William Segal: De Kracht Van Aandacht

De rol van een bewust mens is om de fenomenale aardse wereld te voorzien van energieën die anders niet effectief zouden worden overgedragen aan de scheppingen en eenheden waaruit onze wereld bestaat. Net zoals een juiste balans en interactie van energieën eenheid brengen, verschijnt het Zijn wanneer harmonie en evenwicht chaotische onbalans vervangen. Het Zijn is het universum onder Gods oog.

Aandacht   is het essentiële medium om de sluimerende energieën van de mens aan zichzelf te onthullen. Telkens wanneer men getuige is van de toestand van het lichaam, de wisselwerking tussen gedachten en gevoelens, is er een aanwijzing, hoe gering ook, van een andere energiestroom. Door simpelweg aandacht te schenken, initieert men een nieuwe krachtenbundeling.

Bewuste aandacht behouden is niet gemakkelijk. De beweging, de verplichtingen van het dagelijks bestaan ​​leiden ons voortdurend af. Zonder basis, zonder thuis in ons organisme, dient de aandacht willekeurige gedachten, gevoelens en verlangens die met elkaar botsen en ons tiranniseren.

Het waarnemen van delen of het hele lichaam kan de aandacht vasthouden en een soort habitat bieden. De structuur wordt gevoeliger en helpt de aandacht te verenigen, waardoor deze minder snel afdwaalt in mentale kanalen die de energie ervan verbruiken. Waarnemingen en gewaarwordingen worden versneld en inzichten vermenigvuldigd.

Openstaan ​​voor de kracht van aandacht roept een gevoel van heelheid en evenwicht op. Men kan een glimp opvangen van de mogelijkheid van een bewustzijnstoestand die onmetelijk superieur is aan die van het reactieve mechanisme, een bewustzijn dat iemands automatische subject/object-reactie overstijgt. Vrij stromend, brengt het concentrerende, transformerende effect van bewuste aandacht de verschillende tempo's van de centra tot een relatief evenwichtige verhouding. Gedachte, gevoel en waarneming komen in evenwicht onder deze levendige, harmoniserende invloed.

Aandacht is een onafhankelijke kracht die niet door de eigen delen gemanipuleerd kan worden. Ontdaan van alle interne ruis, is bewuste aandacht een instrument dat trilt als een kristal op zijn eigen frequentie. Het is vrij om de signalen te ontvangen die op elk moment worden uitgezonden vanuit een creatief universum in communicatie met alle wezens. De aandacht is echter niet "van mij". Op het moment dat het aanwezig is, weet men dat het niet volledig uit zichzelf voortkomt. De bron, omgeven door mysterie, communiceert aandacht energieën van een kwaliteit die de geest niet kan vertegenwoordigen. Men moet ten dienste staan ​​van bewuste aandacht; men bereidt zich voor op de komst ervan door actieve stilte.

In rustige, spanningsvrije momenten staat de menselijke structuur open voor energiestromen die normaal gesproken geblokkeerd zijn. Op hun beurt vermengen deze energieën zich met eerder ontvangen materiaal, om het hogere te dienen in een woordeloze, naamloze uitwisseling. Aandacht bemiddelt niet alleen, maar zendt ook uit. Gevend en ontvangend spreekt God tot de mens.

Door te ontvangen en te geven spreekt de mens tot God. Net zoals de structuur van de mens tot leven moet worden gewekt door de infusie van fijnere trillingen, vereisen diezelfde trillingen de vermenging van grof materiaal voor hun behoud. Zonder de opwaartse overdracht van energieën via bewuste aandacht zou het universum ten prooi vallen aan entropie. Bij de mens sluit de kleinste vervorming van een evenwichtige aandacht deze tweerichtingscommunicatie uit.

De geest kan het niet alleen volhouden. Ook een ontspannen lichaam is nodig. Halverwege tussen micro- en macrokosmos heeft de mens zijn rol te vervullen. Terugkeren naar het lichaam is een gebaar van openheid voor de aandacht die, gewenkt, klaarstaat om zijn kosmologische functie te vervullen.