William Segal: Siła Uwagi

Rolą świadomego człowieka jest dostarczanie fenomenalnemu światu ziemskiemu energii, które w przeciwnym razie nie byłyby skutecznie przekazywane stworzeniom i jednostkom tworzącym nasz świat. Tak jak właściwa równowaga i wzajemne oddziaływanie energii przynoszą jedność, tak Byt pojawia się, gdy harmonia i równowaga zastępują chaotyczną nierównowagę. Byt to wszechświat widziany oczami Boga.

Uwaga   jest kwintesencją medium, które pozwala człowiekowi odkryć uśpione energie. Ilekroć obserwujemy stan ciała, wzajemne oddziaływanie myśli i uczuć, pojawia się choćby najdrobniejszy sygnał innego strumienia energii. Poprzez prosty akt uważności inicjujemy nowe uporządkowanie sił.

Utrzymanie świadomej uwagi nie jest łatwe. Ruch i codzienne obowiązki nieustannie rozpraszają. Bez bazy operacyjnej, bez własnego domu w organizmie, uwaga służy przypadkowym myślom, uczuciom i pragnieniom, które kolidują ze sobą i wzajemnie się tyranizują.

Doznania dotyczące części lub całego ciała mogą zakotwiczyć uwagę; zapewnić jej swoiste siedlisko. Struktura, stając się bardziej wrażliwa, pomaga ujednolicić uwagę, dzięki czemu jest ona mniej podatna na zbaczanie w kierunku kanałów mentalnych, które pochłaniają jej moc. W rezultacie percepcje i doznania ulegają przyspieszeniu, a spostrzeżenia zwielokrotnieniu.

Otwarcie się na siłę uwagi przywołuje poczucie całości i równowagi. Można dostrzec możliwość stanu świadomości nieporównywalnie przewyższającego stan mechanizmu reaktywnego, świadomości wykraczającej poza automatyczny tryb reakcji podmiot-przedmiot. Swobodnie płynący, koncentracyjny, transformujący wpływ świadomej uwagi wprowadza rozbieżne tempo centrów w względnie zrównoważoną relację. Myśl, czucie i percepcja równoważą się pod wpływem tego żywego, harmonizującego wpływu.

Uwaga to niezależna siła, której nie da się zmanipulować własnymi częściami. Oczyszczona z wszelkiego wewnętrznego szumu, świadoma uwaga jest instrumentem wibrującym jak kryształ z własną częstotliwością. Jest wolna, by odbierać sygnały nadawane w każdej chwili z twórczego wszechświata, komunikującego się ze wszystkimi stworzeniami. Jednak uwaga nie jest „moja”. W chwili jej obecności człowiek wie, że nie pochodzi ona wyłącznie z niego samego. Jej źródło, otoczone tajemnicą, przekazuje energie o jakości, której umysł nie jest w stanie przedstawić. Trzeba być pod opieką świadomej uwagi; przygotowujemy się na jej nadejście poprzez aktywny spokój.

W CISZY, wolnych od napięcia chwilach, struktura człowieka jest otwarta na przepływy energii, które zazwyczaj są zablokowane. Energie te z kolei łączą się z wcześniej otrzymanymi materiałami, by służyć wyższemu bytowi w bezsłownej, bezimiennej wymianie. Uwaga nie tylko pośredniczy, ale i przekazuje. Dając i otrzymując, Bóg przemawia do człowieka.

Przyjmując i dając, człowiek rozmawia z Bogiem. Tak jak struktura człowieka potrzebuje ożywienia poprzez infuzję subtelniejszych wibracji, tak te same wibracje wymagają zmieszania z grubszą materią, aby je utrzymać. Bez przesyłu energii w górę za pośrednictwem świadomej uwagi, wszechświat uległby entropii. W człowieku najmniejsze odkształcenie zrównoważonej uwagi zamyka tę dwustronną komunikację.

Sam umysł nie jest w stanie tego utrzymać. Potrzebne jest również rozluźnione ciało. W połowie drogi między mikro- a makrokosmosem człowiek ma swoją rolę do odegrania. Powrót do ciała jest gestem otwarcia się na uwagę, która, przywołana, jest gotowa pełnić swoją kosmologiczną funkcję.