ความกรุณาเล็กๆ น้อยๆ

ตัดตอนมาจากหนังสือ Small Graces ของ Kent Nerburn:

กลางคืนใกล้เข้ามาแล้ว ถึงเวลานอนแล้ว

วันนี้ข้าพเจ้าได้เดินไปบนเส้นทางอันเงียบสงบ ข้าพเจ้าไม่ได้ทำความดีหรือทำความชั่วใดๆ ที่ยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าอาจปรารถนาให้มีอะไรมากกว่านี้ เช่น เหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นหรือสิ่งที่น่าจดจำ แต่ไม่มีอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว นี่คือวันที่ข้าพเจ้าได้รับ และข้าพเจ้าพยายามที่จะตอบสนองด้วยใจที่อ่อนน้อมถ่อมตน

ดูเหมือนน้อยนิดเหลือเกิน เราแสวงหาความสมบูรณ์แบบในแต่ละวัน ปรารถนาให้ตัวเองและชีวิตดีขึ้นเสมอ และมุ่งมั่นไปสู่เป้าหมายที่ไม่อาจบรรลุได้ เราใช้ชีวิตอยู่ระหว่างอดีตอันกว้างใหญ่และอนาคตในลำแสงอันบางเบาที่เราเรียกว่า "วันนี้" แต่วันนี้ไม่เคยเพียงพอ

แรงปรารถนาที่แปลกประหลาดของมนุษย์ที่ต้องการ "สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า" ทั้งที่เป็นทั้งพรและคำสาปของเรานั้นมาจากไหน? แรงปรารถนาเหล่านี้ทำให้เราต้องเงยหน้าขึ้นมองฟ้าและเชื่อมโยงจักรวาลเข้าด้วยกันจนกระทั่งเห็นเงาของการสร้างสรรค์อันศักดิ์สิทธิ์ แต่กว่าจะได้ความรู้เหล่านี้มา เรากลับสูญเสียความลึกลับของเมฆ ความงดงามของสวน ความสุขจากการก้าวเดินเพียงก้าวเดียว

เราต้องเรียนรู้ที่จะเห็นคุณค่าของสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นเดียวกับสิ่งใหญ่ ๆ [...]

ขงจื๊อได้กล่าวแก่สาวกของตนว่า “จงนำสันติสุขมาสู่ผู้เฒ่าผู้แก่ จงไว้วางใจเพื่อนของเจ้า และจงทะนุถนอมคนหนุ่มสาว”

“เราต้องการอะไรมากกว่านี้อีกหรือ? การให้เกียรติรุ่งอรุณ การเยี่ยมชมสวน การพูดคุยกับเพื่อน การครุ่นคิดถึงเมฆ การเพลิดเพลินกับอาหาร การก้มหัวให้กับความลึกลับของวัน สิ่งเหล่านี้ยังไม่เพียงพอหรือ?

โลกที่เราสร้างขึ้นคือโลกที่เราสัมผัสได้ด้วยคำพูด การกระทำ และความฝันของเรา

หากเราโชคดีพอที่จะได้มีส่วนช่วยเหลือชีวิตผู้อื่นมากมาย ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น แต่ถ้าเราโชคดีเพียงเพราะจัดโต๊ะอาหาร ดูแลสวน หรือพาเด็ก ๆ เดินชมป่า ชีวิตเราก็มีค่าไม่น้อยไปกว่ากัน

ฉันคลานเข้าไปในเตียง รู้สึกถึงความอบอุ่นที่เพิ่มขึ้นจากผ้าห่ม ได้ยินจังหวะการหายใจอันนุ่มนวลของภรรยาของฉัน

ข้างนอกมีลมพัดเบาๆ พัดกิ่งไม้เบิร์ชมาโดนตัวบ้าน

การกระทำความยุติธรรม การรักความเมตตา การดำเนินไปอย่างถ่อมตนกับพระเจ้าของเรา

เพื่อนำสันติสุขมาสู่ผู้สูงวัย เพื่อให้มีความไว้วางใจในเพื่อนของเรา เพื่อหวงแหนคนรุ่นใหม่

บางครั้งดูเหมือนว่าเราจะขอมากเกินไป บางครั้งเราลืมไปว่าพระคุณเล็กๆ น้อยๆ ก็เพียงพอแล้ว