምድ ትክክለኛው ስም ምሥጢራዊነት ሳይሆን ጥበብ ነው። ሶቅራጥስ ኦራክል ኦፍ ዴልፊ በግሪክ ውስጥ በጣም ጥበበኛ ሰው እንደሆነ ሲነገረው የማያውቀውን ያውቃል ማለት ብቻ ሊሆን ይችላል ሲል መለሰ። ጥበብ የሚመጣው ካለማወቅ ካለማወቅ እውቀት ነው፣እናም በሚያስደንቅ ምስጢር በተከበበች ትንሽ የብርሃን ክብ ውስጥ እንደምንኖር ያስተምረናል። በባህል መሠረት ጉጉት -- የአቴና ምልክት ፣ የጥበብ አምላክ --- ክንፎቹን የሚዘረጋው ምሽት ላይ ሲደርስ ብቻ ነው። ጥበብ የማየት አያዎ (ፓራዶክሲካል) ጥበብ ነው።

እኔ አሁን በምኖርበት የካሊፎርኒያ እምብዛም ጫካ በሌለው አካባቢ ምንም ዓይነት የእንጨት መጨናነቅ የለም። ነገር ግን የታላቁ ቀንድ አውሎሶች በብዛት አሉ፣ እና ልክ ከምሽቱ በኋላ ዝቅተኛ እና የማይደነቅ ጩኸታቸውን ሲጀምሩ፣ በሩ ላይ በጸጥታ ቆሜ፣ የዙፋኑን የእንኳን ዘፈን ግብዣ ሳዳምጥ እና የሉል ጸጥታ ሙዚቃን ትንሽ ማሚቶ ሰማሁ። ለዓመታት የነቀርሳ ሻማ መዝሙር ቀስ በቀስ ወደ አግኖስቲክ ለውጦኛል። ባለማወቅ። ተገረመ።