Catherine Bilskie, de advertentie- en kantoormanager van de krant in Solon, Iowa, had al veel lokale nieuwsmedia zien sluiten. Ze was er dan ook van overtuigd dat haar baan bij de Solon Economist op een vrijdagochtend in februari 2024 ook zou verdwijnen.
Maar tot haar verrassing verscheen er een nieuwe eigenaar, Jason Brummond. Hij beloofde niet alleen haar en haar collega in dienst te houden bij de weekkrant, maar verzekerde hen ook van loonsverhogingen als ze instemden met een ongebruikelijk nieuw project. En hij was geen rijke weldoener of vertegenwoordiger van een private equity-firma – hij kwam van de Universiteit van Iowa.
Dit is slechts één voorbeeld van hoe academische instellingen zich inzetten om de crisis van de " nieuwswoestijn " aan te pakken: duizenden gemeenschappen in de VS hebben de afgelopen twintig jaar hun lokale krant verloren. En docenten, medewerkers en studenten journalistiek werken steeds vaker samen om bestaande kranten te redden of nieuwe publicaties op te zetten voor gemeenschappen die geen lokale nieuwsbronnen hebben.
Deze samenwerkingsverbanden variëren van de Spaanstalige nieuwssite Noticiero Móvil aan de Universiteit van Nevada, Reno, tot " Good Morning Indian Country " aan de Universiteit van Kansas, en The Scope aan Northeastern University in Boston.
Wij zijn journalistiekprofessoren die de kansen en uitdagingen van lokaal nieuws binnen het hoger onderwijs hebben bestudeerd en ervaren . In ons nieuwe boek, "News Desert U ", stellen we de vraag of deze aanpak een oplossing is om lokaal nieuws te redden. Wij geloven dat dit dringend nodig is, gezien de ernst van de situatie en de omvang van de crisis.
Je gemeenschap kennen
Deze experimenten vinden plaats tegen een grimmige achtergrond.
In de afgelopen 20 jaar zijn er in de VS meer dan 3.000 kranten gesloten, waaronder ongeveer 170 in 2025, volgens het rapport 'State of Local News 2026' van Northwestern University . Oorzaken zijn onder meer een verouderd bedrijfsmodel, dalende advertentie-inkomsten en overnames door hedgefondsen die kranten hebben uitgehold. Het rapport van Northwestern University uit 2025 schat dat de totale oplage van gedrukte kranten in de afgelopen 20 jaar met 70% is gedaald.
Maar we ontdekten dat samenwerkingsverbanden tussen universiteiten veelbelovend kunnen zijn, met de hulp van de volgende generatie journalisten.
De Solon Economist uit Iowa is daar een voorbeeld van. De Universiteit van Iowa is niet de eigenaar van de krant, noch van de zusterkrant, de Mount Vernon-Lisbon Sun. Toch is de relatie cruciaal voor het succes van de nieuwe onderneming.
De eigenaar, Brummond, is tevens uitgever van de studentenkrant van de Universiteit van Iowa, de Daily Iowan, die eigendom is van en beheerd wordt door de non-profitorganisatie Student Publications. Hoewel het kantoor van de studentenkrant zich in het gebouw van de journalistiekopleiding bevindt, opereert het onafhankelijk.
In augustus 2023 startte Student Publications gesprekken over de overname van de Sun en de Economist, nadat de toenmalige eigenaar van de weekbladen contact had opgenomen met het voorstel om de publicaties te verkopen. Aangezien beide kranten op 20-30 minuten van de campus lagen, werd er onder andere gesproken over hoe docenten en studenten de kranten konden ondersteunen.
De directeur van de journalistieke opleiding, Melissa Tully, was direct voorstander – op voorwaarde dat de bestaande professionele medewerkers van de kranten zouden blijven en niet door studenten zouden worden vervangen. Naast de redacteuren betekende dit ook dat de medewerkers van de advertentie- en distributieafdeling moesten blijven.
"Ze kennen deze gemeenschappen. Dat was dus heel belangrijk, niet alleen vanuit moreel en ethisch oogpunt, maar ook vanuit journalistiek oogpunt," zei ze. "Ze worden vertrouwd in hun gemeenschappen. Ze weten wat er speelt."
Student Publications kocht beide kranten in 2024 voor 10.000 dollar. Sindsdien is de oplage van beide kranten stabiel gebleven, aldus Brummond, terwijl veel andere publicaties in het land juist een daling hebben ondervonden.
Ondertussen leveren studenten in vakken zoals lokale journalistiek, middelbare schoolsport, sociale media marketing en fotografie studiepunten af, terwijl andere studenten betaalde stages lopen.
Chris Umscheid, redacteur bij Solon Economist, zei dat hij een komen en gaan van student-stagiaires toejuicht, omdat het betekent dat hij "eindelijk eens echt personeel in dienst zal hebben".
"Mensen dachten dat we de universiteitskrant zouden worden, maar dat zijn we niet," zei hij. "Ik verwacht niet dat daar iets aan zal veranderen. We blijven ons richten op alles wat met Solon te maken heeft."
Het succes heeft ertoe geleid dat Student Publications verzoeken heeft ontvangen om andere kranten over te nemen, aldus Tully, en het bedrijf werkt aan een lijst met criteria om toekomstige samenwerkingen te beoordelen. Brummond waarschuwt dat dergelijke overeenkomsten niet eenvoudig te realiseren zijn, omdat ze een zorgvuldige beoordeling vereisen van de financiën, de werkprocessen en de logistieke complicaties die een fusie met zich meebrengt.
Liz King, voormalig directeur van de openbare bibliotheek van Solon, zei dat veel inwoners bang waren dat de krant zou sluiten, wat een zware klap zou zijn geweest voor het stadje met ongeveer 3.000 inwoners.
Sommige lezers krijgen hun nieuws alleen via de krant, zei ze. "Ze voelen zich niet op hun gemak met online bronnen."
Een aanbieding van $10
Dink NeSmith heeft in Georgia een soortgelijke hachelijke situatie meegemaakt met de Oglethorpe Echo .
Eigenaar Ralph Maxwell had in september 2021 besloten dat hij geen andere keus had dan de krant te sluiten vanwege zijn eigen gezondheidsproblemen, dalende inkomsten en gebrek aan interesse van potentiële kopers. Hij lichtte NeSmith, een oude vriend en gepensioneerde krantenuitgever, vroegtijdig in.
'Ik weet niet of ik wel in een stad wil wonen die geen krant heeft,' antwoordde NeSmith. Hij zei tegen Maxwell: 'Je kunt de Echo niet sluiten.'
NeSmith nam onmiddellijk contact op met de journalistieke faculteit van de Universiteit van Georgia om een samenwerking voor te stellen.
Intussen werkte NeSmith aan de oprichting van een aparte non-profitorganisatie, Oglethorpe Echo Legacy, voor de nieuwe eigendomsstructuur van de krant. Het onafhankelijk houden van de financiën van de krant van de universiteit was een belangrijke stap om ervoor te zorgen dat de krant niet onderhevig zou zijn aan mogelijke "grillen" van toekomstige besturen, zoals Charles Davis, decaan van de journalistieke opleiding, het verwoordde. Die status was ook een signaal aan Oglethorpe County dat het doel van de krant was om de gemeenschap te dienen, en niet om winst te maken, voegde hij eraan toe.
De nieuwe non-profitorganisatie kocht het papier in oktober 2021 van Maxwell voor 10 dollar – een cheque die Maxwell nooit heeft geïncasseerd en die sindsdien is ingelijst.
Davis vroeg Andy Johnston, een adjunct-hoogleraar met tientallen jaren journalistieke ervaring, om als vaste redacteur van de krant te fungeren. Sinds november 2021 leidt Johnston een team van docenten en studenten journalistiek, met de hulp van verschillende volwassen medewerkers en vrijwilligers uit de regio.
De krant bestrijkt een breed gebied. Oglethorpe County telt meer dan 16.000 inwoners en beslaat een oppervlakte van 442 vierkante mijl. Lexington, waar de Echo haar kantoor heeft, ligt op 29 kilometer van de campus in Athene. De redactie wordt gevormd door de afstudeerklas van journalistiekdocent Amanda Bright – 20 studenten per semester. Aanvullende financiering komt van de journalistieke opleiding, diverse subsidies en inkomsten uit abonnementen en advertenties van de Echo.
Ze koppelt twee studenten aan elk onderdeel, waarbij de ene student verantwoordelijk is voor een verhaal en de andere voor de montage en productie. Deze rollen wisselen wekelijks. Studenten moeten acht verhalen per semester inleveren – met bijbehorende montage- en productieopdrachten, waaronder video, een e-mailnieuwsbrief en content voor sociale media – om studiepunten te krijgen.
Toen de journalistieke opleiding de krant overnam, bestond het weekblad alleen nog uit een gedrukte editie, zonder website, aanwezigheid op sociale media of andere digitale producten, vertelde ze. In de eerste gedrukte editie schetsten de redacteuren daarom hun plan voor de krant aan de lezers en stelden ze de studentverslaggevers voor, iets wat ze nog steeds elk semester doen.
De samenwerking heeft zijn vruchten afgeworpen. Het aantal abonnementen op de gedrukte editie van The Echo is verdubbeld en het totale digitale publiek is verviervoudigd dankzij de lancering van nieuwe digitale producten, aldus Bright. De advertentie-inkomsten zijn ondertussen verdrievoudigd, zei ze. Het duurde echter even voordat lokale bedrijven weer gewend waren aan adverteren, aldus NeSmith.
Maar er blijven veel uitdagingen bestaan. Johnston moet elk semester de studentenwisselingen opvangen, terwijl studenten die verslag doen van bijvoorbeeld overheidsvergaderingen een steile leercurve doorlopen en ondersteuning nodig hebben. De extra tijd die het kost om studentenbijdragen te redigeren, betekent dat de inhoud niet zo snel verschijnt. Veel docenten moeten lange uren werken om de krant draaiende te houden.
Maar de bredere impact is duidelijk: meer dan twintig studenten zijn na hun tijd bij de Echo in de lokale journalistiek terechtgekomen, aldus Bright.
Als andere universiteiten dit model willen volgen, hebben ze minstens twee sleutelfiguren in de leiding nodig, ofwel twee faculteitsleden, ofwel één faculteitslid en een professionele redacteur, aldus Bright. "Dat is een absolute noodzaak om de boel draaiende te houden", voegde ze eraan toe.
Service boven winst
Een rode draad in ons onderzoek is dat een servicegerichte benadering van nieuws, die inspeelt op de behoeften van de gemeenschap, bij deze samenwerkingsverbanden voorrang krijgt boven winst.
Een inherent voordeel van deze initiatieven is dat de docenten en medewerkers die ze beheren hun salaris en ziektekostenverzekering via hun universiteit ontvangen. Ze hoeven geen bestaansminimum te halen uit de financiën van de nieuwsorganisatie.
Deze samenwerkingsverbanden zijn ook ideaal voor studenten die praktijkervaring willen opdoen en tegelijkertijd studiepunten of een stagevergoeding willen verdienen. Bovendien beschikken journalistieke opleidingen al over multimedia-apparatuur die studenten kunnen gebruiken voor hun reportages.
Toch kunnen ze er op het eerste gezicht bedrieglijk eenvoudig uitzien, aldus Brummond. Tully, van de Universiteit van Iowa, raadt andere geïnteresseerde universiteiten aan om het rustig aan te doen. Volgens haar vereist het opzetten van een succesvol project geduldig experimenteren en de bereidheid om indien nodig bij te sturen.
"Het is prima om dit rustig aan te doen," zei ze. "Uiteindelijk wordt het beter. Tot nu toe is dat voor ons een goede aanpak gebleken." 
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION