[ವಿಭಿನ್ನ ಪದವಿ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಪ್ರಶಂಸೆ: ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ 2012 ರ ಬ್ಯಾಕಲೌರಿಯೇಟ್ ಭಾಷಣಕಾರರು ಐವಿ ಲೀಗ್ ಶಾಲೆಗೆ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸುವ ತಮ್ಮ ಹೊಸದಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಲಾದ ಪದವೀಧರರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು, ಅವರು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದರು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ದಶಕದಿಂದ ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಸ್ವಯಂ ಹೇಳಿಕೆಯ ಧ್ಯೇಯ "ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಗು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಲತೆಯನ್ನು ತರುವುದು". ಈ ವಿಲಕ್ಷಣ ಭಾಷಣಕಾರರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣವನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಸಲಹೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಭಾರತದ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಮೂಲಕ 1000 ಕಿ.ಮೀ ನಡಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪದವಿ ದಿನದ ಭಾಷಣವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕ್ಯಾಪ್ ಮತ್ತು ನಿಲುವಂಗಿ ಧರಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮುದ್ರವು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿತು. ನಿಪುಣ್ ಮೆಹ್ತಾ ಅವರ ಭಾಷಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರತಿಲಿಪಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. --ಡೈಲಿಗುಡ್ ಸಂಪಾದಕರು]
ಈ ಸಂತೋಷದಾಯಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಆಮಿ ಗುಟ್ಮನ್, ಪ್ರೊವೋಸ್ಟ್ ವಿನ್ಸೆಂಟ್ ಪ್ರೈಸ್ ಮತ್ತು ರೆವರೆಂಡ್ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಹೊವಾರ್ಡ್ ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. 2012 ರ ಯುಪೆನ್ ಅವರ ತರಗತಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲು ಇದು ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸವಲತ್ತು.
ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಈಗ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೀರಿ, ಹಾರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ. ನೀವು ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ, ಗಣ್ಯ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಕಾಲೇಜು ಪದವೀಧರರು - ಮತ್ತು ನೀವು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೇಳಲಿರುವ ಮಾತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಹಾರಲು ಅಲ್ಲ, ನಡೆಯಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ನೀವು ಈ ಅದ್ಭುತ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪ್ರಯೋಗಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಇಂದು, ನಿಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ನಿಮ್ಮ ಡಿಪ್ಲೊಮಾಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಡೆಯುತ್ತೀರಿ. ನಾಳೆ, ನೀವು ಅನಂತ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತೀರಿ.
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅತಿ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. "ಪಾದಚಾರಿ" ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಡೆಯುವುದು ಆಳವಾದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿ ಯುವಕರು ಮಾರ್ಗದ ವಿಧಿಯಾಗಿ ನಡಿಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೆರಿಕನ್ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಷ್ಟಿ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ, ಶತಮಾನಗಳಿಂದ, ಜನರು ಸ್ಪೇನ್ನ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಕ್ಯಾಮಿನೊ ಡಿ ಸ್ಯಾಂಟಿಯಾಗೊದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಯಾತ್ರಿಕರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಲಯ ಮತ್ತು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಹೃದಯಗಳ ಲಯದೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಒಂದು ಪಾದವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದರ ಮುಂದೆ ದೃಢವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ.
2005 ರಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾದ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ, ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ "ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು" ಮತ್ತು ಪಾದಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆವು. ಸರ್ವಿಸ್ ಸ್ಪೇಸ್ನೊಂದಿಗಿನ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಉನ್ನತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನಮಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ನಾವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆವು. ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಏನನ್ನಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿ ಅದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಾ? ಅದು ಅಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಏಕಮುಖ ಟಿಕೆಟ್ ಖರೀದಿಸಿದೆವು. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವುದು ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ, ನಾವು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಡಾಲರ್ ಬಜೆಟ್ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಘಟನೆಗಳಿಗಾಗಿ - ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಪರಿಚಿತರ ದಯೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ನಾವು ಯಾವುದೇ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರೂ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆವು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ ನೀಡಿದರೂ ಮಲಗಿದೆವು.
ಈಗ, ನಾನು ಹೇಳಲೇಬೇಕು, ಅಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ: ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಡಿ , ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿ ಈ ರೀತಿಯ ಮಧುಚಂದ್ರವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸದಿರಬಹುದು. :-)
ನಮಗೆ ಈ ನಡಿಗೆ ಒಂದು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಾಗಿತ್ತು -- ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಗುರಿ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಕರುಣೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲಿಖಿತ ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಆರಾಮ ವಲಯ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಬಂದ ನಾವು ಇನ್ನೂ "ಅದನ್ನು ನೈಜವಾಗಿಡಲು" ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅದು ನಮ್ಮ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು.
ನಾವು ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ 1000 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆವು. ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಎದುರಿಸಿದೆವು - ಇತರರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸಹ.
ನಾವು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ, ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಊಟದ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹಾಕಿದರು: "ಹಾಗಾದರೆ, ನಿಪುನ್, ಈ ನಡಿಗೆಯಿಂದ ನೀವು ಏನು ಕಲಿತಿದ್ದೀರಿ?" ಎಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ, " ನಡೆ " ಎಂಬ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದಿತು, ಅದು ನಾವು ಕಲಿತ ಪ್ರಮುಖ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಇಂದಿಗೂ ಸಹ ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣದ ಮುಂದಿನ ಹಂತವನ್ನು ನೀವು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಹಾದಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳಗಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಆ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
WALK ನಲ್ಲಿ W ಅಕ್ಷರವು Witness ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ನಡೆಯುವಾಗ, ನೀವು ಅಕ್ಷರಶಃ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸುಮಾರು 180 ಡಿಗ್ರಿಗಳಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ, ನೀವು 62 mph ವೇಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ 40 ಡಿಗ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗವು ನಮ್ಮ ಬಾಹ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಡಿಗೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್ ಅನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಗಮನದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಣ್ಣ ಪಾರ್ಟಿಗಾಗಿ ಹೇಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆನ್ಲೈನ್ನಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಬದಲು, ನಾವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ ಬಿಸಿ "ಚಾಯ್" ನೊಂದಿಗೆ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಜೀವನವು ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಯಿತು .
ನಡೆಯುವ ವೇಗವು ಸಮುದಾಯದ ವೇಗವಾಗಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗವು ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸಿದರೆ, ನಿಧಾನಗತಿಯು ನಮಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮೈಲುಗಳ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹಳ್ಳಿಗರ ಜೀವನ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಕಲಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನಸಿಕ ಮಾದರಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ -- ಬಯಕೆಗಳ ಗುಣಾಕಾರವು ಮಾನವ ಅಗತ್ಯಗಳ ಮೂಲಭೂತ ನೆರವೇರಿಕೆಯಿಂದ ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನೀವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ; ನಂತರ ನೀವು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನೀಡುತ್ತೀರಿ. ಜೀವನವು ಮತ್ತೆ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ರೈತ ನಮಗೆ ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸಿದನು: "ನೀವು ಮೋಡಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಳೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನೀವು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವು ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳು - ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಬಿಡಿ."
ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಗಳಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಸಾಧನಗಳಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಗುರಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗಗಳಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಒಬ್ಬ ಹಸು ಕಾಯುವವನು ತಂದೆಯ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಒಬ್ಬ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಹಿಳೆ ಕೋಪದ ಕುರುಹು ಇಲ್ಲದೆ ತಡವಾದ ಬಸ್ಗಾಗಿ 3 ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ, ಒಂದು ಮಗು ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜದಲ್ಲಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಗಂಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲವಾದ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದಿನ ಆಧುನೀಕೃತ ಉಪಕರಣಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಿದ್ಧವಿದ್ದು, ಜೀವನದ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ A ಬಿಂದುವಿನಿಂದ B ಬಿಂದುವಿಗೆ ಗಮನವಿಲ್ಲದೆ ಚಲಿಸಲು ಬಿಡಬೇಡಿ; ಪ್ರಪಂಚದ ಹಿಂದಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವಿರಿ.
WALK ನಲ್ಲಿರುವ A ಅಕ್ಷರವು Accept ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಾವು ಬೇಸಿಗೆಯ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ, 120 ಡಿಗ್ರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕರುಣಾರಹಿತ ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಹಸಿದಿದ್ದೇವೆ, ದಣಿದಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಹವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು, ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಅಥವಾ ಮಾನವ ದಯೆಯ ಆ ಸಣ್ಣ ಕಿಡಿಗಾಗಿ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಲವು ಬಾರಿ ನಮಗೆ ಆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತುಣುಕನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಠಾತ್ತನೆ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸವಾಲಿನ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಅಡಗಿರುವ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಅಂತಹ ಒಂದು ದಿನ ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ, ನಾವು ಬಂಜರು ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಗೃಹವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ. ಭಾರೀ ಟ್ರಕ್ಗಳು ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುವ ಫಲಕವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು. "ಆಹ್, ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟದ ದಿನ," ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದೆವು. ನಾನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ. ಮೇಜಿನ ಹಿಂದಿನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡಿ, "ನೀವು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ನನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಸರಳವಾದ ಹೌದು ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ತಕ್ಷಣವೇ ನಮಗೆ ಪೂರ್ಣ ಊಟ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಗೆ ಒಂದು ಕೋಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಹೇಳಿದೆ, "ಸರಿ, ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ಇಲ್ಲ ಸರ್. ನಾವು ಉತ್ತಮ ಜನರಾಗಲು ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತೇವೆ." ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಹಠಾತ್ತನೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಿಸಿದರು: "ಉಮ್, ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಅವರ ಸಣ್ಣ ದುರಹಂಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೋ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಒಂದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಹೊರಬರುವಾಗ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ. ಬದಲಾಗಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೆರಳಿದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ. ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಬಳಲಿಕೆಯ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅದು ಒಂದು ಕಠಿಣ ಕೆಲಸದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು - ಆದರೆ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧತೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಒಳಗಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಈ ಕ್ಷಣದ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳಿತು.
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಾಂತ ರೂಪಾಂತರವಿತ್ತು. ನಾನು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿವಾದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ, ಆ ದಿನ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಗೊಣಗಾಟವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಡಲು ತಿರುಗಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಕೌಂಟರ್ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಬಹುದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಆಗಲೇ "ಹಾಗಾದರೆ ನೀವು ಮತ್ತೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?" ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ನನ್ನ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವರಣೆಯ ನಂತರ ಅವನು, "ನೋಡಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಊಟ ಹಾಕಲು ಅಥವಾ ಆತಿಥ್ಯ ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಯಮಗಳು ನಿಯಮಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶೌಚಾಲಯಗಳಿವೆ. ನೀವು ಪುರುಷರ ಶೌಚಾಲಯದ ಹೊರಗೆ ಮಲಗಬಹುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಶೌಚಾಲಯದ ಹೊರಗೆ ಮಲಗಬಹುದು." ಅವನು ದಯೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಕೊಡುಗೆ ನನ್ನ ಗಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆ ದಿನ ನಾವು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಆ ರಾತ್ರಿ ಸ್ನಾನಗೃಹಗಳ ಬಳಿ ಮಲಗಿದೆವು. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳ್ಳು ನಮಗೆ ಒಂದು ಅಪ್ಗ್ರೇಡ್ ಖರೀದಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಗೋಡೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಮಲಗಲು ಹೋದಾಗ, ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಬದಿಗಳಿಂದ ಪರ್ವತದ ತುದಿಗೆ ಏರುವ ದಂಪತಿಗಳ ಸುಂದರವಾದ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ಕಂಡಿತು. ಈ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಆರೋಹಣದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ "ಈಗ ಬಿಡಬೇಡ ಸ್ನೇಹಿತ. ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ" ಎಂಬ ಸಲಹೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಅವನು ಹತ್ತುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಹೆಂಡತಿ ಬಿಡುವ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪುಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ ಅದೇ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯವರೆಗೆ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಈ ದರ್ಶನದ ಸಕಾಲಿಕ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಕೆಲವು ಕೃತಜ್ಞತಾಪೂರ್ವಕ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದೆ - ಮತ್ತು ಈ ಕಥೆ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇತರ ಅನೇಕ ಉದಾತ್ತ ಸ್ನೇಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಮಾನದಂಡವಾಯಿತು.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮ ಮಡಿಲಿಗೆ ಎಸೆಯುವ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತೇನೆ - ನೀವು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯಕ್ಕೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಆಂತರಿಕ ರೂಪಾಂತರದ ಒಳನೋಟದಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೀರಿ.
WALK ನಲ್ಲಿ L ಅಕ್ಷರವು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿತಂತೆ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ - ಅದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ - ಹೆಚ್ಚು ಬಿದ್ದಂತೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಬಲ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾಲಿವುಡ್ ಈ ಪದವನ್ನು ಕುತಂತ್ರದಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯು ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ರೀತಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿದೆ - ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತುಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೀಡುವುದು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ. ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ದಾನ ಮಾಡಲು, ಮೊದಲು ನಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿರುವ ತೊಂದರೆ ಏನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವದನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವಾಗ, ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಲೆಕ್ಕಪತ್ರ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆಸ್ಕರ್ ವೈಲ್ಡ್ ಒಮ್ಮೆ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದರು, "ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲದರ ಬೆಲೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದರ ಮೌಲ್ಯವೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ." ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸದೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮೌಲ್ಯೀಕರಿಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಗಮನ, ಒಳನೋಟ, ಸಹಾನುಭೂತಿಯಂತಹ ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಹೇರಳವಾದ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಪಡೆದಾಗ, ಅವು ಅಮೂಲ್ಯವಾದವುಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಅವುಗಳ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರು ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಜ್ಜಾಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನಗರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ, ನಾವು ಎದುರಿಸಿದ ಜನರು ಮಾತನಾಡದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು: "ನೀವು ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?" ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಗ್ರಾಮಾಂತರದಲ್ಲಿ , ಹಳ್ಳಿಗರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತ ಹೃದಯದ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ "ಹೇ ಗೆಳೆಯಾ, ನೀವು ಸ್ಥಳೀಯರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕಥೆ ಏನು?" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ಕಾರ್ಡ್, ವೃತ್ತಿಪರ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಳದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಹಜ ಸರಳತೆಯು ಅವರಿಗೆ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ಸ್ವಂತ ಊಟಕ್ಕೂ ಹಣ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಬಡ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು, ತಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಯವರಿಂದ ನಮಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಎರವಲು ಪಡೆದು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು . ನಾವು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು: "ನಮಗೆ, ಅತಿಥಿ ದೇವರು. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ದೈವಿಕತೆಗೆ ನಾವು ನೀಡುವ ಅರ್ಪಣೆ." ಈಗ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರಾಕರಿಸಬಹುದು? ಬೀದಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಬಹಳ ಸ್ಪರ್ಶದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ತೋಳಿಲ್ಲದ ಹಣ್ಣು ಮಾರಾಟಗಾರ ಒಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ಕಲ್ಲಂಗಡಿ ತುಂಡು ನೀಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಎಲ್ಲರೂ, ಎಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಚಿತವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ನಮಗೆ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ. :) ಮತ್ತು ನಾವು ತುಂಬಾ ಬಾಯಾರಿದಾಗ ನಮಗೆ ಉದಾರವಾಗಿ ನೀರು ನೀಡಿದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ - ನಂತರ ಆ ಒಂದು ಬಕೆಟ್ ನೀರನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4 ಗಂಟೆಗೆ 10 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ನಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು ಎಂದು ಅವಳು ಕಂಡುಕೊಂಡಳು. ಈ ಜನರಿಗೆ ಹೇಗೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಅವರ ಬಳಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಇರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರಿಂದ. ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡಲು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೀರಿ ಎಂಬ ಯಾವುದೇ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಅಥವಾ ಭರವಸೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ದಾನದ ಪೇ-ಇಟ್-ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ವಲಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟರು.
ನೀವು ಈ ರೀತಿ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಬಂದಾಗ, ನಿಜವಾದ ಔದಾರ್ಯವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ನೀಡಲು ಇರುವಾಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಅಮೂಲ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವನದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದಾಗಿ, WALK ನಲ್ಲಿ K ಎಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ.
ನಾವು ಇತರರಿಗೆ ಬೇಷರತ್ತಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ನಾವು "ನಾನು-ನಾವು" ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದ "ನಾವು" ಎಂಬ ಭಾವನೆಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಅಂತರ್-ಸಂಪರ್ಕಗಳ ಮಾತೃಕೆಯು ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತತೆಯ ಆಳವಾದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಅನುಮತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲೆಗಳು ಅಥವಾ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗದ ನಿಶ್ಚಲ ಸರೋವರದಂತೆ, ನಾವು ಯಾರೆಂದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಆಳವಾದ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ಬದುಕಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಕಾಲು ನಡೆಯುವಾಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲು ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಇರುವುದು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿರಬೇಕು.
ನಮ್ಮ ತರ್ಕಬದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅಂತರ್ಬೋಧೆಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ, ಅಜ್ಞಾತ ಮತ್ತು ಯೋಜಿತವಲ್ಲದವುಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಲು ಸ್ಥಳಾವಕಾಶವೂ ಬೇಕು. ಮಾಡುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಖ್ಯ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆಂತರಿಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮುಳುಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ, ಮಾನಸಿಕ ಅವಶೇಷಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ, ಆ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಆಂತರಿಕ ಶಬ್ದವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು, ನಮ್ಮ ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸಲು ಇದು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ನಂತರ, ಒಂದು ಮಧುರವನ್ನು ಸ್ವರಗಳ ನಡುವಿನ ಮೌನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ರಚಿಸಬಹುದು.
ನಾವು ನಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ - ಸಾಕ್ಷಿಯಾದಾಗ, ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರೀತಿಸಿದಾಗ - ಪ್ರಪಂಚದ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು. ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದರೆ ಆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯು, ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು, ಆಂತರಿಕ ರೂಪಾಂತರ ಮತ್ತು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಸುಕುಗೊಳಿಸಿತು . ಅವು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದಂತೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಒಬ್ಬ ಬಡ ರೈತ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ನನಗೆ ಟೊಮೆಟೊವನ್ನು ವಿದಾಯ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ, ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನೋ ಅಥವಾ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆನೋ? ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮೌನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಪ್ರಯೋಜನ ನನಗಾಗಿತ್ತೋ ಅಥವಾ ಅದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತದೆಯೋ? ನಾನು ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನ ತಲೆಯಿಂದ ಹುಲ್ಲಿನ ಬಣವೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಾಗ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನೋ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನೋ?
ಅಂದರೆ, ಕೇವಲ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಹೋಗಬೇಡಿ -- ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಯಿರಿ. ಪ್ರತಿಫಲಿತ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ನಿಮಗೆ ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಪ್ರಲೋಭನಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ -- ಬದಲಿಗೆ, ನಿಗೂಢತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದು ಒಂದು ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ... ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಳ್ಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.
ಅದು ವಾಕ್. ಮತ್ತು ಇಂದು, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಈ ಮಹತ್ವದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ, ನೀವು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ನೀವು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೀರಿ. ಚಿಂತನೆಯ ವೇಗವನ್ನು ಮೀರಿ ಚಲಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನೀವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಚಿಂತನಶೀಲತೆಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಭವ್ಯವಾದ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಲು ನೀವು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜೀವನದ ಸುಂದರ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಅವು ಸುಂದರವಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ ನೀವು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀರಿ, ನೀವು ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತೀರಿ.
ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಮುಗಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಅಲ್ಪ ಸಂಪತ್ತಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ದಿನವನ್ನೂ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಅವರು ನಡಿಗೆಗೆ ಹೋಗುವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು - ಮತ್ತು ಅವರು ನಡೆಯುವಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇರುವೆಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಚಿಟಿಕೆ ಗೋಧಿ ಹಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಅದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಔದಾರ್ಯದ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಗಣ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಅದು ಹೇಗೆ ಮುಖ್ಯ? ಅದು ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿತು ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜನ ಒಳ್ಳೆಯತನವು ನನ್ನ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರ ವಿಶ್ವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾದ ನನ್ನ ಹೆತ್ತವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು. ಇಂದು ಆ ಇರುವೆಗಳು ಮತ್ತು ಇರುವೆ ಗುಡ್ಡಗಳು ಹೋಗಿವೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜನ ಆತ್ಮವು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದೆ. ನಿಖರವಾಗಿ ಈ ಸಣ್ಣ, ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅಗೋಚರವಾದ, ಆಂತರಿಕ ರೂಪಾಂತರದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವಸ್ತುವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಹಂಚಿಕೆಯ ಹಣೆಬರಹದ ಚಾಪವನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತವೆ.
ನಿಮ್ಮ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಇಂದು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ, ಇರುವೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪೋಷಿಸುವ ಹೃದಯವು ನಿಮ್ಮದಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ನೀವು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡಲಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ -- ಜಗತ್ತನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
100 PAST RESPONSES
Thank you for sharing this. May God bless you both.
Wow, amazing, simply amazing talk...you just kept me glued to this narrative as though I was hearing you live, Nipun. Your name is befitting you. It is always about how you can decipher a thought in simple yet effective way so that the recipient of the thought could not only grasp but also transmit it forward. You did that to me. I will never forget the expansion and meaning of the acronym W-A-L-K and would always get reminded whenever I walk. Wishing you all the best in your WALK of life. God bless.
Beautiful article, it was worth reading
Amazing article... When one foot walks, the other rests.I`ll take this forever!
Amazing story. Reminds me of Nanak ji. Sat naam wage guru. We need crazy people like you in this world to make it better, loving and acceptable.
This was a true gift today. An affirmation of thoughts I was pondering just this morning. On my way into work (driving, sadly rather than walking - but at a leisurely pace through a parkway, foregoing the freeway) I was thinking about walking and those that walk for a purpose such as Nipun and his wife, although at the time I was thinking of another walker's story I had just read. I thought of all the books I've read about others' pilgrimages and how my little hikes reveal to me in small ways what others learn on their longer journeys. It came to my mind that if I had the opportunity and time to walk one of these long walks, the Camino, the APT, the PCT, and IAT, I wouldn't be doing it to write a book or to change the world, but I could expect it to change my world vision. If we change our vision, such as Nipun requests, we do change the world, though, don't we?
Amazing speech nipun. It has been amazing knowing about you. It is really shaking selfish and insecure person in me and temping me to start giving - in whatever small way until it becomes a habit. Thanks for showing new way of living.
This is the most insightful and inspirational speech about the adventure of their pilgrimage in India and the lessons learned during this journey. Thank you very much for sharing with all of us.
I will always remember these four key words - Witness, Accept, Love and Know thyself. These four words are like mantra to me to remember and practice all through our day to remind myself about Nipun's insights.
Thank you.
very inspiring and thought provoking article, feel pleaure to read this .:)
Truly inspirational. However, temper your kindness with pragmatism. Feeding wheat flour to ants may be an act of micro kindness but don't try that with snakes. When bit by a cobra, most you can do is to follow the 'A' in the WALK model before turning blue.
Thanks to Nepun Mehta for enlivining each of our life's and sharing your thought with us..........it has greatly moved me and changed my life.....
i was lead here again by the new grad speech .. one of my favorite reads ever still HUGS
I feel myself blessed to read this beautiful article. Though i have read it a lot of times, each time i read it , i learn something new. Thank You :) Its one of the most amazing blogs i have read.
Thanks a lot for sharing.:)
Awe-inspiring and awesome article!!!
Thank you I will carry these thoughts on my daily walks
Nothing new in this article or speech. Its like remaking the older version of a film BUDHA back. Its becoming a fashion for the so called elite saying, " I'm also experienced the suffers". The speaker doesn't know what the real life means so its make him some difference. In B.C Gowtham Budha changed himself from a 4(WALK) incidents.
Modern education system doesn't teach for the mind growing process its only teaching for the industrial market driven process.
Nipun, Both of you are doing greatest job and very few people are devotee like both of you. Both of you have started your journey of SEVA at very young age. Thank you very much for explaining very true meaning of WALK. May God bless you for your long journey for betterment of the people around the globe.
Very productive
Day after day I become more and more certain that there is already enough wisdom out there to make us live a fulfilled and immensely happy life! :) It always boils down to the same: Be mindful, be grateful... Truly BE! And then, when you have yourself sorted out completelly, you realise that it is not about you anymore.
If you analyse the article, or any other inspiring one, you will find that all the takeaway points
can be pretty much fitted in 3-4 categories on the sorts of "mindfulness" "gratitude (take everything as a gift)" etc.). There are lots written about this (From philosophy (I am quite stoic myself :P), to modern works like the book "Flow"... Endless quotes and frameworks (Benjamin Franklin's 13 virtues) etc.) Anyway, my point? We have the information! Please let's DO something about all this! There is NO justification for any of us not being fulfilled and happy. :) Let me leave you with a powerful quote on a new comment to illustrate gratitude. Don't be scared about the religious feeling it has... ignore that if you please... just take the main point, the one of gratitude:
Heaven is available to the Muslim and Jew, even to Catholic… heaven is even available to atheist… but often the atheist does not find heaven because the atheist is full of conflict, full of
pushing away. Religions are important… religions are beliefs systems that get people to faith, but faith, faith is trust in life... trust in that anything life brings you is a gift... even when it seems like it is a pile of crap. If you can trust that everything life brings you is a gift, even when it seems as though is darkness and adversity, then you will trust that even death is a gift, because after all... what does life bring everybody eventually but death... and if you can trust that even death is a gift... then surely... you will go to heaven. If you can trust that everything life brings you is a gift... if you can really chose to have faith... then you remove your heart from anxiety, from stress, form conflict... and you replace it with peace, creativity and acceptance... then you have found heaven on earth. (Brother David Steindl Rast )
Compare with a quote from your article "When the things around you are seen as gifts, they are no longer a means to an end; they are the means and the end"
Similar right? We have it sorted! Let’s do something about it!
Antonio
[Hide Full Comment]@antoniogbo
still Re-reading. Kudos Nipun for enlivening others.
GREAT........INSPIRING........ my husband introduced this to me and what....enjoyed getting shaken up.....very thought provoking.
Respected Sir,
I wish I could walk like Budhaa,Shankaracharya, SRI Gandhiji, SWAMI Vivekanandji , ACHARYA Tulsidasji or like you with an empty hand.
A courageous advanture for a person like uou.
WITH REGARDS-gdshah
Some people are brave ~ courageous ~ blissful. Nipun is among those and they pull others and show the way that generosity is possible and not linked to the wealth you own.
Really blessed after reading it and wish many will get blessed and not just inspired.
Thanks ...Gopal
This highlights the depth of simplicity. We have things so backwards.
This has been in my mind for over a month and finally I blogged on it. http://everydaygeeta.blogsp....
Thoughtful and inspiring are the words that come to mind. Thank You.
I loved this piece very true especially when he says
make it a point, instead, to acknowledge mystery and welcome rich questions ... questions that nudge you towards a greater understanding of this world and your place in it.
many of us do not know our place in this universe feeling that we are minute hence dont care less
brilliant and thoughtprovoking even at my seventies. This is what our ancestors did walking from Kanyakumari to badrinath in the himalayas and had this ennobling experience
narasimhan
Very beautiful speech that reminded me to take life easy and embrace it. I received clarity on my confusion regarding, "Accepting what is given vs Need to grow" Thank you for that. My eyes welled up in tears for the act of giving water by the lady who walked for 10 KMs to fetch water. The importance of silence was beautifully expressed in the line: "A melody, after all, can onle created with the silence in between the notes.
Am blessed to know you, Nipun, and call you a friend. Many bows...Marsha
Such profound advice can only come from a heart and mind of one who has experienced the richness of life way beyond the rat race and aggressiveness found in this materialistic world! I hope the Class of 2012 of UPENN are indeed moved to follow it!!
It is simple yet soo deep! Thank you for motivationg the future generations!
Truly inspiring. A fantastic piece, every single word coming out of deep experiences.
It tells us again the the real India lives in our villages. It reminds all of us that we can be happy by simply loving, giving, being kind, accepting life as it unfolds, and always look within.
The best line was perhaps, do not go through life, grow through life.
Hats off to Nipun and his wife.
We pray to our beloved AMMA to shower Her blessings to both of them, and pray for all success in all their endeavours.
It is absolutely beautiful, had tears of 'love' in my eyes-----
Veena Kapoor
Truly inspiring..
thanks i wont fly i will walk
Amazing article!!an eye opener to most of us who have have not realised the art of submitting,giving,receiving,unconditionally.
Just a couple of questions (without malice)...did Mr Mehta wing his way back to the safety and comfort of the US after his walk? Second, he has not written his wife's name or how she reacted to the walk. (or, are we supposed to know her only as his wife, and nothing else)?
very inspiring indeed . an eye opener for me . thanks for sharing your thoughts & experiences
Excellent work Nipun,
It proves your name............one who is Nipun in enjoying life. May God bless you to inspire people.
( Nipun can be translated as Kushal............but not very exact)
One word sums it up - Brilliant. You are a true change agent Nipun and the world desperately needs people like you to bring about spiritual transformation and peace. What a touching and inspiring experience and so beautifully articulated. I sincerely hope and pray that our politicians draw a leaf from your chapter.(wishful thinking perhaps but nonetheless)... Kudos and a big thank you for this wonderful article...
This is so enlightening
Nipun what an amazing and an inspiring message to the young generation,it has deeply touched me.
As a speech, it is touching ! However is it suitable to the audience- I would say- NO.
The young graduates who has spent their hard earned saving to be graduate - and we are teaching them not to be ambitious but be contented , not aggressive but considerate, not game changer but game player- this sounds alright after you have lived life, understood and experienced its invincibility-but not to the young graduate whom we need to encourage to go and conquer the world...
While I salute Nipuns' selflessness, his sagely advice, I strongly disagree to his teaching these to the young guys and sucking out their enthusiasm for the life yet to start.
Truly inspiring. Realised what enormous wealth I have -my mind and the ability to walk. It is absolutely fantastic that a person can have such a clear thinking while delivering a speech! Blessed are those who had the opportunity to hear / read these wonderful thoughts.
CK Chandrasekharan
What a beautiful speech! My friend Asheesh shared this with me, and I am so glad I read it. Truly an inspiration for me in my life. I recently had the honor of delivering the student keynote speech at my own MBA graduation from the Penn State Smeal College of Business, and it was centered on a story of walking as well. (If you are interested, here is the link: http://slidesha.re/KQzLRl)
You have shown the wisdom and beauty of accepting the only pace that you can take for a journey that cannot be run. Thank you!
Feed the ants. Don't just go thru life, Grow thru life. W.A.L.K. Thank you for sharing this meditation.
Amazing.....its most important to be "grounded"......bravo !
It is highly motivating. This made to ponder the inner and come out with peaceful state of mind.
Ajayakumar.P
Wow, I like the way speaker's experience is brought out. An encouraging speech!!!
wonderful!
There is much to be learned by merely breathing into the Spirit we all have within our hearts and asking to be lead. Of ourselves we can accomplish nothing. But, letting go of past and future and following that inner voice's words, directions, and feelings will lead you to insights that our hard to believe. Try it. Breath deeply within the heart and say: Of myself I can do nothing. Please guide me, give me your words, thoughts and feelings. Then without trying of thinking, just listen and follow the guidance. It seems to be leading you nowhere but trust and you will find what seems impossible.
That was an amazing speech Nipun! I always love hearing tidbits about your pilgrimmage and the wisdom in your words helps me to remember that I need to stop and enjoy my surroundings. Hope you and the wife are doing well :)
I agree that this is a fantastic article, would love to have been there to hear it in person.
I think everyone can be guilty sometimes of not taking time out to appreciate the wonderful things that fill our world, and more often or not the most simplest of things.
If we all change the way we treat ourselves and the world, eventually every person on this planet would become the happy and content person they seek to be.
Very ennobling speech. One is reminded of the Venerable Sage of Kanchi (Paramacharya) who followed the illustrious path of Adi Sankara in a walkng pilgrimage across India. He too wished to witness the nobility of the people of our countryside, who have so much to teach us. He in turn also blessed them with his compassion to help them face the harsh realities of life.
Very inspiring... Very Touching..
It is very inspiring and thought provoking.....You are truly blessed to experience thing that you only read in books. Your stupendous desire to experience the greatness of simple things in life this way is truly amazing.
That was really amazing talk. Took me a while to read it line by line but really mind blowing and inspiring.
Another comment disappeared before I replied. Well, I can't say what hurt the feelings of the Asian Culture is true or directed to them. It was meant for a short time punishments to the woman, thief and money launderer in a swift way as words and sentences would tell authorities---what?
Second reason, was to return the money to the needy beneficiaries or to the careless donors.
That is why I sympathize for looking someone who demonize a certain community who had no stakes with me. I was fool for that.
Hats off to you, Mr. Mehta! The article is simply Awesome! Thanks so much for sharing.
Beautiful. Mt Gandhi discovered. True india is found. Wish our Political leaders in India read and learn to WALK.
Thank you too.
This has come at an intersection in my life, today is the beginning of a new walk for me. Thank you
That was so beautiful. In this world when goodness is viewed sceptically ( read secret agenda), this was an endorsement on being human.
Heartwarming!! Thank you for sharing the joy and spreading the message.
W-A-L-K= witness always, like a kid
Let us walk and even own it...just need how-easiest way of making it heaven.
Fantastic article , written with utmost sincerity and honesty; two items which are becoming rarer and rarer every day in the rat race for materialistic progress and so called achievements!! An open look in to the broader throbbing world and trying to live in it with true participation can make us all Walk Taller literally and make this earth itself a heaven. Humility, compassion, optimism and belief in self and utmost modesty ; all these shine like gems in this article. I am made aware now, that I lack these and I bow my head and thank you immensely for firing my imagination with this spark to help me become a humble human being with a better heart and to lead a purposeful life. Thanks once again
Very inspiring article. Next time i take my morning walk i will remember what walk means.
I am delighted to have read the passage on W-A-L-K. I am deeply touched
Humbling !!!
Thank you too. truth is only thing I can offer...name a topic you would like.
Thank you for sharing......the world's desperate for the truth!
AMAZING !! INSPIRATIONAL !! SIMPLY GREAT !!
Well, projects are as many as stars. If people looking innocent don't appreciate then there they are. Because the work is about compassion and grounded is nature
Truly humbling and intensely inspirational!
You have epitomized the essence of our ethos and underpinned the importance of staying sanely and steadily grounded.
Thank you for shared wisdom
Thank you for sharing your story, experience and learning.
wish i had heard this talk when i graduated!! in deep gratitude for this talk...
Awesome
,it sums up what it is to be a loving christen.It is simply Christ's teachings no matter what your faith is. this should always be a reminder what life is meant to be,should we at times forget.
I walked many times and enjoyed travels but mine were planned unlike the couple.
I remember visiting my brother who is legsless and back the bus punctured one of its legs. I and two others went into the forest to see what it hosts. We came back to only find the bus left us. We walked about 4 hours in Masaai highlands and unlike other other communities, Masaai have a strict culture. We needed water badly and it already got dark. Only costume and leaves on my head and thighs, I got close to where they were celebrating on firewoods. Their leader who held a flame on his hand was impressed and I called my friends who were nearby. We were given water and milk. I don't costumes but my need of water forced me. So I learned cultures are very different where ties on some cultures are disguised. I also learned if one lives in slums he should look a slumdog like I am now. I can tomorrow be an urban dog. My experience on different cultures strengthened my ability of Human Engineering.
Though I believe I mastered Africans' way of life, I tried to see how westerners can be comforted. Some town tourists didn't return greetings as as they kept distance looking wary, so I thought I was discomforting them. I still feel that it would be great to meet one and impress. And Change is worked out. One student I once influenced his education promised me something very great 2days ago. So, I can tell priceless tags are sometimes greater than priced items. Though my facial outwards are not very interesting for first time am really honest. When I saw most people corrupted, crimed, harmful and non-punished I thought resorting and later re-correcting. Resorting for important celestial and earth change should not damage my name to open websites, social pages, create awareness against terrorism and improve social understandings which will lead religion and culture tolerance among all. Best known to adults or wise people am not doing all these things to clean my name from previous cases or because of way out of poverty. I may have made some statements telling people "here is the cash key" I may say that because of many reasons for:
1. Some people get motivations only when money involves.
2.Some people only respect when money is talked.
3.People's attentions can be gained
4.people will be productive and supportive.
Well, for me and my NGO which is the core of the changes need funds as the only way of achieving simplest change to set off. Imagine pals, I am to build a website from my store and countless people spread rumors against me saying I am an agent of Non-muslims where these accusations alone can be not only deadly but also assassinations. Still even didn't receive a penny and fewer people who would back me in case are to disbelieve me. You can then see how brave I am to disregard them and move forward. I need backings and change is here sirs and madams. This is Noor saying some truth out to wise men and women.
[Hide Full Comment]Very inspiring speech, with a great vision , the facts were simple yet thought provoking,
Hope to meet this lovely couple sometime in my life
Chandra Natarajan
Thanks
what a gift to the graduates! Bless you both.
Thank you. It is beautiful.
I've not read something as amazing as this in a long long time...u've deeply touched my heart & my sensibilities & given me new eyes with which to see the world....i salute u for having the courage to do what u wanted to & not give in to the monotony & average-ness of this materialistic world which frowns on everything new...but ur convictions have given me new hope that life can be lead from the heart....thankx again
Nipun. It is with the humble-est spirit, to thank you for your joy in sharing all that binds us together. Peace.
Dear Nipun
Thanks for sharing
Thank you Nipun, for continuing to be an inspiration, for truly making a difference in the world one step at a time, one being at a time, and in the ripples who knows how many are touched. My heart is full with gratitude at knowing you and Guri -
"It is precisely these small, often invisible, acts of inner transformation that mold the stuff of our being, and bend the arc of our shared destiny." What a beautiful commencement address. Thank you :)
thank you my friend. i'm glad to be at "one".
Thank you for sharing, inspiring and being the change. :) beautiful and touching to the soul.
Absolutely marvellous!Sets you thinking and change direction.
Deeply moving!
Very beautiful. Namaste--Peace, Love, Connection to All.
Nippun, thank you so much for posting this and sharing your journey. The Daily Good keeps me grounded, like a kite with a steady hand guiding it through the air.
Blessings, Nipun.
In 1970-71 my husband and I took a trip from Spain to India. Although we did not walk we travelled slowly getting to know the people and we were regularly invited and treated well by almost everyone. The experience changed my entire world view as I saw how some people could uncomplainingly make something out of nothing; in contrast to the attitudes of my fellow countrymen (US).
Wow.. It takes lot of courage to WALK, but the love that has filled in you couple is so true and pure.
I wish Both of you keep growing with your years together.
Thank You for being so true and kind...)